เข้าไปฝังตัวอยู่ประมาณ ๒๔ ชั่วโมงที่บ้านครูบาสุทธินันท์ ก็ได้ความคิดดีๆ เกิดขึ้นมามากมาย คงไม่สามารถเล่าได้หมด ขอเล่าแต่เรื่องเศรษฐกิจพอเพียง ที่ได้เห็นเพียงส่วนน้อยนิดมาเล่าสู่กันฟังก็แล้วกัน

        ที่บ้านครูบาเป็นสวนป่าประมาณ ๘๐๐ ไร่ สมัยก่อนเมื่อ ๕๐ ปีที่แล้ว เป็นพื้นที่ว่างเปล่า ไม่สามารถหาน้ำได้ ต้องไปหาน้ำไกลตั้ง ๕ กิโลเมตร  พื้นที่ไม่สามารถปลูกอะไรขึ้น จึงได้ปลูกยูคาลิปตัสเพื่อให้เป็นต้นไม้คลุมดินเอาไว้

        มีการลองคิดคำนวณเนื้อไม้ยูคาลิปตัสต้นหนึ่ง ขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางราวๆ หนึ่งฟุต ถ้าเอามาทำไม้กระดานจะขายได้ประมาณ ๑๔,๐๐๐ บาท แต่ถ้าเอามาทำเก้าอี้ฮ่องเต้จะได้ ๖ ตัว ขายได้เงินประมาณ ๑๘,๐๐๐ บาท แล้วยังเหลือเนื้อไม้ได้เป็นค่าแรงของคนทำเก้าอี้

        หากขายไม้ยูคาสัก ๑ แปลง ๑๐๐ ต้น ก็จะได้เงิน ๑ ล้านกว่าบาท เอาฝากธนาคารไว้ใช้สักปีหนึ่ง เงินหมดก็หาเงินใหม่