เรื่อง เหงา เหงา......ตอน เพียง เรา มี เรา ^__^

ซันซัน
  เราจะคลายเหงาให้ตัวเอง เริ่มจาก ไม่ทอดทิ้งตัวเอง เข้าใจ ใส่ใจ เห็นคุณค่าและ เห็นความหมายของตัวเอง ... เมื่อเราอยู่กับตัวเอง ณ ปัจจุบัน มากขึ้น ทอดทิ้งตัวเองน้อยลง เราเหงาน้อยลง นั่นเพราะ...เราจะมีตัวเองเป็นเพื่อนค่ะ   


ต่อจากเรื่อง เหงา เหงา ตอนที่แล้วนะคะ

(เพื่อนๆ สามารถคลิ๊กที่นี่ เพื่อติดตาม

เรื่องเหงา เหงา.....ตอนเพราะ มีความเหงา ในโลกใบนี้)
 

แล้วอย่างงั้นแล้วเราจะคลายเหงาให้ตัวเองได้ยังไงนะ

อย่างที่บอกค่ะว่า เราเหงา
เพราะเรารู้สึก

ไร้ตัวตน ไร้ความหมาย
เพราะเราไม่เห็นตัวตนของตัวเอง

ไม่เห็นความหมายของตัวเอง

จึงไปคอยยืมมือคนอื่นมาช่วยให้เราเห็นตัวเรา

แล้วยังงั้นเราจะเห็นตัวเราได้อย่างไร

เริ่มจาก
เราต้องไม่ทอดทิ้งตัวเอง

หลายคนอาจ งง งง งง ว่าทอดทิ้งตัวเองคืออะไร

เวลาที่เราทอดทิ้งคนอื่น เราทำยังไงบ้างคะ
ก็คือ เราไม่ใส่ใจเขา

ไม่เห็นความสำคัญของเขา
ไม่เห็นคุณค่าในตัวเขา

ไม่สนใจว่าเขากำลังรู้สึกยังไง
ไม่เห็นว่าเขามีความหมายยังไง

สิ่งต่างๆเหล่านี้เราทำกับตัวเองบ้างหรือเปล่า
ลองค่อยๆๆมองตัวเอง
หลายครั้งที่เราเหงา เพราะ

เราไม่ใส่ใจตัวเอง
แต่รอให้คนอื่นมาใส่ใจเรา

เราไม่เห็นความสำคัญของตัวเอง
แต่รอให้คนอื่นมาเห็นความสำคัญ


เราไม่เห็นคุณค่าในตัวเอง
แต่รอ รอ รอ ถ้ามีใครเห็นเรามีคุณค่าเราจะภูมิใจมากๆๆๆ


หลายครั้งเราไม่รู้ว่าด้วยซ้ำว่า
เรารู้สึกยังไง
เราต้องการอะไร

เพราะเราอาจจะไม่ได้รับฟังเสียงของหัวใจตัวเองอย่างลึกซึ้ง
จนแทบจะไม่เข้าใจตัวเอง
 

พอมีใครสักคน ทำให้เรารู้สึกว่าเขาเข้าใจเรานะ
เขารู้ว่าเราต้องการอะไร เรากำลังรู้สึกอย่างไร

เราจะซาบซึ้งมาก ที่เขาเข้าใจเราได้ซะขนาดนี้

ก็เพราะเราไม่เคยเข้าใจตัวเอง
เนื่องจากเราไม่เคยฟังเสียงใจตัวเอง
พอมีใครมีทีท่าเข้าใจเรานิดหน่อย(ถ้าเทียบกับสิ่งที่เราเป็นทั้งหมด)
สามารถทำให้ หัวใจเราพองฟู หายเหงาได้ปลิดทิ้ง

ดังนั้น
ขอเพียงเรา รับฟังใจตัวเองอย่างลึกซึ้งมากขึ้น
จะ เข้าใจและรู้จักตัวเอง
เราจะมั่นคงในจิตใจมากขึ้น
ความรู้สึกเหงาๆ จะน้อยลง ค่ะ

และ หลายคนไม่รู้ว่าตัวเองมีความหมาย 
แต่ อยากให้ตัวเองมีความหมาย

แต่รู้สึกด้วยตัวเองไม่ได้

จึง รอคอยให้ใครสักคน เข้ามา
เพื่อทำให้รู้สึกว่าฉันมีความหมายนะ
เขาเห็นเราเป็นคนสำคัญในชีวิตที่ขาดไม่ได้ อะไรอย่างนี้เป็นต้น

