ลุงพรานได้ปลาทูตัวหนึ่งมาจากเพื่อนบ้าน เมื่อกลับไปถึงบ้านจึงตัดปลาทูออกเป็น ๓ ท่อน คือ ท่อนหัว ท่อนกลาง และท่านหาง โดยหวังว่า ท่อนหัวนั้นจะให้กับไอ้โกร่ง สุนัขผู้ซื่อสัตย์และเป็นเพื่อนยามต้องออกป่า ท่อนกลางให้กับแมว หนู ตุ๊กแก จิ้งจก ไก่ และสัตว์ต่างๆที่อาศัยอยู่ในบ้าน โดยที่แมวจะเข้ามาคลอเคลียให้ตนได้อ่อนโยน หนูทำให้ตนต้องคิดหาอุบายวิธีเพื่อการป้องกันอะไรบางอย่าง ตุ๊กแกทำให้ตนต้องผวาในบางครั้ง จิ้งจกทำให้ตนต้องกังวลและได้ความคิดอะไรบางอย่างโดยเฉพาะจิ้งจกมีลักษณะคือไปเปลี่ยนสีตัวเองให้เข้ากับพื้นบ้านได้ ไก่เป็นนาฬิกาปลุกให้ตนได้ตื่นขึ้นในตอนเช้า ส่วนท่อนหางแช่เกลือเก็บไว้กินในยามจำเป็น
<p style="text-justify: inter-cluster; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"> สุนัขเห็นว่าตนได้ท่อนหัว จึงได้นำไปอวดแมวเพื่อหวังว่าแมวผู้เป็นอริของตนจะได้หมั่นไส้ เมื่อแมวได้เห็นหัวปลาทู จึงเอ่ยขึ้นว่า “นี่เจ้าโกร่ง หัวปลาทูคงอร่อยน่าดูนะ ไม่คิดจะแบ่งให้เพื่อนบ้านเดียวกันกินบ้างหรืออย่างไร” สุนัขจึงเอ่ยขึ้นว่า “แหม เราทำหน้าที่ต่างกัน พ่อพรานได้แบ่งส่วนต่างๆให้กันและกันเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ทำไมเจ้าจึงจะต้องมามีส่วนแบ่งในส่วนของผู้อื่นด้วยล่ะ” แมวจึงตอบโต้ขึ้นว่า “ขึ้นชื่อว่าเพื่อนบ้านย่อมไม่ใส่ใจเรื่องเล็กน้อยเช่นนั้น หากจะมีใจเพื่อจะให้ เพื่อนบ้านที่ดีย่อมมิคิดเล็กคิดน้อย” สุนัขจึงเอ่ยขึ้นว่า “เอาเถอะ หากเจ้ามิอิ่มหนำในส่วนแบ่งที่พ่อพรานได้แบ่งให้ เราจะแบ่งในส่วนของเราแก่เจ้า” แมวตอบโต้ไปว่า “ประโยชน์อะไรกับการแบ่งส่วนนั้นให้มันเสียหาย หากจะให้พึงให้เต็มส่วนจะมิดีกว่าหรือ หัวปลาจะได้เป็นหัวปลา มิใช่ครึ่งหนึ่ง หรือเศษส่วนของหัวปลา”“ถ้าเจ้าต้องการเช่นนั้น เราก็จะให้..เจ้าไม่อิ่มหรืออย่างไร” สุนัขกล่าว แมวจึงตอบไปว่า “จะให้อิ่มได้อย่างไรกัน ก็พ่อพรานแบ่งส่วนเดียวให้กับเราหลายชีวิต”</p> สุนัขได้มอบส่วนหัวปลาที่ตั้งใจจะไปอวดแมวนั้นให้ทั้งหมด จากนั้นจึงเดินกลับไปนอนตามปกติโดยคิดว่า “สงสารแมว กินก็กินไม่อิ่ม วันนี้เราได้ช่วยให้แมวกินอิ่มได้ในระดับหนึ่งแล้ว” ฝ่ายแมวคิดในใจว่า “เจ้าโกร่งนี่แสนงี่เง่า” จากนั้นจึงเริ่มแทะกินหัวปลาจนหมด ปล่อยให้หนู ตุ๊กแก จิ้งจก ไก่ นั่งมองตากันปริบๆ
ถภ-จตุนีรี่