ย้อนกลับไปวันที่ 4  กรกฎาคมกันอีกสักครั้ง

เย็นย่ำของวันนั้น  หลายชมรมประจำการอยู่ที่ซุ้มของตนเองและไม่ลืมที่จะงัดกลยุทธอันแพรวพรายมาเรียกแขกให้เข้าไปชื่นชมผลงานของตนเองอย่างคึกคัก  ภายในซุ้มแต่ละซุ้มก็อบอวลด้วยบรรยากาศอันสนุกสนานและเป็นกันเองตามแบบชาวค่าย  ..

    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">กระนั้นก็ยังมีอีกชมรมที่น่าเห็นใจไม่น้อย เพราะไหนจะต้องจัดคนมาเฝ้าซุ้ม ไหนต้องเตรียมการแสดงพิธีเปิด ไหนต้องบรรเลงสร้างบรรยากาศของงานให้มีชีวิตชีวา  … ผมเห็นใจพวกเขาจริง ๆ  </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ชมรมที่ผมกำลังกล่าวถึงนั้นก็คือ ชมรมนาฏศิลป์และดนตรีพื้นเมือง  หรือ  วงแคน  นั่นเอง   ตลอดระยะเวลาตั้งแต่เปิดเรียนมา   ผมยังไม่เห็นนิสิตกลุ่มองค์กรนี้ได้พักกายพักใจอย่างเต็มที่เหมือนคนอื่น ๆ   ดังจะเห็นได้จากการต้องขึ้นลงเวทีแสดงดนตรีอีสานอยู่แทบทุกสัปดาห์   อีกทั้งยังต้องสัญจรไปเป็นผู้แทนมหาวิทยาลัยในการช่วยเหลือชุมชนอยู่อย่างถี่ครั้ง </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>     </p><p> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">นับย้อนไปเท่าที่ผมจำความได้ก็ตั้งแต่กิจกรรมถนนเด็กเดิน, บุญบั้งไฟชุมชนนางใย, บุญบั้งไฟโคกพระ,  งานก้าวแรกก้าวใหม่,  งานรับน้องใหม่,  รวมถึงงานองค์การนิสิตพบประชาคมที่จะมีขึ้นในวันที่  5  กรกฎาคมนี้ก็ไม่เว้น</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>     <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เท่าที่ผมจำได้นั้น  หากเทียบเป็นสัปดาห์ก็เรียกได้ว่าน้อง ๆ นิสิตมีกิจกรรมที่ต้อง ออกงาน  ทุกสัปดาห์เลยทีเดียว</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">หัวใจของพวกเขาอ่อนล้าและเบื่อหน่ายบ้างหรือไม่ … นั่นคือความรู้สึกของผมที่เผลอคิดขึ้นมาในบางห้วง  หลายครั้งต่อหลายครั้ง   ผมเฝ้าสังเกตพวกเขาที่กำลังยืนตระหง่านอยู่บนเวที   ผมพบเจอรอยยิ้มที่มีชีวิตแต้มเต็มอยู่บนใบหน้าของพวกเขา …ผมเห็นความเป็นมหาวิทยาลัยและความเป็น ลูกอีสาน  ในหัวจิตหัวใจของเขาอย่างเต็มล้น      </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>    </p><p></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ชาววงแคนไม่ใช่องค์กรนิสิตที่ตั้งขึ้นมาเพียงเพื่อรับงานแสดง  หรือแม้แต่ฝึกฝนทักษะความรู้ในทางดนตรีและนาฏศิลป์อีสานเท่านั้น   หากแต่ในบทบาทของการทำกิจกรรม   พวกเขาก็พิสูจน์ตัวตนอย่างดีเยี่ยมด้วยการจัดค่ายสอนดนตรีและนาฏศิลป์ให้กับน้องนักเรียนอยู่อย่างสม่ำเสมอ  </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นปรากฏการณ์กิจกรรมในทางศิลปวัฒนธรรมที่น่าสนใจเป็นพิเศษ   เพราะในมหาวิทยาลัยก็มีชมรมในด้านนี้เพียงไม่กี่องค์กร   ที่เหลือก็มักเป็นวงโปงลางที่ก่อรูปร่างขึ้นมาจากสาขาที่เรียนในคณะศิลปกรรมกันทั้งนั้น   แตกต่างลิบลับกับชาว  วงแคน  ที่ส่วนใหญ่มาจากหลายหลายสาขา  </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เรื่องราวของศิลปะ  เป็นเรื่อง จิตใจ  คงยากยิ่งที่จะบังคับให้คนไม่รักและศรัทธาต่อเสียงพิณ เสียงแคนมาร่วมบรรเลงและร่ายรำอยู่อย่างมีชีวิต  หากเป็นเช่นนั้นจริง   นั่นก็แสดงว่า  พวกเขาทั้งหลายย่อมมีความรักและความผูกพันอยู่กับวิถีดนตรีของบรรพชนอย่างน่ายกย่อง</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p> </p><p>   </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เสียงโหวตอาจจะดูโหยไห้และหม่นเศร้าไปบ้าง   เสียงแคนอาจจะดูหม่นหมางและคึกคักเป็นบางห้วง  เสียงพิณยังคงไม่สิ้นมนต์ขลังแห่งชีวิต  เสียงโปงลางยังคงกึกก้องด้วยความหวัง    และเมื่อมารวมกันเป็นวงใหญ่  ชีวิตของคนอีสาน  ก็กลายเป็นนาฏกรรมที่ทรงคุณค่าต่อการเรียนรู้และซึมซับไม่แพ้คนพื้นถิ่นอื่น ๆ </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>   ….. <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ไผว่าเมืองอีสานเศร้า            สิจูงแขนเพิ่นมาเบิ่ง</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">วัฒนธรรมยังโจ้โก้                 มันสิเศร้าดอกจั๋งได๋</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เสียงพิณบ่เคยเศร้า                เสียงแคนเป่าบ่เคยจาง</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เสียงโปงลางกับเสียงพิณ      ยังได้ยินดังก้อง</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">มาเด้อซุมพี่น้อง                    ในถิ่นแดนสยาม</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">มาสืบสานงานศิลป์               ถิ่นอีสานภายพื้น</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ให้คงยืนยาวมั่น                     บ่มีวันหมองเก่า</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">มาเด้อพวกหมู่เจ้า                 มาเสริมสร้างซอยกัน</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> </p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผมรักและศรัทธาในดนตรีและนาฏศิลป์เหล่านี้เป็นยิ่งนัก    รวมถึงการรู้สึกรักและศรัทธาต่อน้องนิสิต วงแคน  ในทุกยุคสมัย    ผมเชื่อเหลือเกินว่า  ในตัวตนของพวกเขาต่างล้วนมีเลือดเนื้อและวิญญาณของความเป็น ลูกอีสาน  อยู่อย่างข้นเข้ม !   </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">หากแต่ก็อดถามย้ำอย่างเงียบ ๆ  ไม่ได้ว่า  หัวใจของพวกเขา  เหนื่อยล้าบ้างหรือเปล่า ?”</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">…</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> </p>