กรือเซะ

ความทรงจำ..หรือ..ตำนาน <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center" class="MsoNormal" align="center">                                        อ.ฟูอ๊าด</p>ณ หมู่บ้านกรือเซะ                แม่ครับ…แม่ครับ…แม่คร้าบๆๆๆๆๆๆๆ (ฮาบีฟเด็กน้อยอายุ 6 ขวบละเมอสุดเสียง) เป็นอะไรฮาบีฟ ลูกละเมออีกแล้วใช่ไหม? (แม่ถาม)แม่ครับ!หมู่บ้านของเราเกิดอะไรขึ้น ทำไมลูกจึงฝันเห็นผู้คนนอนตายกลาดเกลื่อนเต็มไปหมด หนึ่ง ในนั้นก็มีพ่ออยู่ด้วย  แม่ช่วยเล่าให้ผมฟังหน่อยเถอะครับ  ผมจะได้ไม่ต้องเป็นอยู่แบบนี้ทุกๆคืน…เมื่อวันที่ 28 เมษายน 2547 หมู่บ้านเราเหมือนโดนคำสาบ  มีเยาวชนมุสลิมได้ปะทะกับกองกำลังทหารตำรวจที่มัสยิดกรือเซะ  เหตุการณ์ในวันนั้นมีผู้คนล้มตายมากมาย  พ่อบอกแม่ว่า “พ่อจะไปเข้าเฝ้าอัลเลาะฮฺ”พ่อไปละหมาดซุบฺฮิที่มัสยิดแล้วพ่อก็ไม่กลับมาอีกเลย  ความตายในวันนั้นไม่มีใครให้คำตอบได้เว้นแต่อัลเลาะฮฺผู้ทรงสร้างเรามาเท่านั้น  เพราะฉะนั้นลูกต้องเคารพและภักดีต่อพระองค์ให้มากๆ  เพื่อที่ว่าวันหนึ่งลูกจะได้ไปอยู่กับพ่อบนสวรรค์…ครับแม่! ลูกจะทำอีบาดะฮฺให้มากๆ   ลูกจะได้ไปอยู่กับพ่อบนสวรรค์หลังจากวันนั้น ฮาบีฟก็หลุดพ้นออกมาจากภวังค์แห่งความฝันที่ไม่อาจบอกได้ว่าเป็น “ความทรงจำหรือตำนาน” <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>  28 เมษา สองพันสี่                  คือวันที่ต้องจดจำไป่แปรผัน                ร้อยหกศพจบลงเรียงรายกัน                มิมีวันประวัติศาสตร์จะลืมเลือน                “กรือเซะ” นี้คงจะเป็นเช่นตำนาน       ชนกล่าวขานความชั่วร้ายหาใดเหมือน                หลากปัญหาสารพันคอยย้ำเตือน          ความบิดเบือนหรือถูกต้องที่ทำไป                เสียงดัง “ปัง” กู่ก้องอยู่ในหู                 สอนให้รู้สิ่งดีชั่วเป็นไฉน                ทุกสิ่งที่ก่อเกิดขึ้นเหตุผลใด                 คืออะไรบอกด้วยช่วยตอบที                อดีตแสนเจ็บปวดให้พ้นผ่าน                สิ่งวันวานจำใส่ใจอย่าหน่ายหนี                เพราะอย่างน้อยมันก็เป็นเช่นเวที         สร้างคนดีหรือคนชั่วตรึกไตร่ตรอง