ทุกวัน ทุกครั้ง กับการทำงานของฉันในองค์กรการศึกษา ที่ค่อยดูแลคอร์สเรียน นักเรียนซึ่งมันก็ไม่ค่อยราบรื่น มักจะมีปัญหาและอุปสรรคตลอดไม่ว่าจะเรื่องการของการรับลูกค้า แต่ทุกๆครั้งที่เกิดปัญหาฉันก็สามารถหาวิธีแก้ไข และหาทางออกให้กับมันได้ (แต่ได้แบบว่ารุ้สึก ขอไปทีอ่ะ โล่งจัง...........)
และแล้วปัญหาที่ฉันเจออยู่บ่อยๆๆก็ได้เกิดขึ้นอีกจนได้ เมื่อน้องนักเรียนของฉันเกิดเหตุมาเรียนไม่ได้เนื่องจากว่าคุณแม่น้องป่วยเลยต้องกลับไปดูแล เลยทำให้ต้องหยุดเรียน(Drop) ไปประมาณ 2เดือน เมื่อเวลาผ่านไปตามกำหนด พ่อของน้องนักเรียนได้กลับมาติดต่อขอเรียนใหม่อีกครั้ง เค้าได้แจ้งวันเวลาที่สะดวกมา แต่ฉันไม่มีรอบเวลาที่จะให้น้องกลับมาเรียนได้เลย..... จนฉันรู้สึกแบบว่าเกรงใจคุณพ่อมั่กๆๆอยากจะคืนเงินซะเหลือเกิน แต่คุณพ่อกลับตอบมาว่า... "ไม่เป็นครับ น้องรอได้" เมื่อฉันได้ยินแบบนี้แล้วเลยรุ้สึกว่า..ไม่ได้ล่ะ เราต้องรีบหารอบเรียนให้น้องกลับมาเรียนให้ได้ เมื่อเวลาผ่านไป 2สัปดาห์ฉันสามารถแจ้งให้น้องกลับมาเรียนได้ตามเวลาปกติ
เมื่อวันเริ่มคอร์สเรียนมาถึงน้องเดินเข้ามากับคุณพ่อ คำแรกที่คุณพ่อเจอหน้าฉันพูดว่า "ขอบคุณ มากๆๆครับ" ฉันฟังแล้วรู้สึกดีมากๆๆ(แบบว่าตื้นตันสุดๆๆๆๆ) แต่ฉันกลับคิดว่านี่ฉันก็แค่ทำตามหน้าที่ ซึ่งมันกลับไม่ใช่แบบนั้นเลยยย คราวนี้ฉันควรกลับมาเปลี่ยนความคิดตัวเองใหม่โดยไม่ใช่แค่ว่าทำไปเพื่อให้มันจบๆๆไป แต่ควรที่จะทำมันอย่างตั้งใจ จริงจัง และเต็มที่กับมัน(งาน) สู้โว้ย!!!!
สู้ต่อไปนะจ๊ะคนสวย คนสวยกว่าเป็นกำลังใจให้
หลิง หมวย สวย อึ๊ม……สู้สู้
คนสวยที่สุดมาเป็นกะละมัง เอ้ย กะละใจ ให้เหมือนกันจ่ะ
ทำไร ทำด้วยใจ อะไรก็สะเดิด