ไปไม่กลับ...หลับไม่ตื่น...ฟื้นไม่มี...หนีไม่พ้น.

ในวิถีชีวิตคนเรานั้นมีมากมายหลายเรื่องราวตั้งแต่ลืมตาขึ้นมาดูโลกจนหลับตาลาลับโลกไปเหมือนคำกล่าวที่ว่า...ไปไม่กลับ...หลับไม่ตื่น...ฟื้นไม่มี...หนีไม่พ้น...

คำกล่าวเหล่านี้เราจะเห็นได้จากการตั้งพัดต่อหน้าพระทั้ง 4 รูปขณะพระคุณเจ้าสวดพระอภิธรรมศพในศาลาวัด  บนพัดนั้นมักจะเขียนข้อความย้ำเตือนคนที่มาร่วมพิธีกรรมดังกล่าว 

ช่วงนี้ได้ยินเรื่องความตายของคนบ่อยมากโดยเฉพาะอยู่ทางภาคใต้  เป็นการจากไปอย่างไม่ทันสั่งลาคนใกล้ชิด  ทั้งที่ไม่ได้เจ็บป่วยอะไรดังที่เกิดเป็นข่าวทั่วไปแล้ว 

มองไปทางสื่อก็คุยข่าวเล่าความกันใส่อารมณ์ให้ติดตามฟังไม่ใช่เป็นการอ่านข่าวให้เราฟังเลย  และข่าวที่นำมาคุยกันส่วนมากก็เป็นข่าวเศร้าชวนหดหู่ใจยิ่งนัก  เช่นข่าวคุณยายแจ้งว่าหลานชายทั้งสองคนอายุ 11 ปีเศษ ขี่จักรยานล้มตาย 

 ความจริงที่ตำรวจตรวจแล้วสัญนิษฐานคือ มีหลักฐานทางวัตถุคือยาฆ่าแมลงทั้งในตัวเด็กและในแก้วน้ำ  โดยให้ดื่มก่อนสั่งออกไปขี่จักรยานทำนองนั้น 

 ถามว่ามีเหตุจูงใจอะไรที่คุณยายต้องทำอย่างนั้น  ข่าวว่า...คุณยายติดเงินหลายหมื่นบาท  เมื่อทำศพหลานจะได้เงินค่าฌาปนกิจที่ทำกับชาวบ้านไว้เอามาใช้จ่าย  อะไรทำนองนี้...

ความจริงก็คือความจริง…สัตว์โลกล้วนเป็นไปตามกรรม  ขอให้คนคิดดีทำดีพูดดีจงเจริญรุ่งเรืองเทอญ…