งานด้านความคิด..อื้อ..ไม่ถนัด ขอเป็น เลเบอร์ ทำอย่างเดียวจะดีกว่า
เรื่องของการสอน ซึ่งเป็นงานหลัก งานประจำ งานที่รัก ครูอ้อยจะไม่ปล่อยปละละเลย...จะต้องรับผิดชอบอย่างยิ่ง
แต่ถ้า...งานอื่นๆที่ได้รับมอบหมาย ต้องพิจารณาจากงานนั้นๆว่า ชอบหรือเปล่า ถนัดหรือไม่ ทำไปแล้วได้อะไร มองไปในอนาคตว่าจะยั่งยืนแค่ไหน จึงจะตัดสินใจลงมือทำ
ตัวอย่างเช่นงานนี้...การคิดวิสัยทัศน์ของโรงเรียน
ตั้งแต่ประชุมมาตั้งหลายวันแล้ว...ครูอ้อยยังไม่ได้คิดเลย
ทั้งที่ท่านผู้อำนวยการได้ให้หลักการคิด และส่วนประกอบของวิสัยทัศน์มาพิจารณา
ครูอ้อยยังไม่ได้แตะงานนี้เลยสักนิด ไม่ใช่ว่า...จะทำไม่ได้ หรือไม่อยากจะทำ
งานนี้ครูอ้อยขอยกมือ
โดยฟังความคิดเห็นของครูท่านอื่นๆบ้าง..จะสนุกกว่า
บางครั้งต้อง...เลียนแบบกันบ้าง..
จึงจะมีรสชาติแห่งชีวิต
หลายๆครั้งค่อยเป็นตัวของตัวเอง...
ถ้าคิดแต่เรื่องวิสัยทัศน์ของโรงเรียนอย่างเดียว คุณครูอ้อย คงคิดไม่ออกมั่งครับ ......
แต่ถ้าคิดแบบ KM คือหัวปลาทู (K.vision) แล้วนำมาKS(แลกเปลี่ยนกัน) และบรรจุในKA (คลังความรู้)....เช่น ความรู้คู่คุณธรรม นำปัญญาด้วยวิถีพุทธ ...แนวคิดคือเรื่องการจัดการคุณภาพของการเรียนการสอน เสริมจริยธรรม(หน้าที่พลเมืองและศีลธรรมของนักเรียน) ภารกิจคือ ๑.ยุทธศาสตร์เรื่องการเรียนการสอน ๒.ยุทธศาสตร์จริยธรรมของนักเรียน ๓.ยุทธศาสตร์องค์กรปัญญาภิวัฒน์(คล้ายของ ซีพีครับ).....เป็นตัวอย่างครับ ถ้าคิดแบบนี้น่าจะคิดได้ครับ คุณครูอ้อยครับ...
สวัสดีค่ะท่าน..นาย สมพงศ์ ตันติวงศ์ไพศาล
ขอบคุณค่ะ
ผมเห็นด้วยกับคุณสมพงศ์ ตันติวงศ์ไพศาล
ในการกำหนดวิสัยทัศน์ คงต้องมาจาการมีส่วนร่วมจากทุกๆคนครับ ไม่ว่าแต่ครู แม้แต่แม่บ้าน นักการ ยาม ก็คงต้องมีส่วนครับ
สวัสดีค่ะน้องแจ๊ค...กัมปนาท อาชา (แจ๊ค)
ขอบคุณค่ะ