ชีวิตแห่งความเป็นอรหันต์  จะหักกงล้อให้เฉพาะเฉพาะตน.  ถ้ามีมากคน  ก็อาจหักกงล้อของโลกได้.  โลกจะสงบ !  มนุษย์จะไม่ต้องเหนื่อยบอบด้วยการหมุนติดตามโลก  ซึ่งหมุนไปด้วยอำนาจความอยาก.  สิ่งทั้งหลายจักเยือกเย็น !  แต่มนุษย์ผู้ไม่เคยเป็นไทแก่ตัวที่ไหนจะทำเช่นนั้นได้.  มนุษย์ไม่เป็นไทแก่ตัว  เพราะตกอยู่ใต้อำนาจความยั่วยวนของโลก  : มนุษย์อยากได้ก็แล่นตาม  จนกว่าจะมีพระอรหันต์มาเรียกให้เขาหยุดฟังคำชี้แจง  จนทราบถึงเหตุผลของการไม่ควรวิ่ง  เขาจึงจะไม่ออกวิ่งต่อไป; พระอรหันต์จึงเป็นบุคคลจำพวกเดียวเท่านั้น  ที่โลกต้องการเพื่อประสาส์นความสุขสงบ.  นอกนั้นก็คือพวกที่จะวิ่งตามโลก  และช่วยกำลังให้โลกหมุนเร็วยิ่งขึ้น.  จึงเป็นโชคดีแก่โลกอย่างยิ่ง  เมื่อพระพุทธเจ้าหรือพระอรหันต์เกิดขึ้นในโลก !

ทำไมจึงมีคนกล่าวว่า  พระอรหันต์ไม่มีในโลก  และจะไม่มีอีกต่อไป.  ทำไมเขาจึงพยายามยกเหตุผลมากล่าวอ้างอย่างจริงจัง  จนคล้ายกับว่าเขาจะได้รับผลดีอะไรสักอย่างหนึ่ง  ในเมื่อไม่ม่ใครพยายามเพื่อเป็นพระอรหันต์,  และคล้ายกับว่าพุทธสาสนาอันสูงสุดนั้นเป็นคำพูดเหลวไหลไม่เป็นชิ้น  ไม่ใช่คนที่เรียนพุทธสาสนาเหลวใหล.  ทำไมจึงไม่มีใครพยายามยกเหตุผลฝ่ายข้างที่ว่าพระอรหันต์อาจมีได้  เหมือนอย่างนั้นบ้าง.  ธรรมดาฝ่ายต่ำของโลกอันยั่วยวนที่สิงอยู่ในหัวใจของมนุษย์  ได้ชนะธรรมดาฝ่ายสูงของโลกอันสงบเสียแล้วกระมัง?  พระธรรม  เป็นของจำกัดกาล (กาลิโก) คือมีประโยชน์แต่ครั้งกระโน้นเท่านั้นเองดอกหรือ?  จิตศึกษาไม่ใช่วิชาที่จะสำเร็จได้ผลเกินคาด  เหมือนพลศึกษาในสมัยนี้บ้างเทียวหรือ?  หรือว่าคำพูดนั่น  เป็นเพียงคำพูดของผู้ไม่สนใจในจิตศึกษาเท่านั้น,  มาช่วยกันพิจารณาดูเถิด !