การแสดงออกทางศิลปะนั้นไม่ได้จำกัดเฉพาะบุคคลที่เราเรียกกันว่า " ศิลปิน " แต่เพียงเท่านั้น    แต่ทุก ๆ คนสามารถทำได้ด้วยกันทั้งนั้นตามแต่จินตนาการและการสร้างสรรค์ของแต่ละบุคคล    ซึ่งจะพัฒนาไปได้แค่ไหนก็ขึ้นอยู่กับตัวบุคคลและปัจจัยโดยรอบด้วย 

 

คนเขียนเองก็เป็นอีกคนหนึ่งที่ชอบในงานศิลปะ  ค่ะ  ชอบแต่ว่าให้วาดเองก็ไม่ค่อยจะได้เรื่องเลยถ้าอารมณ์ไม่มี   และสมองน้อย ๆ ของคนเขียนเองก็เข้าใจว่าเมื่อเราเกิดสภาวะเครียดก็ต้องหาทางระบายออก  ใช่ค่ะ  คนเขียนเลือกระบายความเครียดทางด้านอารมณ์และจิตใจด้วยการวาดรูป  ระบายสี  เขียนบรรยายความรู้สึกด้วยบทกวีหรือความเรียง

นี่ค่ะ  มาดูฝีมือคนเขียนกันหน่อย  อิอิ  ขอโชว์ ..

 

Awating..

Pain the sky with loneliness

The memories of tree

 Light in the darkness

 

Sleepless with la luna

แล้วทีนี้พอวาดออกมาได้อย่างที่เห็นนี้  คนเขียนก็กระดี๊กระด๊าเห็นว่ามันสวยมาก ๆ  โครตจะสวยเลย (( ขออภัยนะคะ ใช้คำไม่สุภาพ  แต่คิดแบบนี้จริง ๆ นี่นา - อ้อนคนอ่านด้วยเสียงอ่อย ๆ ))  แหม  เกิดมาก็เพิ่งจะวาดเป็นเรื่องเป็นราวได้ก็คราวนี้ล่ะนะ

 

จะเหลือหรือคะ .. พอใคร ๆ ออนเอมแว๊บเข้ามาก็รีบรี่เอาไปอวด  อารมณ์ประมาณเด็กอนุบาลวาดรูปเป็นแล้ววิ่งไปอวดคุณครู  อวดคุณพ่อ - คุณแม่ แบบนั้นเลย  คนเขียนเองก็เหมือนกันค่ะ   อารมณ์ประมาณนั้น   เจอพี่สาวในโลกไซเบอร์คนไหนก็ " พี่คะ ๆ ๆ ฝีมือหนู  สวยป่ะ?  น่ารักเนอะ  น่ารักจริง ๆ น่ารักเหมือนคนวาดเลยอ่ะ "

พี่ฟ้าโผล่มา .. ก็ " พี่คะ ๆ  เนี่ย ฝีมือนะจะบอกให้   น่ารักเนอะ " 

พี่ฟ้าเงียบบบบบบบ ..

คนเขียนก็ .. " ว่าไง  comment มาหน่อยสิ  เงียบทำไม?  มันไม่น่ารักเหรอฝีมือต้อม "

พี่ฟ้าเป็นพี่สาวในโลกไซเบอร์ที่คนเขียนเคารพรักสุด ๆ  คบกันมาได้ราว 5 ปีแล้ว  เป็นพี่สาวที่แสนสวย  นิสัยน่ารัก  มีมันสมองปราดเปรื่อง  แต่ปากจัด (( ข้อหลังนี่เป็นแค่กับคนเขียนคนเดียวค่ะ  ))  เป็นพี่สาวที่ชอบซัดสาดใส่ตรรกะทางความคิดกันเพื่อประเทืองปัญญากันบ่อยครั้ง

เธอบอกว่า .. " ก็น่ารักดี  แต่รูปที่ต้อมวาด  มันบอกได้ว่าต้อมเหงา  เศร้า และหวาดกลัว นะ "