ถ้าเราต้องการให้คนอื่นมาเห็นความหมายเห็นความสำคัญเราขนาดนี้

นั่นเพราะลึกๆๆ
เราอยากมีความหมาย แต่เราไม่สามารถเห็นความหมายในตัวเองได้
พอมี คนมาเห็นความหมายในตัวเรา บางครั้งนิดนึง ก็รู้สึกดีดี๊

แต่เมื่อเราสามารถ เห็นความหมาย
เห็นคุณค่าในตัวเอง ได้ด้วยตัวเอง

ซึ่งน่าจะเห็นได้มากกว่าคนอื่น ด้วยซ้ำ

(เพราะความหมายและคุณค่านั้นเป็นของเรา อยู่กับเรา)

เราก็ไม่ต้องคอยรอให้คนอื่นมาเห็น
เพราะ เราจะอิ่มใจ ภูมิใจ กับความหมายและคุณค่าตัวเอง ได้
โดยไม่ต้องรอคอยใครค่ะ


ดังนั้นถ้าทำได้ดังนี้

ไม่ทอดทิ้งตัวเอง
คือ ใส่ใจ เห็นคุณค่า เข้าใจและ รู้จัก เห็นความหมายของตัวเอง
และ เริ่มดูแลตัวเอง เราก็จะรู้สึก เต็ม ในใจมากขึ้นค่ะ

อีก สองสิ่งที่ทำให้คน ทอดทิ้งตัวเองโดยไม่รู้ตัว
 

สิ่งแรกคือการที่ใจเรามักล่องลอยไป หมกมุ่นกับอดีต ของตัวเอง
เช่น นั่งเศร้า นั่งเสียดายอดีต หรือ นั่งอาลัยอาวรณ์อดีตที่แสนดีดี๊
และ

สิ่งที่สองคือใจเรา มัวไปกังวลสนใจอนาคต
ว่าจะเกิดอะไร ยังไง ชีวิตเราจะเป็นยังไงต่อไป วางแผนนู่นนี่ หรือ ฝันหวานไปเรื่อยๆ

จนเราลืมปัจจุบันของตัวเองไป ไม่ใส่ใจตัวเองในขณะนี้
ทอดทิ้งตัวเอง ณ ปัจจุบันไป
และนั่นทำให้เราเกิดความรู้สึก ว่างเปล่า โดยไม่รู้ตัว


เมื่อเราอยู่กับตัวเอง ณ ปัจจุบัน มากขึ้น ทอดทิ้งตัวเองน้อยลง
ความรู้สึกโดดเดี่ยวเดียวดาย รู้สึกว่างเปล่า รู้สึกไร้ตัวตน จะน้อยลง

เพราะเราจะมีตัวเองเป็นเพื่อน

เพื่อนที่คอยเข้าใจเรา รับฟังเรา ใส่ใจเรา
เห็นเรามีความหมาย มีคุณค่า และ มีตัวตน
และเพื่อนคนนี้ ไม่มีวันจะหนีจากเราไปไหน
ขอเพียงแค่เรานึกถึงเขา
ก็จะเจอเขาอยู่กับเราตลอดเวลา



ที่จริงเห็นด้วยค่ะ ว่ามนุษย์เป็นสัตว์สังคม การต้องการมีเพื่อนๆ มีคนอื่นเป็นเรื่องปกติค่ะ
และการอยู่กับตัวเองตลอดเวลา แล้วจะรู้สึกดีดี๊ ก็ออกจะแปลกๆ ค่ะ
เพียงแต่ชีวิตจริง ไม่มีใครจะมาอยู่กับเราได้ตลอดเวลา

ดังนั้น ถ้าเราจะมีตัวเอง เป็นเพื่อนได้มากขึ้น
ชีวิตเราก็จะได้เหงาน้อยลงค่ะ

ดังนั้น ทุกครั้งที่เพื่อนๆเหงาอย่าลืม นึกถึงตัวเรานะคะ

ตัวเรารอมาช่วย คลายเหงา อยู่ค่ะ




ขอขอบคุณทุกแรงบันดาลใจที่ทำให้เกิดบทความนี้ ตั้งแต่ตัวเอง ทุกๆคน ทุกๆสิ่งที่เข้ามาและ ที่จากไปในชีวิต หนังสือ true love ของท่าน ติช นัท ฮันต์ และบทความใน http://en.wikipedia.org/wiki/Loneliness ค่ะ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน  ความงดงามแห่งชีวิต

