น้องใหม่ (4) : เธอมาที่นี่เพื่ออะไร .. เสมือนคำต้อนรับเมื่อ 10 ปีที่แล้ว

ผมเพิ่งค้นเจอป้ายรับน้องในปี  2540  ซึ่งองค์การนิสิต  ในยุคนั้นได้นำเอาข้อเขียนของผมไปขึ้นเป็นป้ายประชาสัมพันธ์รับน้องใหม่   และดูเหมือนว่าถ้อยคำเหล่านี้   จะแตกต่างไปจากถ้อยคำของการรับน้องใหม่อื่น ๆ อยู่พอสมควร   เพราะฉีกออกมาในทำนองเปรียบเปรย   หรือแม้แต่เสียดแทงภาวะทางการศึกษาในยุคนั้นอยู่กราย ๆ  !    

 

ผมรับรู้ตลอดเวลาว่า,  ป้ายนี้ได้รับการวิพากษ์จากอาจารย์หลายท่าน   และเป็นการวิพากษ์ในท่วงทำนองที่คิดว่าไม่เหมาะสมที่จะนำมาใช้เป็น “สื่อ”   ในการรับน้องใหม่

    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผมเองก็ได้แต่นิ่งเงียบและเฝ้าฟังอย่างไม่ปริปากใด ๆ    เพราะคนส่วนใหญ่ก็ไม่รู้เลยว่าผมเป็นคนเขียนถ้อยคำเหล่านี้   ซึ่งผมเองก็จำไม่ได้เหมือนกันว่าเขียนขึ้นเมื่อไหร่  เผยแพร่ครั้งแรกที่ไหน  -   และที่บอกว่าไม่มีใครรู้ว่าผมเป็นคนเขียนนั้น   เนื่องจากในอดีตเวลาที่ผมเขียนอะไรสักอย่างเสร็จแล้ว   มักไม่นิยมลงชื่อลงเสียงเท่าใดนัก    ต้องเป็นคนใกล้ตัวและใกล้ชิดจริง ๆ เท่านั้นจึงจะรู้ว่า   ถ้อยคำที่เกลื่อนอยู่ในมหาวิทยาลัยนั้น   “ผมเป็นคนคิด คนสร้างมันขึ้นมาเอง ! “  …</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">และนี่คือ  ถ้อยคำที่เป็นเสมือนการรับน้องเมื่อ  15  ปีที่แล้ว ….</p>     <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center" class="MsoNormal" align="center">ประกาศ</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center" class="MsoNormal" align="center"></p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center" class="MsoNormal" align="center">เธอไม่สามารถขายนามาแลกซื้อปัญญาได้ที่นี่</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center" class="MsoNormal" align="center">เพราะที่นี่</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center" class="MsoNormal" align="center"></p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center" class="MsoNormal" align="center">ไม่ใช่ตลาดแห่งการซื้อขายปัญญา</p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center" class="MsoNormal" align="center">แต่ที่นี่  คือ</p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center" class="MsoNormal" align="center">สถาบันที่จะสอนให้เธอเป็นมนุษย์ที่แท้จริง</p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center" class="MsoNormal" align="center">แล้วเธอล่ะ</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center" class="MsoNormal" align="center"></p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center" class="MsoNormal" align="center">มาที่นี่เพื่ออะไร</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center" class="MsoNormal" align="center"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center" class="MsoNormal" align="center"></p><p>นั่นแหละครับ,  เป็นไปตามตัวอักษรทุกประการ  คือ   สถาบันการศึกษาไม่ใช่อุตสาหกรรมทางการศึกษา   หากแต่เป็นสถาบันอันทรงเกียรติทางปัญญา  แต่ทุกอย่างก็สำคัญที่ว่า  “ผู้มาเยือนต้องการสิ่งใด”  เป็นสำคัญ  </p><p>   </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">แต่  ณ  วันนี้,  สภาพทางการศึกษาเปลี่ยนแปลงไปหรือไม่นั้น   ผมขอสงวนสิทธิ์ในการแสดงความคิด   แต่สำหรับท่านอื่น ๆ   … เชิญวิพากษ์ได้เต็มพิกัดเลยนะครับ</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p> 

[นาง อัมพร อรุณศรี]

• แต่ที่นี่  คือ

    

  สถาบันที่จะสอนให้เธอเป็นมนุษย์ที่แท้จริง

• นิสิตเขียนมีความอยู่ในอักษรทุกตัว

• สถาบันการศึกษาให้วิชาการและกิจการนิสิต

• ให้เขาและเธอเหล่านั้นเป็นคนที่สมบูรณ์ (The Whole Person)

[ครูยอด วิสุทธิ์ เหล็กสมบูรณ์]

