คือ 1) ชนชั้นผู้นำทางความคิด เป็นนักวางแผน นักคิดยุทธศาสตร์ 2) ชนชั้นที่กำลังพัฒนา เป็นผู้ปฏิบัติ เป็นคนทำงาน และ 3) ชนชั้นที่รอการพัฒนา

     "ธรรมชาติของคน มี 3 ชนชั้น" เป็นถ้อยคำที่ผมได้ยินหลายครั้ง และรู้สึกอคติกับการแบ่งคนของเครือข่ายสินธุ์แพรทอง (ต.ลำสินธุ์ กิ่ง อ.ศรีนครินทร์ จ.พัทลุง) มาตลอดตั้งแต่ได้ยินครั้งแรก ๆ ด้วยคิดว่าการแบ่งชนชั้นของคน เป็นเรื่องแรกที่ไม่ต้องพูดถึงความเสมอภาคกันแล้ว แต่เมื่อได้รู้จักมักคุ้นกันเรื่อย ๆ ก็พบว่าแท้ที่จริงแล้วเป็นการแบ่งเพื่อการพัฒนาคนเท่านั้น ที่นี่เขาจะเน้นการพัฒนาคนด้วยกลไกการจัดการเรียนรู้ที่เน้นของจริงเป็นหลัก ความรู้มือสองก็ใช้ แต่ในระดับรอง ๆ ลงไป

     และเมื่อระหว่างวันที่ 28-31 พ.ค.50 ที่ผ่านมา ผมชักนำเครือข่ายนักพัฒนาสุขภาพชุมชนจากทั้ง 7 จังหวัด ภาคใต้ตอนล่างมาเข้าค่ายแบบพักบ้านแกนนำ จำนวน 28 คน เพื่อร่วมเรียนรู้จากแกนนำในการจัดการชุมชนให้พึ่งตนเอง และมุ่งมุ่นสู่สุขภาวะ แบบพอเพียง พอมี พออยู่ พอกิน มีตอนหนึ่งที่ทางทีมงานถอดมาได้จากพี่เล็ก (อุทัย บุญดำ) และตรวจสอบจากแกนนำท่านใด ๆ ก็เหมือนกันคือ เรื่องแนวคิดการแบ่งคนในชุมชนออกเป็น 3 ชนชั้น คือ 1) ชนชั้นผู้นำทางความคิด เป็นนักวางแผน นักคิดยุทธศาสตร์ 2) ชนชั้นที่กำลังพัฒนา เป็นผู้ปฏิบัติ เป็นคนทำงาน และ 3) ชนชั้นที่รอการพัฒนา โดยที่คนทั้ง 3 ชนชั้นนั้นสามารถเลื่อนตัวกลับไปกลับมาได้ตามแต่ละประเด็นและโอกาส

     กลยุทธ์การพัฒนาคนที่นี่จะใช้วิธีการกำหนดประเด็นไว้ล่วงหน้าในภาพกว้าง ๆ และจะพิจารณาเป็นคราว ๆ ไปว่า ณ ปัจจุบันจำเป็นต้องรู้เรื่องอะไรเป็นพิเศษ เพื่อให้รู้เท่าทันกระแสทุน กระแสบริโภคนิยม หรือกระแสอื่น ๆ ตามแต่ยุคสมัย การกำหนดนี้ก็ใช้ชนชั้นผู้นำทางความคิด เป็นคนกำหนด ก่อนตรวจสอบความต้องการด้วยการจัดเวทีให้ชนชั้นที่ 2 เป็นผู้เลือกและกำหนดรายละเอียดเอง สำหรับชนชั้นที่ 3 เอาตามความสนใจ หมายถึงหากพร้อมในตัวเองก็เข้ามาเองได้ แต่โดยกระบวนการจะไม่หวังผลมากนัก ยกตัวอย่างเช่นการเรียนรู้ในโรงเรียน อสม. โรงเรียนผู้นำฯ หรือโรงเรียนการเกษตร ซึ่งดำเนินการอยู่อย่างต่อเนื่องในปัจจุบัน