คำสำคัญ (Tags)#เพื่อน#เหงา#เรามีเรา#คลายเหงา

หมายเลขบันทึก: 109518, เขียน: 08 Jul 2007 @ 10:45, แก้ไข, 06 Jun 2012 @ 00:27, สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 36, อ่าน: คลิก
บันทึกล่าสุด


ความเห็น (36)

  • เคยฟังเพลงนี้รึเปล่าครับ
  • เพลง...เหตุเกิดจากความเหงา
  • ผมว่าเพราะดีนะครับ
  • ฟังแล้วอาจทำให้หายเหงาได้บ้าง
  • ขอบคุณครับ
นามสมมติ
เขียนเมื่อ 08 Jul 2007 @ 13:34
  • ขอบคุณครับ
สิทธิรักษ์
เขียนเมื่อ 08 Jul 2007 @ 13:43

สวัสดีครับคุณPsunsun1993  

มาขออนุญาติครับ นำข้อความบางส่วนที่หาดูยากไปรวมกันครับ  ขอบคุณมากครับ  http://gotoknow.org/blog/mrschuai/107076

 

ซันซัน
เขียนเมื่อ 08 Jul 2007 @ 19:50

คุณ นายสายลม

เพลง เหตุเกิดจากความเหงา เพราะดีค่ะ

แต่ ฟังแล้วไม่รู้ว่า ที่คิดถึงเป็นเพราะ ความรัก หรือ ความเหงากันแน่ค่ะ ^__^

ขอบคุณนะคะ ที่มา เหงา เหงา ให้หายเหงาค่ะ

ซันซัน
เขียนเมื่อ 08 Jul 2007 @ 19:52

คุณ นามสมมติ

ขอบคุณเช่นกันนะคะ

ที่มา ร่วมเส้นทาง เหงา เหงา จนไม่ เหงา ค่ะ ^__^

ซันซัน
เขียนเมื่อ 08 Jul 2007 @ 19:53

คุณ สิทธิรักษ์

ขอบคุณมากเช่นกันค่ะ

รู้สึกเกียรติ จังค่ะ ^_^

แผ่นดิน
เขียนเมื่อ 08 Jul 2007 @ 23:45

ในโลก G2K   ไม่เงียบเหงา  เพราะยังมีคนให้เราได้คิดถึงมากมาย

......

ศรัทธาในตัวเรา

มั่นคงในวิถีก้าว

พูดคุยกับความเหงา

เพื่อให้รู้ว่าเรา .. ยังมีลมหายใจ

...

ขอบคุณบันทึกอันง่ายงาม  และฉ่ำเย็น ..  (ครับ)

Handy
เขียนเมื่อ 09 Jul 2007 @ 01:32

สวัสดีครับ
     ผมไม่ค่อยรู้สึกเหงา เพราะไม่ค่อยมีเวลาให้มัน ดังที่กล่าวแล้วใน บันทึกนี้ 
     ยอมรับว่าบางทีก็รู้สึก วังเวง ขาดเพื่อนร่วมทาง เพื่อนร่วมคิด  ร่วมอุดมการณ์ เหมือนกัน
     แต่ก็ไม่ค่อยวังเวงแล้วครับ เพราะ GotoKnow นี่แหละ .. ที่ไม่วังเวงก็เพราะ  คนเก่ง คนดี คนจริง มีให้เห็นและสัมผัสตัวเป็นๆได้เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ
     จาก Virtual  สู่ Spiritual ได้ไม่ยากเลยครับ.
    

