มองเห็นประโยชน์และคุณค่าในตนเองเพิ่มขึ้น ได้บริหารใจตนเอง ไม่ใช่เลี้ยงดูให้ใจตนเองอ้วนสำราญ แต่กับคนอื่นเหี่ยวแฟบ ไร้เมตตาธรรม การอบรมเพียงสองวันนี้ทำให้ใจดวงหนึ่งพองโตขึ้น และมองเห็นประโยชน์ที่จะทำให้ใจอีกหลายๆดวงพองโตมากขึ้น

ต้นเดือนเมษายน ที่ผ่านมาได้ชวนนักศึกษาพยาบาลกลุ่มหนึ่งเข้าร่วมโครงการจิตอาสาเรียกว่า Little angel ด้วยอยากให้นักศึกษาแบ่งปันเวลาส่วนตัวมานั่งข้างเตียงให้กำลังใจแก่ผู้ป่วยที่เหงาหงอยเพราะญาติอยู่ไกล หรือเพราะญาติไม่สามารถมาเยี่ยมได้บ่อยๆ

แต่ก่อนจะปฏิบัติหน้าที่พิเศษเช่นนี้ทางโครงการได้จัดให้มีการเตรียมความสามารถในการพูด ฟัง และแสดงออกอย่างเหมาะสมกับผู้ป่วยที่มีความไม่สุขสบายด้วยโรคที่รุมเร้า การเตรียมการครั้งนี้ได้รับความร่วมมือจากศิษย์เก่าชื่อคุณวรรณา ซึ่งปัจจุบันเป็นอาสาสมัครทำโครงการดีๆ ช่วยเหลือผู้ป่วย เช่น ผู้ป่วยหมดหวัง เป็นต้น

การอบรมเป็นการบรรยาย สลับการทำกิจกรรม และแสดงบทบาทสมมติในสถานการณ์ต่างๆ ซึ่งบางคนมาด้วยจุดมุ่งหมายที่ชัดบ้าง ไม่ชัดบ้าง แต่หลังการอบรมแล้วทุกคนรู้สึกดีต่อโครงการและสะท้อนความรู้สึก ผ่านมาถึงรองศาสตราจารย์พรรณวดี พุธวัฒนะ รองคณบดีคณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดีฝ่ายสร้างเสริมสุขภาพและกิจกรรมพิเศษ ซึ่งเป็นเจ้าของโครงการจิตอาสาครั้งนี้

นี่เป็นตัวอย่างความคิดเห็นของนักศึกษาที่เข้ารับการอบรม และกำลังจะปฏิบัติหน้าที่อาสาสมัครในเร็วๆนี้

นักศึกษา ก. : เป็นโครงการที่จุดประกาย"ความเป็นผู้ให้" แก่นักศึกษาที่กำลังจะก้าวเข้าสู่วิชาชีพ ที่พร้อมจะสละเวลา และกายใจดูแลผู้อื่นอย่างบริสุทธิ์

นักศึกษา ข.: การแสดงบทบาทสมมติเป็นสิ่งที่ดี ทำให้ได้ฝึกแก้สถานการณ์ แล้วนำประสบการณ์นั้นมาshareกันในกลุ่ม ทำให้ทราบความแตกต่างของผู้ป่วยในบทบาทสมมติ น่าจะมีกิจกรรมดีๆแบบนี้อีก

นักศึกษา ค.: รู้สึกดีที่ได้เข้าอบรมในโครงการนี้ เป็นกำไรของชีวิต

นักศึกษา ง.: ได้เรียนรู้วิธีสร้างสัมพันธภาพกับผู้ป่วย ฝึกทักษะการฟัง รู้วิธีการพูด การใช้คำถามให้เหมาะสมถูกกาละเทศะ ..ได้ประสบการณ์ในการเข้าถึงผู้ป่วยด้วยวิธีต่างๆ เช่นการสัมผัส การพูดให้กำลังใจ

นักศึกษา จ.: มองเห็นประโยชน์และคุณค่าในตนเองเพิ่มขึ้น ได้บริหารใจตนเอง ไม่ใช่เลี้ยงดูให้ใจตนเองอ้วนสำราญ แต่กับคนอื่นเหี่ยวแฟบ ไร้เมตตาธรรม  การอบรมเพียงสองวันนี้ทำให้ใจดวงหนึ่งพองโตขึ้น และมองเห็นประโยชน์ที่จะทำให้ใจอีกหลายๆดวงพองโตมากขึ้น

นักศึกษา ช.: เกิดกระบวนการเรียนรู้ที่ให้ฝึกคิด พูด แม้ว่าอาจจะพูดไม่ดีนักแต่ก็ได้อะไรดีๆมากมาย ทำให้มองเห็นเป้าหมายของโครงการมากขึ้น และรู้สึกว่า "การรักษาทางใจมีคุณค่ามากกว่า การรักษาทางกายเป็นไหนๆ ทุกข์ทางใจร้ายแรงกว่ามาก ในขณะนั้นอาจทำให้คนเราไม่เห็นทางออกของปัญหาก็ได้ จึงทำให้เราอยากเป็นส่วนหนึ่งที่พร้อมจะจุดประกายเขาให้เกิดความคิด ที่อยากจะหาทางออก"

รู้สึกภูมิใจที่มีส่วนร่วมในโครงการนี้ และขอชื่นชมนักศึกษากลุ่มนี้หวังว่าทุกคนคงได้แบ่งปันเวลาส่วนตัวมาปฏิบัติหน้าที่อย่างสม่ำเสมอ ยั่งยืน เพื่อให้หัวใจผู้ป่วยพองโต ขออนุโมทนาด้วยค่ะ