สิ่งดีๆเกิดขึ้นได้หากเรามีไมตรีต่อกัน

          วันนี้อยากแชร์เรื่องขำๆแต่ไม่รู้ว่าจะเป็นประโยชน์กับทุกท่านหรือไม่นะคะ ปกติในวันศุกร์ในบางสัปดาห์ฉันจะมีนัดกับกลุ่มเพื่อนและน้องๆไปสังสรรค์กันในร้านเล่า (ร้านอาหาร+ร้านพูดคุยกันเลยเรียกว่าร้านเล่า) ปกติร้านที่เราไปกันนี้จะเป็นร้านอาหารบวกกับมีเสียงเพลงขับกล่อมคลอๆ แทรกขึ้นมาระหว่างการสนทนาของผู้คนในร้าน (เพลงในร้านเหมาะกับการฟังเพลินๆมากกว่าการลุกขึ้นเต้น)  แต่เมื่อวานนี้ที่ร้านขณะที่ทุกคนในร้านกำลังเพลิดเพลินกับเสียงเพลงและอาหารอร่อยในร้านอยู่นั้น ก็มีแขกโต๊ะนึงลุกขึ้นมาเต้นแบบว่าเต้นอยู่โต๊ะเดียวจริงๆนักดนตรีที่นี่จะเป็นแบบมีกีต้าโปร่งตัวเดียวซึ่งดนตรีในร้านมันก็ไม่น่ามันส์ชวนเต้นเลย แต่คนกลุ่มนี้ลุกขึ้นเต้น ทุกคนในร้านโต๊ะอื่นต่างตกตะลึง เพราะความงงงวยโต๊ะฉันเองก็แอบเม้าท์เค้าแบบขำๆ(อย่างแรง) ว่าเค้าเพี้ยนหรือป่าว  แต่แล้วพวกเราก็ต้องตกตะลึงที่ซักพักนึง คนในโต๊ะกลุ่มนี้สามารถสร้างสัมพันธ์กับโต๊ะข้างโดยการไปชวนโต๊ะข้างๆเต้น แล้วทุกคนก็ให้ควมร่วมมือ จากหนึ่งโต๊ะ เป็นสองโต๊ะ เป็นสามโต๊ะ ซักพักสองสามโต๊ะนี้ก็รวมกันเข้าเป็นโต๊ะเดียวกัน

           ภายใต้ความฮาของคนกลุ่มนี้ฉันมองเห็นไมตรีที่เขาเพียรสร้างสัมพันธ์(ดูแล้วไม่ได้เป็นสัมพันธ์แบบชู้สาวน่าจะเป็นแบบเพื่อนอยากรู้จักกันมากกว่า) กลายเป็นว่าคนกลุ่มนี้ทำให้แขกหลายโต๊ะในร้านวันนั้นมีความสุขไปอีกแบบ ง่ายๆเริ่มจากการสร้างไมตรีก็ทำให้เกิดสิ่งที่ทำให้บางคนยิ้มได้ง่ายๆเหมือนกัน.....น่ารักดี  ทำให้ฉันเรียนรู้ว่าบางครั้งการสร้างความสัมพันธ์กับคนที่เราอยากรู้จักเป็นแค่เรื่องง่ายๆ แต่บางครั้งเราก็มองข้ามเรื่องการสร้างสัมพันธ์ไป