บรรยายแทบไม่ถูกเลยค่ะ ประทับใจมากๆ

ก่อนกลับบ้านวันนี้ได้รับซองเอกสารลงทะเบียนมาถึง แว่บแรกที่เห็นชื่อผู้ส่ง....รสสุคนธ์ มกรมณี...ก็คิดว่าชื่อนี้คุ้นๆ พอนึกได้ว่านี่ชื่อ"ป้าเจี๊ยบ" นี่นา ความตื่นเต้นก็ผุดขึ้นมาทันทีเลย รู้ว่านี่ต้องเป็นหนังสือของป้าเจี๊ยบแน่เลย ปกติก็จะไม่เคยฉีกห่ออะไรอยู่แล้ว จะชอบแกะให้คงรูปเดิม แต่คราวนี้ไม่ทันใจ เลยใช้วิธีตัดเอาค่ะ พบหนังสือ 2 เล่ม ดีใจมากๆจริงๆ ป้าเจี๊ยบผู้แสนใจดี น่าประทับใจ เป็นแบบอย่างที่ถูกใจไปเสียทุกเรื่อง มาสร้างความปลื้มใจให้มากยิ่งขึ้นไปอีก

 

เปิดดูทั้ง 2 เล่มตั้งแต่หน้าแรกถึงหน้าสุดท้าย ยิ้มอยู่คนเดียวกับคำของป้าเจี๊ยบและลายเซ็น ลายมือป้าเจี๊ยบสวยและเหมือนลายมือคุณแม่ของโอ๋-อโณมากๆค่ะ เปิดอ่านคำนำของรายงานการวิจัยแล้ว ตั้งใจว่าต้องอ่านให้จบภายในอาทิตย์นี้ให้ได้ค่ะ ส่วนครัวหวาน...บ้านป้าเจี๊ยบนั้นอดใจไว้ก่อน กะว่าจะเอามาห่อปกให้เรียบร้อยเสียก่อนค่อยละเลียดอ่าน ชอบให้หนังสือสวยๆไม่ยับเยิน แต่ปรากฎว่าพอเอากลับมาถึงบ้าน พี่เหน่น พี่วั้น 2 หนุ่มโตขอแอบดูกันใหญ่ พี่เหน่นนั้นรู้จักแพททริคจากรายการทีวีอยู่แล้ว จึงตื่นเต้นป้าเจี๊ยบเล็กน้อย ส่วนพี่วั้นนั้นเปิดอ่านเพราะเป็นคนชอบกิน มีอาหารในหนังสือป้าเจี๊ยบหลายๆอย่างที่แม่โอ๋ได้มีโอกาสทำให้ลูกกินตอนอยู่ที่เพิร์ธ เพราะเรามีเตาอบเป็นเฟอร์นิเจอร์ประจำบ้าน แต่กลับมาเมืองไทยไม่มีโอกาสทำเลย เพราะไม่มีอุปกรณ์ พอเปิดอ่านแล้วก็วางไม่ลงค่ะ ลุยอ่านรวดเดียวจบแล้ว หลังอาหารเย็น ชอบมากๆเลย มีเรื่องดีใจมากมายหลังจากที่อ่านจบหลายๆเรื่อง เดี๋ยวต้องแวะไปขอบคุณและบอกความในใจหลังอ่านหนังสือป้าเจี๊ยบที่บล็อกป้าเจี๊ยบแน่นอน ต้องขอให้พี่วั้นพี่เหน่นเก็บภาพให้เพื่อเอามาเป็นพยานความปลื้มด้วยค่ะ

 

ต้องมาเพิ่มเติมว่า ยิ่งรู้จักป้าเจี๊ยบมากขึ้น ยิ่งคิดว่า ตัวเรานี้หนอช่างโชคดีเสียจริงๆ ได้รู้จักกับคนแสนเก่งแสนดีแบบนี้ด้วย ความรู้สึกปลื้มเท่าที่เคยเขียนไว้ในบันทึกนั้น ต้องคูณเข้าไปอีกหลายๆเท่าเลยค่ะ