“สัตว์ประเสริฐ”
  มนุษย์เป็นสัตว์โลกชนิดหนึ่ง  แต่ได้รับการยกย่อง  หรือยกย่องกันเองว่าเป็น  สัตว์ประเสริฐ  ตรงที่มีความรู้  ความคิด  พัฒนาตนเองให้วิวัฒนาการไปสู่ความเจริญทั้งร่างกายและจิตใจ  ผิดกับสัตว์เดรัจฉานทั่วไป  ที่มีแต่สัญชาตญาณของการ  กินนอน  และสืบพันธุ์เท่านั้น

มนุษย์ทำได้แม้สิ่งดีที่สุด  ประเสริฐที่สุด  และทำได้แม้สิ่งชั่วร้ายที่สุด  เลวทรามที่สุด  แล้วแต่ความคิดจิตใจ  และโอกาสที่เปิดให้มนุษย์ต่างกว่าสัตว์ตรงที่รู้ว่าตนทำดีหรือทำชั่ว

ถ้าทำดีก็ทำอย่างเปิดเผย  เป็นปกติ  บางคนอาจจะโอ้อวดด้วยซ้ำว่าตนได้กระทำความดีไว้อย่างไร  เพราะเกรงว่าผู้อื่นจะไม่รู้บ้าง  เพราะประสงค์คำยกย่องชมเชยบ้าง..บางคนแม้ไม่ได้ทำความดีก็ยังโป้ปดหลอกลวงผู้อื่นให้หลงเชื่อ  ว่าตนได้กระทำความดีนั้นๆ  อย่างหน้าตาเฉย  ปราศจากความละอายแก่ใจ

ถ้าทำชั่วก็ทำอย่างซ่อนเร้น  ปกปิดมิให้ผู้อื่นทราบว่าตนได้ทำความชั่วนั้นๆ  ตั้งแต่ลักทรัพย์  ฉ้อ  โกง  หรือทำลายชีวิตผู้อื่น  ฯลฯ  เพราะกลัวเกรงกฎหมายบ้านเมืองบ้าง  รู้ดีว่าเป็นสิ่งชั่ว  สังคมไม่ยอมรับบ้างกับต้องการให้ผู้อื่นเข้าใจผิดคิดว่าตนเป็นคนดีบ้าง

มีผู้เชื่อมั่นเป็นจำนวนมาก  ว่ามนุษย์เกิดมาเป็นคนชั่วโดยนิสัย  จึงต้องได้รับการอบรมสั่งสอน  ทั้งจากพ่อแม่และครูบาอาจารย์  รวมทั้งการกล่อมเกลาจิตใจด้วยคำสอนของศาสนาต่างๆ  หากดื้อดึงก็มีกฎหมายลงโทษให้สาสมกับความผิด  ประสงค์ให้หลาบจำ  เมื่อพ้นโทษแล้วจะได้กลับตัวกลับใจเสียใหม่ไม่กลับไปกระทำชั่วอีกซ้ำๆ  ซากๆ

ความชั่วดังกล่าวนั้นย่อมทำให้ผู้อื่นต้องพลอยเดือดร้อนไปด้วย

แต่ก็มีคำสั่งสอนเป็นคำกลอนบ้าง  สุภาษิตสั้นๆ  บ้าง  คำบอกกล่าวให้ทำความดีละเว้นความชั่วบ้าง  โดยยกตัวอย่างว่าจะได้ผลลัพธ์ทั้งจากการทำความดีและความชั่วนั้นมากน้อยเพียงไร

มีคำสอนใจที่สำคัญอย่างหนึ่ง  คือสอนให้ทำดีด้วยถ้อยคำแยบคาย  เพื่อจะได้มีความสุขความสงบแห่งดวงจิต  ทั้งของตนเองและผู้อื่น  ดังตัวอย่างโดยสังเขป  ดังนี้

จงฉลาดพอที่จะอ่าน

จง..เข้มแข็งพอที่จะเผชิญหน้ากับความจริง

จง..อ่อนแอพอที่จะรับรู้ว่า  ลำพังเรานั้นทำอะไรไม่ได้ทุกอย่าง

จง..ฟุ่มเฟือยน้ำใจ  เมื่อมีใครต้องการความช่วยเหลือ

จง..คิดก่อนทุกครั้งที่จะปล่อยเงินออกจากมือ

จง..ฉลาดพอที่จะรู้ว่าเราไม่ได้รู้ทุกสิ่ง

จง..โง่พอที่จะเชื่อในปาฏิหาริย์

จง..เต็มใจแบ่งปันความสุขของตัวเอง

จง..เต็มใจที่จะแบ่งรับความทุกข์ของผู้อื่น

จง..เป็นผู้นำ  หากทางที่ผู้อื่นทิ้งไว้ให้นั้นเลือนราง

จง..เป็นผู้ตาม  หากตกอยู่ในวงล้อมแห่งความไม่แน่นอน

จง..เป็นคนแรกที่แสดงความยินดีต่อความสำเร็จของคู่แข่ง

จง..เป็นคนสุดท้ายที่จะวิจารณ์ความผิดพลาดของเพื่อน

จง..มองแค่ก้าวถัดไปเพราะมันจะทำให้เราไม่ล้ม

จง..มองไปยังจุดหมายปลายทางให้แน่ใจว่า  ไม่ได้กำลังเดินผิดทาง

จง..ใช้เวลามอง  หรือให้โอกาสกับตัวเองที่จะเรียนรู้คนที่เขาบอกรักคุณ

จง..รักคนที่รักคุณ  แม้อีก  5  ปี  10  ปี  หรือ  50  ปี  เขาก็ยังรักคุณ

จง..รักคนที่ไม่รักคุณแล้ว..สักวันหนึ่งเขาอาจจะเปลี่ยนใจมารักคุณ

จง..อย่าปล่อยให้คนที่รักคุณหลุดลอยไป

สุดท้าย  จง..อย่าหลอกตัวเอง