มันเทศ มันฝรั่ง มันสำปะหลัง มันเหลือๆ มันแกว มันมือเสือ เชื่อไม่เชื่อว่ามันๆๆ

 

เพลงอีแซวบางลี่ที่สามชุก

        และแล้ว วันที่รอคอยก็มาถึง วันนี้(๒๓ มิถุนายน ๒๕๕๐)ผมพานักเรียน ๑๘ ชีวิต เป็นชาย ๙ หญิง ๙ คนมีทั้งเด็กเก่าและเด็กหัดใหม่ที่เพิ่งขึ้นเวที เป็นครั้งแรก ไปแสดง ตามโครงการลานวัฒนธรรมเพื่อเยาวชนและครอบครัว ของสำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดสุพรรณบุรี ร่วมกับสภาวัฒนธรรมจังหวัดสุพรรณบุรี สำนักงานวัฒนธรรมแห่งชาติ โดยความอนุเคราะห์ของคณะกรรมการพัฒนาตลาดสามชุกเชิงอนุรักษ์ ณ ตลาดร้อยปี อำเภอสามชุก

       สถานที่แสดงเป็นบริเวณลานโพ อยู่ตรงซอย ๒ ของตลาดร้อยปีฉากหลังเวทีเป็นฉากเดียวกับที่ ร.ร.บรรหารแจ่มใสวิทยา ๑ เคยใช้แสดงเมื่อวันเสาร์ที่ ๑๖ มิถุนายน ๒๕๕๐ ตรงที่ขึงฉากเป็นป้ายชื่อที่ว่าการอำเภอสามชุกเก่านั่นเอง วันนี้มีผู้ชมมาให้กำลังใจพอสมควร มานั่งชมบ้าง เดินผ่านไปมาแล้วแวะถ่ายภาพบ้าง และเดินมาเข้าห้องน้ำจึงหยุดยืนชมบ้าง เพราะข้างเวทีมีห้องน้ำบริการนักท่องเที่ยว

       วันนี้ตลาดค่อนข้างแออัดเพราะมีนักท่องเที่ยวมาเที่ยวกันอย่างเนืองแน่น ผู้ชมกิติมศักดิ์ ของเราก็มีทั้งเจ้าหน้าที่ชั้นผู้ใหญ่ของสำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดที่เดินมาเยี่ยมชม ครอบครัวของท่านอ.ชำเลือง มณีวงษ์ ครอบครัวอ.นารินทร์ แจ่มจิต และอีกหลายท่านที่ผมไม่ทราบชื่อ

       ก่อนการแสดงผมพานักเรียนทุกคนจุดธูปเทียนไหว้ครู กล่าวคำบูชาครูเป็นภาษาบาลีและแปล

       การแสดงเริ่มด้วยบทไหว้ครู ที่เกริ่นนำด้วยเสภาตามด้วยเพลงอีแซว จากนั้นก็เริ่มเปิดตัวด้วยเพลงมันๆที่มีนักเต้นประกอบ

      เพลงมันๆของผมร้องดังนี้

     มันเทศ มันฝรั่ง มันสำปะหลัง มันเหลือๆ มันแกว มันมือเสือ เชื่อไม่เชื่อว่า มัน มัน มัน 

      จากนั้นก็ประ โต้กัน ๒ คู่ แล้วนำเสนอ เพลงพื้นบ้านอื่นๆ คือเพลงเกี่ยวข้าว เพลงยั่ว เพลงสงฟาง เพลงพานฟาง เพลงขอทาน สลับด้วยเพลงอีแซวบ้าง แล้วก็แทรกเพลง ลูกทุ่งที่ผมแต่งเอง เพลงทรงเครื่อง เพลงลิเก เพลงเรือ เพลงพวงมาลัย มีคุณลุงคนหนึ่งขอให้ร้องลำตัด เราก็จัดให้ มีบางช่วงที่ผมกระโดดขึ้นเวที ไปช่วยผ่อนแรงนักเรียน ร้องเพลงรักไม่ต้องเรียน

     ในตอนท้ายคณะของเราได้ร้องเพลงอีแซวเกี่ยวกับโครงการลานวัฒนธรรมเพื่อเยาวชนและ ครอบครัวและตบท้ายด้วยการร้องแหล่ชมตลาดร้อยปีที่สามชุก นักแหล่ ชาย ๓ หญิง ๓ คนของเราใส่ลูกคอกันอย่างเต็มที่คนละ ๒ รอบ จากนั้นจึงร้องลาผู้ชม

       เริ่มแสดงราวๆ๑๐.๐๕ น.จนสิ้นสุดเมื่อเวลา ๑๒.๐๕ น. จากนั้นผมก็แจกปัจจัยให้นักเรียนไปเดินจับจ่ายใช้สอย รับประทานอาหารกันแล้วนัดเดินทางกลับเวลา ๑๓.๓๐ น. ถึงบ้านประมาณ ๑๕.๐๐-๑๖.๐๐ ตามแต่ระยะทางที่ผมต้องขับรถตระเวน ส่งนักเรียนเกือบ ๒๐ คน ถึงบ้าน

     นี่แหละครับเบื้องหลังชีวิตผม กับเด็กเพลงอีแซว

     ขณะแสดง มีท่านผู้ชายท่านหนึ่งยกนิ้วให้เด็กๆของผมบอกกับผมว่า เยี่ยม หลายครั้ง แล้วยุให้ผมทำซี ๙ เลยไอ้น้อง คุณผู้หญิงท่านหนึ่งคงเป็นครูแน่ เพราะเข้ามาถามผมว่า มีซีดีขายไหม จะซื้อไปฝึกเด็กๆเผอิญผมมีเฉพาะซีดีทีไปแข่งขันตามงานต่างๆแต่ไม่ได้นำมา

     เลยเกิดความคิดกับเด็กว่า..พวกเราน่าจะทำ...แต่พวกเราไม่เก่งเทคโนโลยีเหมือน อ.ชำเลือง ท่าน คงต้องไปปรึกษาท่าน

    เล่ามาเสียยาว คงได้ชมภาพแล้วนะครับ