เมื่อวานนี้  มีโรงเรียนในกลุ่มโรงเรียนประถมศึกษา  มาดูงานหลักสูตรที่โรงเรียน  
ครูอ้อยไม่ได้ไปต้อนรับ  เพราะมีชั่วโมงสอนมาก  จึงรอที่ห้องเรียน  
ครูภาษาอังกฤษคนหนึ่ง   เป็นครูรุ่นใหม่  ที่ค่อนข้างจะเป็นคนที่  ชาในถ้วย  พร่องมากๆ  
เธอจะรับทุกสิ่ง   และพยายามจะเข้าใจ  และอยากได้ทุกสิ่งที่ครูอ้อยแนะนำ  
ครูอ้อยบอกเธอว่า...รอครูอ้อยสัก แป๊บ  
ครูอ้อยสอนเสร็จแล้ว   ครูอ้อยก็พาไปที่แจกเป็นของชำร่วย  เวลาใครมาเยี่ยมครูอ้อย  
แต่หาไม่พบ  เก็บไว้ดีเกินไป   ในเวลาอันจำกัด  จึงหาไม่พบ   แต่ .....
น้องไม้   ได้ของที่ระลึกจากครูอ้อย  ดีกว่าเกินคาดไว้   เพราะครูอ้อยได้ให้  วิจัยในชั้นเรียน  2 เรื่อง   สมัยปีการศึกษาที่ครูอ้อยทำผลงานทางวิชาการ   และ  ได้ใช้  handy drive เก็บข้อมูลเกี่ยวกับการเขียนแผนการจัดการเรียนรู้ไปด้วย
ทั้งๆที่  ครูอ้อยรู้ว่า   เธอต้องแต่งงานและย้ายกลับไปสอนที่บ้านเกิด   ครูอ้อยหวังว่า   สิ่งที่ครูอ้อยได้ให้ไปนั้น   จะมี่ประโยชน์  และเกิดประโยชน์ให้เธอนำไปใช้บ้าง....ไม่มากก็น้อย...
ครูอ้อยคิดว่า..หากเธอทำตามปณิธานที่ตั้งไว้   ..ครูอ้อยก็จะได้ทายาทสืบทอดวิชาแล้ว