รำลึกความหลังเมื่อครั้งยังเยาว์

ณ.  เวลานี้ที่เป็นผู้ใหญ่วัยเกือบเบญจเพศแล้วพอหันไปมองเด็กใหม่วัยละอ่อนที่พึ่งเข้ามาสู่รั่วมหาลัยแล้วทำให้ 

 หวนคิดถึง    เมื่อครั้งที่ยังเป็นเด็ก.....
     

คิดถึงตัวเองเมื่อก่อนตอนที่เรียนมัธยมแล้วก็ต้องทำให้หวนคิดถึงตอนที่อยู่ชั้นประถม  ซึ่งโรงเรียนประถมเป็นโรงเรียนเล็กๆ  จะบอกว่าเล็กมากๆ  จะเหมาะสมกว่า  เพราะทั้งโรงเรียนมีนักเรียนแค่ 50 กว่าคน แต่ละชั้นมีนักเรียนไม่เกิน 10 คนด้วยซ้ำ  ยิ่งนานวันไปโรงเรียนนี้เหมือนยิ่งเล็กลงเรื่อยๆ  เพราะคนในหมู่บ้านนั้นจะชอบส่งลูกๆ  เข้าไปเรียนโรงเรียนในเมืองแต่ลูกหลานที่บ้านเราก็ยังไปเรียนที่โรงเรียนเดิม