หัวใจคนเรามีขนาดเท่ากับหนึ่งกำปั้นมือถือว่าเล็กน้อยมากหากต้องเก็บกดอะไรต่อมิอะไรมากมายลงไปในนั้นในขณะที่คุณรู้สึกล้า คลายมือที่คุณกำเก็บสิ่งของอยู่นั้นคุณอาจจะถ่ายของนั้นๆไปอีกข้างของกำมือได้แต่หัวใจคนเรามีหนึ่งหน่วยไม่สามารถโอนถ่ายไปยังข้างใดข้างหนึ่งได้กดมาก……ก็ล้ามากเก็บมาก….ก็อาจล้นบางคนล้าความสับสนบางคนล้าความผิดหวังเมื่อล้าและล้นมากเกินไป ขนาดของหัวใจก็ไม่อาจรับไหวผ่อนคลายหัวใจตัวเองบ้างให้โอกาศเขาได้พักเหนื่อยสักนิดเพราะตลอดชีวิต ของเราเขาก็ได้ทำหน้าที่ของเขามามากพอแล้วจงกอบโกยความสุขจากสิ่งรอบตัวเท่าที่คุณทำได้และหมั่นเก็บเกี่ยวความรักจากคนรอบๆข้างมาเติมเต็มเพียงเท่านี้ หัวใจที่กำลังล้นล้าก็จะคืนได้คืนกลับมาผ่อนคลาย……อย่าปล่อยให้หัวใจอ่อนล้าเพราะนั่นเท่ากับว่า คุณกำลัง ….จะพ่ายแพ้………ในเมื่อหัวใจของเราเท่ากำมือแล้วทำไมเราต้องเอาเรื่องมากมายไปเก็บไว้ด้วยเล่าสิ่งที่เป็นขยะก็ทิ้งเสียบ้างจะได้มีที่ว่างเติมเต็มสิ่งดีๆๆให้หัวใจได้มีแรงสู้กับสิ่งรอบข้างบ้าง…วันนี้ไอ้มู๋น้อยตื่นแต่เช้าเลยเมื่อคืนก็นอนดึกแต่ไม่รู้เป็นไร บ้าเป็นบางวัน(มันเบลอได้จัยจริง)หัวหน้าบอก แต่ไม่เป็นไรหรอกค่ะในเมื่อไม่ได้ทำร้ายไครนี่นา……… หมูน้อย
หัวใจเท่ากำมือ
ทำไมต้องเอาอะไรใส่ไปเยอะขนาดนั้น
ความเห็น
ยังไม่มีความเห็น