ซันซัน
เขียนเมื่อ 09 Jul 2007 @ 07:33

 คุณ แผ่นดิน

ศรัทธาในตัวเรา

เป็นการก้าวเริ่มที่ดีจากตัวเองค่ะ

ขอบคุณที่มาเยี่ยมเยียน กัน จนไม่เหงาค่ะ

 ขอบคุณมากมายเลยค่ะ ^__^

ซันซัน
เขียนเมื่อ 09 Jul 2007 @ 07:36

คุณ Handy

จริงๆนะคะ

ที่ GotoKnow ให้อะไร มากมาย

จาก Virtual  สู่ Spiritual จริงๆค่ะ

ขอบคุณมากมายเลยนะคะ ^__^

สมชาย
IP: xxx.137.48.4
เขียนเมื่อ 09 Jul 2007 @ 08:11

พอเหงา จนชาชิน

แล้วกลายเป็น ไม่เหงา (หงอ แทน) 

อย่างงี้แย่กว่าไหม 

Sasinand
เขียนเมื่อ 09 Jul 2007 @ 10:59

สวัสดีค่ะ

เพราะเราจะมีตัวเองเป็นเพื่อน

เพื่อนที่คอยเข้าใจเรา รับฟังเรา ใส่ใจเรา
เห็นเรามีความหมาย มีคุณค่า และ มีตัวตน
และเพื่อนคนนี้ ไม่มีวันจะหนีจากเราไปไหน
ขอเพียงแค่เรานึกถึงเขา
ก็จะเจอเขาอยู่กับเราตลอดเวลา

ชอบข้อความข้างบนค่ะ เพราะเหมือนตัวเองค่ะ ไม่ทราบจะแปลกหน่อยๆไหม ที่ เกิดมา มีความรู้สึกเหงาน้อยมากค่ะ ชีวิตมีอะไรให้เราค้นหา มีอะไรให้ทำมากมาย ทั้งชีวิตก็ไม่หมด และไม่ยึดติดค่ะ

อดีตที่ไม่ชอบ ก็มีคิดถึงบ้าง แต่ ไม่จมไปกับมันมาก เหงามั่ง แต่หายได้เองค่ะ

ขอบคุณมากๆที่ ให้ข้อคิดดีๆไว้เตือนใจเรื่อยๆนะคะ

ซันซัน
เขียนเมื่อ 09 Jul 2007 @ 11:28

คุณ สมชาย

เหงา จน ชิน และ กลายเป็นไม่เหงา

อันนี้ อาจเข้าได้กับสูงสุด สู่ สามัญ นะคะ

เรื่องใดที่เราเคยมองว่าเป็นเรื่องใหญ่

ที่สุดแล้ว ก็เป็นแค่เรื่องๆหนึ่ง อารมณ์หนึ่งในชีวิตเท่านั้นเอง

มีเข้า แล้ว ก็ ผ่านพ้นไป แล้วก็เข้ามา แล้วก็ออกไป

แล้วก็มีความรู้สึกใหม่เข้า รู้สึกอื่นๆเข้ามา

แล้วก็ผ่านพ้นไป เหมือนกัน

และ สิ่งที่คุณ สมชาย พบคือ สัจธรรม (สัจจะ+ธรรมชาติ) ความจริงแห่งธรรมชาติ

ขอบคุณนะคะ ที่มาร่วมบนบันทึกเหงา เหงา

ที่ตอนนี้กลายเป็นไม่เหงาแล้วค่ะ ^__^

ซันซัน
เขียนเมื่อ 09 Jul 2007 @ 11:35

คุณ sasinanda

การดำเนินชีวิตของคุณ sasinanda ดีจังนะคะ

 มิตรใดในโลก ไม่เท่า ความเป็นมิตรจากตัวเองค่ะ เพราะ ทำให้เราอบอุ่น มั่นคง และ  ไม่เงียบเหงา ไม่วังเวงเลยค่ะ ไม่ว่าเราจะอยู่ที่ไหนก็ตาม

ขอบคุณมากมายเลยนะคะ ^__^

Boo
เขียนเมื่อ 09 Jul 2007 @ 11:46

...  เหงา เหงา ก็เอา รัก มาฝาก

...  หายเหงา ก็รับเลี้ยง รัก ต่อไป นั่นแหละ

 

เมื่อก่อนก็ เหงา เหงา นะคะ แต่ from now on;

... ตั้งแต่ มี g2k ไม่เหงา เอาเท่าไหร่ แถม เวลาที่มีอยู่ ก็แทบจะไม่พอ ..

