ตั้งใจไว้ว่า วันนี้คงต้องลางานสักหนึ่งวัน

               ฮัดดดดด ชิ้ว!!! เสียง ไอ-จาม ดังสนั่นหวั่นไหว สำนักงานสาธารณสุขอำเภอกะเปอร์ นับครั้งไม่ถ้วน ทั้ง-ทั้งที่ ตั้งใจไว้ว่า วันนี้คงต้องลางานสักหนึ่งวัน เพราะอ่อนเปลีย เพลียแรง ซะเหลือเกิน แต่วันนี้วันนี้ บุคลากรหลายต่อหลายท่าน ไปเที่ยว เอ้ย!! ไปดูงาน ที่จังหวัด ตราด ส่วนท่านสาธาณณสุขอำเภอ ก็ติดประชุมที่ สสจ. - - ในช่วงเช้าเลยเป็นเช้าที่ค่อนข้างเงียบสงบ โอ้..สุขใจยิ่งนัก (อิอิ) มองหาบรรยากาศการทำงานอย่างนี้มาแรมปี เอาหล่ะ! ช่วงบ่าย พี่สมเกียรติ เชิญไปสังเกตการณ์ การประชุมขับเคลื่อนโครงการ TO BE NO.1 ของตำบลม่วงกลวง ที่ทางประธานชมรม (ประชาชนคนธรรมดา) เป็นผู้ดำเนินการเองในพื้นที่ทั้งหมด ผู้เขียนเองแอบชื่นชมอยู่ในใจ และคิดว่า ช่วงบ่ายคงลงพื้นที่ ไปสังเกตการณ์ดีกว่า แต่แล้วก็ต้องไปติดต่อราชการที่โรงพยาบาลกะเปอร์ เรื่องงานสุขภาพจิต เรื่องการเตรียมพร้อมในการจัดประชุมเครือข่าย..  ในวันพรุ่งนี้ พร้อมทั้งเอาเอกสารประกอบหลักฐานการเงิน เพื่อขอนุมัติเบิกจ่ายเงิน.. โครงการยาเสพติด (ทำทุกอย่าง ตั้งแต่เขียนโครงการ-ยัน-ขออนุมัติ เบิกจ่าย) 

               แต่หลังจากรับประทานอาหารเที่ยงแล้ว จำเป็นต้องทานยา ลดน้ำมูก ไป 1 เม็ด เพราะ เกรงใจคนข้าง-ข้าง และเริ่มสังเกตปริมาณ กระดาษชิชชู ที่ใช้แล้วในตระกร้าถังขยะ.. กองโต พบว่า ตัวเองคงจะไปลงพื้นที่ไม่ไหว และพี่สมเกียรติเองก็คง ไม่อยากแบก (ช้าง) อิอิ กลับ สำนักงาน เลยพลาดโอกาสไปเห็นบรรยากาศการทำงานจริงในพื้นที่มาเล่าสู่กันฟังซะงั้น!! (เสียดาย..จริงๆ)

               คิดไว้เหมือนกันว่า ทำไม.. ไม่ลางาน วันนี้ เพราะ ดูสภาพร่างกายแล้วมัน ไม่ไหวจริง-จริง แต่จะทำยังไงได้หล่ะ งานก็มีระยะเวลาที่บีบบังคับ ถ้าเป็นไปได้ก็อยากให้อาทิตย์ นึงมีสัก 10 วัน เพราะคิดว่า ถ้าไปเพิ่มจำนวน ชั่วโมงในหนึ่งวันคงไม่ไหว เอาเป็นว่าถ้าเลือกได้ขอเพิ่มจำนวนวันดีกว่า .. เคยนั่งให้คะแนนเล่น-เล่น กับการ " บริหารจัดการ " เวลาของชีวิต ว่าเราใช้เวลาให้คุ้มค่า มากน้อยแค่ไหน ค่าของคะแนนที่ได้ ลดน้อยลงจากสมัยเรียนซะอีก ดูอย่างง่าย-ง่าย ถึงเรียนหนักแค่ไหน ก็ยังมีเวลาไปออกกำลังกาย มีเวลาพักผ่อนดูหนังกับเพื่อน คลายเครียด เฮฮากันไป มองกลับกัน จบมาทำงาน "เวลา" ถูกดูดกลืนไปกับกิจวัตรประจำ(งาน) ซะหมด ไม่ใช่ว่าทำงานทั้ง 24 ชั่วโมง แต่ช่วงเวลาอื่น-อื่น ดูเหมือนแรงกำลังมันจะล้า ลง ยังไงก็ไม่รู้ กลับบ้านไปก็อยากนอน ZZZZ  ไม่อยากเที่ยว ไม่อยากทำสวย ไม่อยากแต่งตัว (อันนี้เกี่ยวกันมั้ยเนี๊ยะ)  อยากหลับตาพักสมองเพียงอย่างเดียว - -> อยากทำงานให้มีความสุข พอหมดเวลางานก็คือ ช่วงเวลาของตัวเอง อยากให้ชีวิตเป็นแบบนั้น มันจะดูวาดฝันไปรึปล่าว??

               ใครมีแนวทาง แนวคิด ดี-ดี เกี่ยวกับการทำงานในระบบราชการ (หรืออื่น-อื่น) ที่ใกล้เคียง ช่วยแชร์ประสบการณ์ หน่อยนะคะ เพราะอยากรู้เหมือนกันว่า เหตุผลใดกันแน่ที่เป็นคำตอบของ บันทึกนี้ที่ว่า...

                                                                           ทำไม " ไม่ลา??? "