ความสุขของพระมหากษัตริย์

  
  <div align="center">
 
หนึ่งปีที่ผ่านมา......
 
 
 
เราใส่เสื้อเหลือง
 
เราใส่สายรัดข้อมือสีเหลือง </div>
 
        คนนับแสนไปนั่งรอเป็นชั่วโมงๆ หน้าพระที่นั่งอนันตสมาคมเพื่อจะได้เห็นพระพักตร์ของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวเพียงไม่กี่นาที
  <div align="center">
        วันนั้น ในขณะที่ทั้งโลกเริ่มเสื่อมศรัทธาในระบบการปกครองโดยมีพระมหากษัตริย์เป็นประมุข เราได้แสดงให้โลกได้เห็นว่ามีประเทศเล็กๆ ประเทศหนึ่งที่คนทั้งชาติยังซื่อสัตย์จงรักภักดีต่อราชวงศ์จักรี และพระมหากษัตริย์อันทรงเป็นที่รักยิ่งของคนไทย
  </div><div align="center">
 
 
.....สิบสองปีที่ผ่านมา...... </div>
 
 
พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงพระประชวรหนักด้วยโรคหัวใจเพราะทรงงานหนักเกินไป
 
        ในขณะเดียวกัน สมเด็จพระราชชนนีก็ทรงพระประชวรหนักอยู่ ณ โรงพยาบาลศิริราชเช่นกัน
 
        เรายังจำรูปในหนังสือพิมพ์ที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวเสด็จพระราชดำเนินไปทรงเยี่ยมพระราชชนนีไม่กี่วันหลังจากการผ่าตัดใหญ่ถวาย พระหัตถ์ข้างหนึ่งกุมอยู่ที่พระอุระ และในพระหัตถ์อีกข้างหนึ่งทรงถือม้วนแผนที่กรุงเทพฯ เพราะน้ำกำลังท่วมกรุงอยู่
  <div align="center">
ยังจำกันได้ไหม?
  </div>
 
 
 
 
  <div align="center">
 
 
..... 34 ปีที่ผ่านมา.....
 
 
      วันที่14 ตุลาคม พ.ศ. 2516 เป็นครั้งแรกในรัชกาลที่เกิดวิกฤติด้านการเมืองรุนแรงที่สุด </div>
 
        วันนั้น นิสิตนักศึกษาและประชาชนนับหมื่นนับแสนเดินขบวนประท้วงรัฐบาล เหตุการณ์ร้ายแรงยิ่งขึ้น ตำรวจทหารยิงประชาชน ในขณะที่นิสิตนักศึกษาก็เผาสถานที่ราชการ เกิดกลียุคทุกหย่อมหญ้า คนไทยฆ่าคนไทยด้วยกันเอง
 
        คืนนั้น สถานีโทรทัศน์ทุกช่องถ่ายทอดสดจากพระราชวังสวนจิตรลดา พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงมีพระราชดำรัสกันคนไทยทุกคนว่า "คนไทยจะฆ่าคนไทยด้วยกันไม่ได้ ทุกอย่างต้องสงบโดยฉับพลัน "
  <div align="center">
และทุกอย่างก็สงบโดยฉับพลัน
 
 
  </div>
หลังจากนั้นไม่นาน มีฝรั่งคนหนึ่งมาถามผมว่า "เป็นไปได้อย่างไร ที่คนๆ เดียวจะมีอำนาจเหนือคนทั้งประเทศได้อย่างนั้น?"
 
        ผมไม่ได้ตอบ แต่ตอนนั้นใจผมคิดถึงประโยคที่ มรว. คึกฤทธิ์ ปราโมชฯ ได้ให้สัมภาษณ์กับสถานีโทรทัศน์BBC ว่า พระองค์ทรงเป็น"SOUL OF THE NATION"หรือ "จิตวิญญาณของคนไทยทั้งชาติ"
  <div align="center">
ยังจำกันได้ไหม?
 
  </div><div align="center">
 
 แล้ววันนี้เรากำลังทำอะไรกันอยู่ ?
 
เราสร้างค่านิยมผิดๆ ว่าคนที่ประสบความสำเร็จคือคนที่มีเงินมากที่สุด
 
เราโกงทุกครั้งที่มีโอกาส
 
เราเรียกร้องประชาธิปไตยโดยคิดถึงแต่ "สิทธิ" แต่ลืมคำว่า " หน้าที่"
 
เรากำลังฆ่ากันเองทุกวันในภาคใต้
 
เราสร้าง " กฎหมู่" ให้เหนือ " กฎหมาย"
 
เราเดินขบวนประท้วงในทุกอย่างที่เราไม่เห็นด้วย
 
เราก้าวร้าวต่อกัน เราแตกแยกกัน
 
 
และทั้งโลกกำลังจับตามองเราอยู่ </div>
 
  <div align="center">
 
เราเคยหยุดคิดกันบ้างไหมว่า
พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวของเรา
จะทรงเสียพระทัยเพียงใด? </div>
 
 
        80ชันษาของพระองค์ท่าน หากเปรียบกับคนธรรมดาก็สมควรที่จะได้พักเต็มที่ ได้รับการดูแลและระมัดระวังเป็นพิเศษ ไม่สมควรที่จะตรากตรำทำงานหนัก หรือกระทบกระเทือนใจแต่อย่างใด
 
        แต่กลับเป็นว่า ในปีที่ครบ80 ชันษาของพระองค์ท่านยังต้องทรงงานอยู่ตลอดเวลา ทั้งๆ ที่ทรงต้องอยู่ภายใต้การถวายการดูแลของคณะแพทย์ <div align="center">
 
  </div><div align="center">
 
พระองค์ต้องรับทุกข์ของคนไทยทั้งชาติ
 
  </div>
 
 
ความสุขของพระมหากษัตริย์พระองค์นี้ ไม่ใช่จะประทับอยู่ในพระราชวังใหญ่โตสวยงาม แห่ล้อมด้วยข้าราชบริพาร
 
        หากแต่ความสุขของพระมหากษัตริย์พระองค์นี้คือ เมื่อประชาชนของพระองค์ท่านรักสามัคคีกัน รู้จักความพอเพียง และมีสติ- เพียงเท่านี้เอง
 
 
 
        <div align="center">
แล้ววันนี้เรากำลังทำอะไรกันอยู่?
 
 
หรือนี่คือการแสดงความกตเวทีต่อพระมหากษัตริย์ของเรา ? </div>