"อดีตคือรากฐานของปัจจุบัน"

      เจอกันอีกครั้งกับเรื่องราวดี-ดี มีมาเล่าสู่กันฟัง ทุกๆวันดิฉันจะต้องเข้าไปท่องอินเตอร์เน็ตอย่างน้อยวันละ1-2ชั่วโมง เพื่อเข้าไปรับรู้ข่าวสารใหม่ที่เกิดขึ้นในแต่ละวัน หากวันไหนไม่ได้เข้าไปเหมือนขาดอะไรไปซักอย่างนึงเลยทีเดียว วันนี้ก็ไม่พลาดที่ได้รับรู้สิ่งดี-ดีแล้วเอามาฝากกัน ดิฉันได้เข้าไปอ่านหนังสือพิมพ์ คมชัดลึก(Online)ฉบับวันอาทิตย์ที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2550 ดิฉันก็อ่านเจอบทความนึงที่หัวข้อสะดุดใจมากเลย“ช่างซ่อมหนังสือคืน"ชีวิต"ให้หนังสือเก่า”คอลัมภ์ เรื่องเด่นวันอาทิตย์      

       “คุณลัดดาวัลย์ ทรัพย์สิน” ช่างพิมพ์ กลุ่มงานสงวนรักษาหนังสือ กลุ่มพัฒนาทรัพยากรห้องสมุด สำนักหอสมุดแห่งชาติ ริมทางเดินชั้น 4 อาคารหอสมุดแห่งชาติ ท่าวาสุกรี คุณลัดดาวัลย์ จะนั่งอยู่หน้าโต๊ะทำงานตัวใหญ่ บนโต๊ะเกลื่อนไปด้วยแผ่นกระดาษ ตั้งเอกสาร กองหนังสือเก่า เอกสารโบราณ มุมโต๊ะด้านหนึ่งมีโถกาว กระบอกฉีดน้ำ เข็ม กรรไกร มีด แปรงขนาดต่างๆ เกือบ 20 ปีมาแล้วที่คุณลัดดาวัลย์ทำงานอยู่กับกองหนังสือเก่าเหล่านี้ กับเพื่อนร่วมงานอีก2คน นับว่าเป็น3ช่างซ่อมหนังสือของเมืองไทยก็ว่าได้ ! หลายๆตอนที่คุณลัดดาวัลย์ได้กล่าวถึงขั้นตอนการซ่อมหนังสือเก่าให้เหมือนกลับมีชีวิตใหม่ขึ้นมาอีกครั้งไว้ได้น่าสนใจทีเดียว แต่มีข้อความนึงที่ดิฉันอ่านแล้วรู้สึกประทับใจและกล่าวไว้ได้กินใจคนอ่านได้มากๆเช่นกัน “ไม่เพียงแต่ผ่านวันเวลา แต่หนังสือเก่าที่นี่ยังผ่านผู้คนที่นิสัยใจคอแตกต่างกันไป จนปรากฏบาดแผลให้เห็นบนแผ่นกระดาษ บางคนเลือกที่จะทิ้งหนังสือหลังเสพความรู้ แต่ก็มีคนบางกลุ่มเลือกที่เยียวยาบาดแผลอย่างไม่ย่อท้อ โดยหวังที่จะรักษา "ชีวิต" ของตัวอักษรเหล่านี้เอาไว้ให้ได้”พอดิฉันได้อ่านบทความนี้จบแล้ว พูดได้เลยว่า นี่แหละคน รัก หนังสือตัวจริง!