ความจริงแล้วผมมีโอกาสได้สอนนักศึกษากัมพูชาตั้งแต่ปีการศึกษา 2548 แล้ว นี่ก็เข้าสู่ปีที่สามที่มีโอกาสได้สอนรุ่นต่อๆมา  วิทยาลัยที่ผมทำงานได้รับมอบหมายจากสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา ให้ทำการสอนนักศึกษาทุนพระราชทานฯจากวิทยาลัยกำปงเฌอเตียล ราชอาณาจักรกัมพูชาในสาขาไฟฟ้าอิเล็กทรอนิกส์   เมื่อวานนี้เอง (7 กค.50) ผมมีโอกาสได้สอนเสริมในรายวิชาพัลส์เทคนิคให้แก่นักศึกษา ปวส.1 จากกัมพูชาดังกล่าว  สืบเนื่องจากหัวหน้าแผนกได้ประชุมนักศึกษากัมพูชาเพื่อรับทราบปัญหาต่างๆในระหว่างที่เข้ามาเรียน  ซึ่งความต้องการส่วนหนึ่งของนักศึกษาเหล่านั้นก็คืออยากให้ทางแผนกวิชาจัดสอนเสริมในรายวิชาที่สำคัญๆ  ซึ่งวิชาพัลส์เทคนิคผมเคยสอนเมื่อหลายปีที่ผ่านมา  เลยขออาสาสอนเสริมรายวิชานี้  จากการได้สอนเสริมก็พบว่านักศึกษากัมพูชาเข้าใจเนื้อหามากขึ้นจนผมพอใจ (ตามความรู้สึกของผม)  และผมก็พบว่านักศึกษาเหล่านี้มีพื้นฐานทางคณิตศาสตร์ที่ดี ดีที่ว่านี้คือดีกว่านักศึกษาไทยในห้องเดียวกัน จึงรับได้ค่อนข้างเร็ว  ในขณะที่นักศึกษาไทยเราที่ผมกล่าวถึงจะไม่ค่อยตั้งใจศึกษาเท่าที่ควร
      ในวงการศึกษาบ้านเราขณะนี้ได้ยินบ่อยครั้งว่าเวียดนามกำลังจะแซงหน้าเรา แต่จากที่ผมได้สอนไปเมื่อวานและ 2 ปีที่ผ่านมาพอจะบอกได้ว่า กัมพูชาก็อาจแซงเราได้ในอีกไม่นาน  ถ้านักศึกษาไทยยังขาดความตั้งใจอย่างที่เป็นอยู่