ฉันเป็นครูมานานพอสมควรมีบางเรื่องที่ที่เคยมีประสบการณ์แต่ก็ได้แต่เล่าให้เพื่อนใกล้ชิดฟังแต่เมื่อวันหนึ่งที่ฉันมีโอกาสที่จะเรียนรู้เรื่องการใช้คอมเพื่อการแลกเปลี่ยนกับผู้อื่นโดยเหตุว่าวันหนึ่งฉันมาที่ห้องสมุดโรงเรียนทั้งที่ไม่ค่อยมีเวลามาเข้าเท่าไรเพราะที่จริงแล้วฉันไม่เก่งเรื่องการใช้คอมฯเลยแต่วันนั้นมานั่งและเปิดคอมฯเพื่อลองทบทวนการใช้เนตที่มีรุ่นน้องสอนมาเมื่อสองวันที่แล้วแต่ก็มีครูคนหนึ่งเข้ามาในห้องสมุดทั้งๆที่ไม่ได้นัดหมายกันมาก่อนและโดยบังเอิญเรากำลังสนใจเกี่ยวกับเรื่องการใช้บล็อก เพราะครูคนนี้ที่บอกให้เราสนใจ ต้องขอบคุณที่สอนให้จะได้ไม่พูดว่า “เสียดาย”เพราะฉันเคยมีคติที่ว่า  “ทำดีที่สุดคือ  กลยุทธ์การหย่ากับคำว่าเสียดาย”
วันนี้ฉันรู้สึกภูมิใจมากที่ได้ลงมือใช้บล็อกเพื่อการเรียนรู้เป็นครั้งแรก