• ผมเข้าใจนัยความหมายในถ้อยคำสำนวนที่เขียนในประกาศข้างต้นนี้ดี และผมคิดว่าความหมายเช่นนี้ น่าจะมีการผลิตซ้ำต่อๆไป เพราะเป็นความหมายของอุดมการณ์รับใช้สังคม
• อย่างไรก็ตาม ผมคิดว่า คนรุ่นใหม่บางส่วนก็ยังมีความคิดนี้อยู่บ้าง แต่เขาเกิดคนละสมัยกับเรา ดังนั้น ภาษาที่เราใช้ อาจจะสื่อไม่ตรงใจพวกเขา หนำซ้ำ ยังไม่รู้ว่าเราจะสื่ออะไร หรือเอาไปตีความผิดก็มี
• อันนี้ อาจจะไม่ใช่ความผิดของคนรุ่นเยาว์ แต่อาจเป็นเพราะผู้ใหญ่มองไม่ยาวพอ ต้องสำรวจตัวเราด้วยนะครับ
• ภาษาเป็นผลผลิตของยุคสมัย ถ้าจะใช้ภาษาให้สอดคล้องกับยุคสมัย แต่คงไว้ซึ่งเนื้อหาข้างใน อันนี้ น่าจะทำให้อุดมคติไม่ตายนะครับ

 

[แผ่นดิน]

สวัสดีครับ  พี่อัมพร <table border="0" width="100%" class="plain"><tbody><tr class="plain">

นาง อัมพร อรุณศรี 

</tr></tbody></table><p>บางครั้งก็อดคิดไม่ได้ว่า  ถึงแม้สถาบันการศึกษาจะเต็มไปด้วยศักยภาพสักแค่ไหน  แต่หากนิสิตนักศึกษาขาดความมุ่งมั่นและเอาจริงเอาจังกับการศึกษาเรียนรู้ก็คงเปล่าประโยชน์อยู่เหมือนกัน</p><p>เก่ง  ดี มีความสุข … คือ  พันธกิจอันใหญ่หลวงที่ใครต่อใครก็ยังรู้สึกเสมอว่าช่างไม่ง่ายเอาเสียเลย </p><p>ขอบพระคุณครับ</p>

[แผ่นดิน]

สวัสดีครับ <table border="0" width="100%" class="plain"><tbody><tr class="plain">

ยอดดอย 

</tr></tbody></table><p>สบายดีนะครับ,  การงานและชีวิตคงขับเคลื่อนไปด้วยดีนะครับ</p><p>ผมเห็นด้วยกับการใช้ภาษาให้ร่วมยุคสมัยแต่คงไว้ซึ่งเนื้อหาภายในที่ชัดเจน   เพราะภาษาเปรียบเสมือนรูปแบบที่เร้าความสนใจของคนในแต่ละยุค  หรือแม้แต่เป็นสัมผัสแรกของการนำไปสู่เนื้อความที่แฝงอยู่ในกระบวนความนั้น ๆ </p><li>ภาษาเป็นผลผลิตของยุคสมัย ถ้าจะใช้ภาษาให้สอดคล้องกับยุคสมัย แต่คงไว้ซึ่งเนื้อหาข้างใน อันนี้ น่าจะทำให้อุดมคติไม่ตายนะครับ</li><p>….</p><p>ขอบคุณครับ</p>

[ยูมิ]

สวัสดีครับ  คุณ

 

แผ่นดิน

 เนื่องจากในอดีตเวลาที่ผมเขียนอะไรสักอย่างเสร็จแล้ว   มักไม่นิยมลงชื่อลงเสียงเท่าใดนัก 

ที่Gotoknow  มีวันเวลาเสร็จเลยนะครับ  ขอชมระบบนี้ครับ...ช่วยบันทึกจำให้เรา...  

[แผ่นดิน]

สวัสดีครับ  <table border="0" width="100%" class="plain"><tbody><tr class="plain">

umi 

</tr></tbody></table><p>วันนี้ผมใช้เวลาอยู่ในห้องประชุมตั้งแต่  3  โมงเช้ายัน  5  โมงเย็น  เพราะเป็นคณะกรรมการพิจารณาทุนการศึกษา  ซึ่งมีนิสิตเข้าสัมภาษณ์ประมาณ  120  คน  วันนี้เลยต้องทานมื้อเที่ยงในห้องประชุม - แต่อันที่จริงมื้อเช้าก็ไม่ได้ทานเหมือนกัน</p><p>ขอบพระคุณนะครับที่แวะมาเยี่ยมเยียน,  และผมเองก็ชื่นชมระบบ G2K  เหมือนกันที่ช่วยบันทึกเสร็จสรรพทั้งชื่อและวันเวลาของการเขียนบันทึก -</p>