ผู้ป่วยระยะสุดท้าย การดูแล

ณ หอผู้ป่วยรวม ในโรงพยาบาลขนาด 120 เตียง แห่งหนึ่ง ซึ่งบริบทมากมายไปด้วยแพทย์เฉพาะทางเกือบครบทุกสาขา ทั้งสูติ ศัลย์ Med เด็ก และรังสีแพทย์...คุณพยาบาลเริ่มการทำงานในเช้าวันหนึ่งด้วยบรรยากาศที่ค่อนข้างเร่งรีบ  วุ่นวาย  หลายเรื่องดูเหมือนจะยุ่งไปหมด...ด้วยจำนวนพยาบาล 5 คน (รวมทั้งหัวหน้าและรองหัวหน้า) รองรับกับจำนวนผู้ป่วยเฉลี่ยประมาณ 35 คน/เวร...

        ลำพังการดูแลผู้ป่วยที่มีอยู่ในมือให้ได้รับการดูแลที่ครอบคลุมครบถ้วนและต่อเนื่องนั้น ก็เป็นโจทย์ที่หนักหนาเอาการอยู่พอสมควร...เพราะในจำนวนนั้น ก็มีการทำหัตถการต่างๆ บ้างก็ใส่ บ้างก็ถอด...(สายยาง!) บางรายก็มีการให้อาหารทางสายยาง การทำแผล ฉีดยา การเตรียมผู้ป่วยเข้าห้องผ่าตัด และอื่นๆอีกมากมาย...แล้วไหนจะต้องจัดการกับบันทึกทางการพยาบาล...ยาขมหม้อใหญ่ในใจของคุณพยาบาล...บริบทของหน่วยงานยังมีการจำหน่ายผู้ป่วยถึงจำนวน 5- 10 รายต่อวัน..มีการรับผู้ป่วยใหม่อีกเฉลี่ยวันละประมาณ 4-6 ราย...แล้วเวลาที่จัดให้เพื่อการดูแลผู้ป่วยและครอบครัว ที่รออยู่..จะเหลืออยู่ซักเท่าไรนะ...
         ...ในมุมหนึ่งของหอผู้ป่วย....ยังมีผู้ป่วยอีกคนหนึ่งและครอบครัว...ที่เฝ้าดูแลกันอยู่อย่างเงียบๆ  เขาได้รับการบอกกล่าวจากหมอว่าเขาเป็นโรคมะเร็ง...ระยะสุดท้าย..การรักษาคงทำอะไรได้ไม่มากไปกว่านี้  คงไม่ผ่าตัด  ไม่ทำเคมีบำบัด  ไม่ฉายแสง...ทุกอย่างดูเหมือนกำลังรอ...รอวาระสุดท้ายที่จะมาถึง....บรรยากาศภายนอกสำหรับผู้ป่วยและครอบครัวรายนี้  ดูเหมือนจะเงียบๆนะ  ไม่ยุ่ง ไม่วุ่นวาย... แต่ใครจะรู้บ้างว่าในใจของพวกเขาเป็นอย่างไร...พวกเขากำลังไม่แน่ใจ...วุ่นวายใจ กับข่าวร้ายที่ได้รับ..เขาจะมีชีวิตอยู่ได้อีกไม่นาน  เขาควรจะทำอย่างไร ใครจะช่วยพวกเขาได้บ้าง.....