 

...  ไม่เหงา  เพราะ เรามีเรา ...  เรามีกันและกัน ค่ะ

ซันซัน
เขียนเมื่อ 09 Jul 2007 @ 11:58

 

หายเหงา เมื่อเรามีเรา และ เรามีกัน จริงๆค่ะ

ขอบคุณมากนะคะ ที่มาร่วมเดินทาง กับเรื่อง เหงา เหงา ..... ที่ตอนนี้ ไม่ เหงา แล้วค่ะ ^__^

อ.หนู
เขียนเมื่อ 10 Jul 2007 @ 07:04

ขอบคุณสำหรับเรื่องราวดี ๆ ค่ะ

ขจิต ฝอยทอง
เขียนเมื่อ 10 Jul 2007 @ 14:59
  • มาอ่านครับคุณหมอ
  • ไม่คิดว่าคุณหมอจะเขียนเรื่องแบบนี้ได้(นี่ชมนะครับ ฮ่าๆๆๆ)
  • ทุกๆคนคงรู้สึกแบบนี้ แต่ช่วงนี้งานยุ่งมากไม่มีเวลาเหงาเลยครับ
  • เอาการทำงานเป็นเพื่อนครับผม
  • ขอบคุณครับ
ซันซัน
เขียนเมื่อ 10 Jul 2007 @ 19:59

คุณ อ.หนู

ขอบคุณเช่นกันนะคะ  ไมตรีดีๆ เรื่องเหงา เหงา ... ทำให้ไม่เหงา เลยค่ะ

^__^

ซันซัน
เขียนเมื่อ 10 Jul 2007 @ 20:00

คุณ ขจิต ฝอยทอง

ไม่คิดว่าคุณหมอจะเขียนเรื่องแบบนี้ได้(นี่ชมนะครับ ฮ่าๆๆๆ)

อิ อิ

ขอบคุณนะคะ ที่มาติดตามกันค่ะ ^__^

 

 

ข้ามสีทันดร
เขียนเมื่อ 10 Jul 2007 @ 20:24

สวัสดีครับคุณ ซันซัน P

ผมอยากให้เพื่อนของผมมาอ่านจังเลยครับ ตอนนี้เขาอกหัก ร่างกายซูบผอม เขาบอกว่าให้ผมด่า หรือพูดอะไรก็ได้ที่ช่วยเตือนสติเขาให้ลืมเรื่องในอดีตหน่อย ผมก็พูดไปนิดหน่อย แต่การย้ำคิดย้ำทำยังคงอยู่ ผมเลยส่งท้ายไปว่า

"ความสุขของนายเป็นแบบต้องพึ่งพา ถ้าเธออยู่กับนายความสุขของนายจะเต็ม 100 แต่พอเขาจากไป กลับกลายเป็นว่าความสุขของนายหายไปครึ่งหนึ่งหรือเกินครึ่ง เพราะนายไม่สร้างความสุขให้เต็มก่อนลองสุขอีกแบบนึงดูดิ สุขแบบไม่ต้องพึ่งพา"

แต่ผมก็มั่นใจว่าเขายังคงอยู่ในวังวนนี้อยู่ ตราบเท่าที่เขาจะเข้าใจตัวเอง และฟังเสียงใจของเขาเป็น
ยินดีที่ได้รู้จักครับ
ซันซัน
เขียนเมื่อ 10 Jul 2007 @ 22:34

คุณ ข้ามสีทันดร
ขอบคุณนะคะ ที่คุณ
ข้ามสีทันดร
เห็นบทความนี้ว่าอาจจะเป็นประโยชน์แก่เพื่อนน่ะค่ะ 

สิ่งที่คุณพูดกับเพื่อน เป็นสิ่งที่ดีและเป็นเจตนาที่ดีปรารถนาดี จากใจเพื่อนถึงเพื่อน 

 หวังว่าเพื่อนคุณจะหลุดจากวังวน ในเร็วๆๆวันนี้นะคะ

เอาใจช่วยค่ะ

ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันค่ะ ^__^

ขจิต ฝอยทอง
เขียนเมื่อ 10 Jul 2007 @ 22:50
  • คุณหมอชอบเรื่องแบบนี้ครับ
  • เขียนอีกนะครับ
  • จะตามมาอ่าน
  • ว่าแต่ว่าทำไมคุณหมอขยันจังเลยครับ
  • ขอให้พบคนรู้ใจเร็วๆๆ
  • แซงหน้าไปได้เลยครับ
  • ไม่ต้องรอ
  • ฮ่าๆๆๆ
ซันซัน
เขียนเมื่อ 11 Jul 2007 @ 23:19

