ผู้ให้ย่อมผูกใจให้คนรัก / ผู้ให้มีประจักษ์ทั่วทุกถิ่น / ผู้ให้ใจงดงามตามระบิล / ผู้ให้ไม่สูญสิ้นจากเมืองไทย

 

 


บันทึกนี้ เกิดเนื่องด้วย ผู้เขียนได้รับเรื่องราวดีๆจากเพื่อนคน
หนึ่ง Foward mail มาให้นานพอควรแล้วล่ะ  เพียงแต่ว่าเดิมนั้น
เป็นความเรียง  เมื่ออ่านแล้วเกิดความประทับใจ จึงคิดเขียนเป็น
คำกลอนเก็บไว้  ถ้อยคำอาจขัดๆอยู่บ้าง  แต่พยายามเก็บใจ
ความให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้  ครับ      
เรื่องจริง ( ๑ )
-----------
ดูเรื่องราว ในทีวี มีแง่คิด
พบชีวิต จริงจริง ดียิ่งกว่า
ณ บ้านหนึ่ง พานพบ ประสบมา
ผ่านสายตา ชวนคิด สกิดใจ
   
บ้านนั้นมี พ่อ-แม่-ลูก และแม่บ้าน
คิดทำทาน ร่วมด้วย ช่วยกันใหญ่       
เตรียมอาหาร ตามถนัด พร้อมปัจจัย              
มุ่งเพื่อไส่ บาตรพระ จะหวังบุญ
                                                                                  
แม่เพิ่มซอง หนึ่งไว้  ให้สามล้อ
ที่คอยรอ ถ่ายบาตรพระ สนับสนุน
แม่เอ่ยบอก สามล้อ ขอขอบคุณ
เธอมีบุญ ได้ทำทาน ทุกวันไป
แม่เห็นยาย หาบถั่วแระ จึงแวะซื้อ
หนึ่งกำมือ มัดเดียวก็ พอกินไหว
ยายบอก"มัด ละสิบ หยิบตามใจ
ซื้อสามมัด ลดได้ อีกนะคะ"            
ยายปาดเหงื่อ ก่อนไหล เข้านัยน์ตา
แม่บอกว่า "ไม่ต้องลด อีกแล้วค่ะ
หากขายหมด กลับบ้านไว ไงละจ๊ะ"
ให้ใบละ ยี่(สิบ)สองใบ ไม่ต้องทอน
 
พ่อขับรถ เลี้ยวไป เข้าในปั๊ม                 
เด็กเล็กย้ำ "ลุงเชิญเช็ด กระจกก่อน"
"ไม่ต้องหรอก ขอบใจนะ อย่าอาวรณ์"
พ่ออาทร ให้ยี่สิบ ยื่นเด็กไป
ลูกถามพ่อ "ให้เขาไป ทำไมเล่า"
"ไม่เห็นเขา มาเช็ด กระจกให้"
เมื่อพ่อบอก ลูกก็ พอเข้าใจ
"เขาเช็ดให้ เท่ากับจ้าง เขานะซี"
"พ่อเห็นเขา อุส่าห์ มาทำงาน
น่าสงสาร ตัวยังเล็ก อยู่เลยนี่
ค่าแรงคง ไม่กี่บาท คิดให้ดี
คิดอีกที เขาขยัน หมั่นทำกิน"
    
• ผู้ให้ย่อม ผูกใจ ให้คนรัก
ผู้ให้มี ประจักษ์ ทั่วทุกถิ่น
ผู้ให้ใจ งดงาม ตามระบิล
ผู้ให้ไม่ สูญสิ้น จากเมืองไทย ๚
.........................................
เรื่องจริงที่ได้รับมามี 2 ตอน ผู้เขียนจึงขอใช้ชื่อว่า "เรื่องจริง" ( ภาค ๑ ) 

ส่วน "เรื่องจริง"( ภาค ๒ ) อาจจะนำเสนอในโอกาสต่อไป ครับ

........................................................................