งง สิคะ  คนเขียนรู้สึกงงมาก .. ไอ้พี่บ้า  ชมก็ไม่ชม ดันว่าเรามีปัญหาทางสภาวะจิตอีก   <== ประโยคนี้ได้แค่คิดในใจค่ะ  แต่ก็ถามไปนะคะ  ว่า .. " ทำไมล่ะค๊า? "

พี่ฟ้าเธอบอกว่า .. " ก็ต้อมดูสิ  ต้อมระบายสีทึบออก  สีแต่ละสีที่ต้อมเลือกใช้มันก็บอกความหมายอย่างที่พี่บอกไปนะแหล่ะ   แถมยังการจัดวางองค์ประกอบในรูปของต้อมนะ   ไม่มีต้นไม้หรืออะไรเด่นเป็นสง่าอยู่ที่ตรงกลางของรูปเลยนะ   ต้อมวางมันไว้ตรงด้านข้าง  แอบ ๆ มันไว้  มันแสดงถึงต้อมเป็นคนที่ไม่กล้าเผชิญความจริง  ต้อมกลัวอะไรบางอย่าง  ต้อมอยู่ในโลกของต้อมที่มีแต่ความเหงา  ความเศร้า  ความฝัน " 

เอวังด้วยประการล่ะฉะนี้เลย  คนเขียนเงียบสิคะ  อาการลิงโลดกระดี๊กระด๊าหายไป  เหลือแต่อาการจ๋อย

เธอก็เลยบอก .. " หน่า ๆ แต่พี่ก็ว่ามันน่ารักนะ  หลายคนก็ชอบไม่ใช่เหรอ  มันก็เป็นตัวต้อมล่ะหน่า  พี่ก็พูดอย่างที่พี่รู้สึกและเรียนมานี่ "

แหงล่ะสิ  ก็เธอคนนี้กำลังเรียนปริญญาโทจิตวิทยาอยู่นี่คะ  คนเขียนหมั่นไส้คนรู้ทัน  ฮึ! 

งอนค่ะ  เลยไปอ้อนกับพี่สาวอีกคนที่คุยกันผ่านเมลล์  ปรากฏว่าพี่สาวคนนี้เธอก็บอกมาคล้ายกันเลยกับที่พี่ฟ้าบอกคนเขียน  คนเขียนเลยส่งรูปอีกรูปให้ดู  ประมาณว่า  " หนูไม่ยอมแพ้พวกพี่ ๆ หรอกนะ  ดูซิดู  หนูก็ลงสีบาง ๆ สดใส ก็ได้น๊า  นี่ต้องหมายถึงหนูกำลังมีความสุขสิ "  เถียงค่ะ  เรื่องแบบนี้ต้องเถียง

Serenade the cloud

แต่พี่สาวคนที่คุยเมลล์กันเกือบทุกวัน ๆ ละหลายเมลล์ก็บอกเหมือนเดิมค่ะ  ว่า " ถึงสีจะสดใสขึ้นมาจากเดิม  แต่ทำไมพี่ดูต้นไม้  ดูก้อนเมฆของต้อมแล้วก็ยังรู้สึกว่าต้อมโดดเดี่ยวอยู่เลยค่ะ "

ได้ค่ะ ๆ ๆ  หนูยอมแพ้พี่ ๆ แล้ว

 

คนเขียนมานั่งพิจารณาดู  ก็คงเป็นแบบนั้นแบบที่พี่ ๆ ที่เคารพรักบอกไว้จริง ๆ  เพราะคนเขียนวาดรูปเหล่านี้ออกมาด้วยความรู้สึก ณ ขณะนั้นคือเหงาและเศร้า  ในขณะเดียวกันคนเขียนก็วาดบางรูปด้วยตั้งใจจะหลอกว่าตัวคนเขียนกำลังมีความสุขอยู่นะ  คนเขียนทำแบบนั้นจริง ๆ