คุณ ขจิต ฝอยทอง

ขอบคุณมากๆๆนะคะ

ชอบคำอวยพร นี้จังค่ะ

ขอให้พบคนรู้ใจเร็วๆๆ

อิ อิ เช่นกันนะคะ ^__^

มาโนช
เขียนเมื่อ 14 Jul 2007 @ 00:46

ชอบเรื่องนี้ของ sun sun อีกแล้ว อ่านแล้วรู้สึกดีจัง เขียนยาวแต่ก็อ่านลื่นไหล อ่านไปเห็นด้วยไป

ตอนนี้เลยไม่เหงาแล้วล่ะ

สวัสดีครับ

       มาเยี่ยมครับ มีเพื่อนเยอะ ๆ แล้วไม่เหงา ได้โต้ตอบประทะสังสรรค์แค่เพื่อนในเว็บบล็อกก็มากมาย กระหายจะแลกเปลี่ยนเรียนรู้อยู่ทุกวัน ไม่เหงาแน่นอนครับ ผมไม่เคยเหงาเลยเพราะความคิดบรรเจิดจะทำโน่นทำนี่อยู่ตลอดเวลาใช้เวลาคิดคำนึงถึงสิ่งที่เป็นเสมือนภารกิจที่เราจะต้องทำแล้ววันหนึ่งแค่ยี่สิบสี่ชั่วโมงยังน้อยนักแต่ก็จำใจต้องพักผ่อนนอนหลับเพื่อสุขภาพที่สมดุล  มีเป้าหมายชัดเจนแล้วชีวิตจะไม่เบื่อ เซ็ง เหงา ครับ  ขอบคุณครับ

ซันซัน
เขียนเมื่อ 15 Jul 2007 @ 17:21

สวัสดีค่ะ อาจารย์ มาโนช

รู้สึกดีใจจังเลยค่ะ ที่อาจารย์ชอบเรื่องนี้ค่ะ ^__^

และ ยินดีด้วยนะคะ ที่อาจารย์ไม่เหงาแล้วอ่ะค่ะ

 เอ ที่ไม่เหงา แต่เปลี่ยนเป็นยุ่งๆๆๆแทนหรือเปล่าคะ 555 ^__^

ขอบคุณอาจารย์นะคะ ที่มาติดตามเรื่องเหงา เหงา ...กัน ทำให้ไม่เหงาแล้วค่ะ

 

ซันซัน
เขียนเมื่อ 15 Jul 2007 @ 18:20

คุณ Mr. ดิศกุล เกษมสวัสดิ์
เห็นด้วยนะคะว่า เวลา 24 ชั่วโมง สั้นมากๆค่ะ

ทำอะไร ไม่ค่อยจะหมด จะทันอยู่แล้วค่ะ

 อืม ก็แปลกนะคะ แม้เวลาจะรู้สึกน้อยๆๆ

แต่ก็ยังสามารถมีเวลา มีรู้สึกเหงาๆๆได้

ขอบคุณมากนะคะ ที่มาอ่านกันค่ะ ^__^

ผมเคยฟังสัมภาษณ์ของหมอที่อยู่ที่ รพ.กลางป่าในจ.ตาก น่าจะเป็น รพ.อุ้มผางนะครับ ที่นั่นโอกาสที่จะออกมาสู่สังคมภายนอกเป็นเรื่องยากมาก

           หมอที่ได้รางวัลแพทย์ดีเด่นในครั้งนั้น พูดประโยคนึงว่า  " ท่ามกลางความเงียบ  หากเราเลี้ยวซ้ายมันก็คือความเหงา แต่ถ้าเราเลี้ยวขวามันจะกลายเป็นความสงบ"   ผมฟังแล้วอึ้งไปเลยครับ

           ส่วนตัว ผมไม่ค่อยจะมีความรู้สึกเหงาเท่าไรนะครับเพราะคุยกับตัวเองและเขียนอะไร ๆ บ่อย ๆ ไว้ให้ตัวเองได้อ่านได้คุย 

           ผมว่ามนุษย์ไม่มีทางเหงาได้หากเปิดรับ รู้ มองเห็น สัมผัส กับสิ่งรอบกายเรา  ผมเคยเดินทางขึ้นรถโดยสารคนเดียว ไกล ๆ ฟังเพลงอ่านหลังสือและอยู่กับความคิดตัวเองนั้น จะรู้สึกเหงากว่าการมองข้างทางและทำความรู้จักกับผู้คนรอบตัว หรือได้คุยกับคนขายของ หรือเด็กขอเงิน  ด้วยซ้ำไปครับ

