นักเรียนตัวน้อยๆของครูอ้อย กระตือรือร้นมากเลยที่จะได้เรียนภาษาอังกฤษ ตอบสนองความรู้สึกของครูผู้สอนภาษาอังกฤษ....อย่างครูอ้อยจริงๆสิคะ ต้องเริ่มต้นด้วยวิธีนี้ทุกวันเลย.....แบบขาดไม่ได้ นักเรียนทุกคน.....ไม่ว่าจะเก่ง จะปานกลาง หรืออ่อนปวกเปียก..จะชอบวิธีโดยถ้วนหน้า ครูอ้อยเคยเขียนในบันทึกเรื่อง.....การสอนภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารระดับประถม ซึ่งมีการยอมรับ และแสดงความคิดเห็นจากเพื่อนครูผู้สอนภาษาอังกฤษหลายท่านทีเดียว.....ที่ได้สอนวิธีนี้ นอกจากครูอ้อยจะใช้สอนนักเรียนในชั้นที่ตนเองรับผิดชอบแล้ว ยังได้ขยายผลไปยังเพื่อนครูที่อยู่ในกลุ่มสาระฯของตนเองด้วย จากนั้นครูอ้อยยังขยายไปยังการพัฒนาครูเพื่อให้มีหรือเลื่อนเป็นครูชำนาญการพิเศษ อาจารย์ 3 เชิงประจักษ์ ซึ่งได้มีการยอมรับว่า...นักเรียนมีการพัฒนา ชอบการพูดและกล้าที่จะพูดอย่างกว้างขวาง ครูที่นำวิธีนี้ไปใช้เล่าให้ฟังว่า....น้องอ้อยคะ พี่ได้นำวิธีนี้ไปใช้ นักเรียนของพี่ เริ่มยกมือ มีความพร้อมที่จะตอบแล้วค่ะ .... ครูอ้อยก็เลยแนะนำต่อไปอีกว่า....ยังมีวิธีที่จะเสริมให้นักเรียน.....รักการอ่านและเขียน....โดยใช้ตาราง ครูอ้อยเรียกว่า Backward style ซึ่งใช้ได้ผลกับนักเรียนของครูอ้อย......แต่ยังไม่ได้ขยายผลไปยังเพื่อนครู การใช้ตาราง เป็นการย่นย่อความรู้สึก ทำให้นักเรียนอยากอ่านอยากเขียนมากขึ้น ..... ด้วยความรู้สึกของตนเอง ครูอ้อยเคยมีความรู้สึกเมื่อยังเด็กว่า....เวลาที่ครูให้ทำ Drills ที่ต้องเขียนมากๆ ทำไมครูจึงให้เขียนมากๆ ก็เพราะครูต้องการฝึกเราที่เป็นนักเรียนให้รักการเขียนมากๆ แต่ตอนที่ครูอ้อยเป็นเด็ก.....คิดว่า....เสียเวลาจังแฮะ ทำไมไม่เขียนแบบนี้ ซึ่ง.....ย่นย่อเวลาได้ตั้งเยอะ ครูอ้อยจึงใช้วิธีนี้กับนักเรียนบ้าง.....แบบถอดใจนักเรียนมาสู่ตัวเอง ซึ่งก็ได้ผล... แล้วครูอ้อยจะเขียนบันทึกเกี่ยวกับเรื่องนี้.....อีกครั้ง.....ให้ชัดเจน.....โปรดติดตาม
สงสัยจะต้องเอาไปเผยแพร่ให้คุณครูที่โรงเรียนของน้องฟุง เข้ามาติดตามอ่านวิธีการสอนภาษาอังกฤษของครูอ้อยด้วยแล้วล่ะค่ะ ครูอ้อยใช้คำหลักเดียวกันไหมคะ สำหรับเรื่องนี้ (ยังไม่ได้ตามดูอีกที) ถ้ายัง จะได้ขอความกรุณาครูอ้อยติดคำหลักไว้สักคำที่โยงถึงทุกบันทึกที่เกี่ยวกับการสอนภาษาอังกฤษด้วยนะคะ
ขอบคุณครูอ้อยมากๆค่ะ นี่คงเป็นประโยชน์อย่างใหญ่หลวงกับวงการศึกษาของเราและเด็กไทยอีกมากมายค่ะ
สวัสดีค่ะ..คุณโอ๋-อโณ
ขอบคุณค่ะ