           ขอบคุณนะครับ

ซันซัน
เขียนเมื่อ 26 Jul 2007 @ 15:08

P
mr. สุมิตรชัย คำเขาแดง

ท่ามกลางความเงียบ  หากเราเลี้ยวซ้ายมันก็คือความเหงา แต่ถ้าเราเลี้ยวขวามันจะกลายเป็นความสงบ

ชอบประโยคนี้มากๆๆๆๆๆๆๆๆๆเลยค่ะ

เห็นด้วยนะคะ ว่าบางทีความเหงา ก้บ ความสงบ ก็อยู่ใกล้นิดเดียว ขึ้นอยู่ใจเราจะเลี้ยวไปข้างไหนคะ

serenity
เขียนเมื่อ 26 Jul 2007 @ 21:36

เดิมเป็นขี้เหงามาก ๆ  เพราะรู้สึกว่าตัวเองตามหาใครคนหนึ่งอยู่ตลอดเวลา จนได้มาพบคนนั้นก็หายเหงาได้อยู่ช่วงหนึ่ง  แล้วก็เจอความเหงาอีกแบบ  เพราะกลัวสูญเสียเขาไป  พอลองได้อยูู่่กับตัวเองได้ความเหงาก็คลายลงไปเยอะ  แต่จะมีวูบวาบบางครั้งตามความอยาก....ที่เกิดขึ้นตามเหตุปัจจัย

 ตอนนี้เลยใช้ความเหงา  ไว้สำรวจใจตัวเองต่อค่ะ

ขอบคุณข้อความดี ๆ ของ คุณซันซันที่ทำให้ได้เข้าใจความเหงาได้อย่างลึกซึ้งนะคะ

ซันซัน
เขียนเมื่อ 26 Jul 2007 @ 21:45
P
ตอนนี้เลยใช้ความเหงา  ไว้สำรวจใจตัวเองต่อค่ะ
เป็นสิ่งที่ดีจังเลยค่ะ เพราะไหนๆเขา(ความเหงา) ก็มาแล้วนะคะ
ก็ต้อนรับเขา(ความเหงา) ด้วยไมตรีจิต และ เข้าใจเขา (ความเหงา)
ดูแลเขา(ความเหงา) ไม่ทอดทิ้งเขา แล้ว เขา(ความเหงา)ก็จะหายเหงาค่ะ
ขอบคุณมากมายเช่นกันค่ะ ^__^
นาย ยุ่งยิ่ง
เขียนเมื่อ 02 Aug 2007 @ 21:35

ความเหงา มักจะเกิดขึ้นมาพร้อมๆกับความผิดหวังหรือไม่สมหวัง

ความเหงา เกิดได้ทุกเวลา

ความเหงา เกิดได้กับทุกๆคน

   "เหงาๆ คนเรา มัก มอง ท้องฟ้า แล้วรู้ไหมว่า ฟ้า คิดอย่างไร"

            ขอบคุณทุกสิ่ง ขอบคุณทุกอย่าง ที่ทำให้คนเหงา และได้รู้สึกเข้มแข็งขึ้นและมีแรงฝ่าฟันอุปสรรคต่างๆนานา.....

ซันซัน
เขียนเมื่อ 04 Aug 2007 @ 19:16
P

ความเหงา เป็นสิ่งเกิดขึ้นได้ เสมอ โดยเฉพาะในยามเผลอๆค่ะ

ขอบคุณมากนะคะ

ภูกระดึง
เขียนเมื่อ 03 Apr 2010 @ 23:25

เหงาบ้างก็ดี ถ้าไม่เหงาเลยแสดงว่าเราขาดรสชาติในชีวิต และสุดท้ายต้องกลับมาอยู่กับตัวเองอย่างคุณซัน ซัน พูด

อกหักร้องให้ฟูมฟาย เหงาแทบขาดใจ โทรมอยู่เกือบ สามเดือนใครหันมามองไม่มีเราเท่านั้นที่ต้อง อยู่กับตัวเองให้

ได้ ดำรงตนขึ้นมาเพื่อตัวเองและเป็นมิตรแท้ที่ดีต่อมิตรตลอดไป

ซันซัน
เขียนเมื่อ 09 Apr 2010 @ 20:45

เห็นด้วยกับคุณ ภูกระดึง ทุกประการเลยค่ะ เหงาได้ แต่ อย่า ทอดทิ้งตัวเอง ค่า