ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนเป็นการจำลองสภาพสังคมของ "โลกปัจจุบัน" ทั้งสิ้น เพียงแค่การติดต่อสื่อสารที่แตกต่างกันไป ความรู้สึกและจินตนาการที่ต้องคิดตามให้เข้าใจ

เตรียมตัวประเมินตัวเองในรอบ 6 เดือน หรือ ไตรมาสที่สองอีกครั้งสิครับ

ก็เขียนไปเขียนมา 6 เดือนไปแล้ว นี่ว่าไม่รู้จะเขียนอะไรแล้วนะครับ (น้านน)

ยังไม่ได้นับเลยว่า มีสมุดบันทึกกี่เล่มแล้ว บันทึกรวมทั้งหมดกี่บันทึก

จำได้ว่า ... เมื่อสามเดือนที่แล้วเขียนประเมินตัวเองไว้หลายบันทึกทีเดียว

 

ถามตัวเองก่อนว่า ...

  • ตอนนี้ มีสมุดบันทึกอยู่ทั้งหมดกี่เล่ม
  • ตอนนี้ มีบันทึกในสมุดบันทึกแต่ละเล่มเท่าไหร่บ้าง แยกแยะให้ชัดเจน
  • ตอนนี้ มีบันทึกรวมทั้งหมดแล้วกี่บันทึกกันแน่ (เอ เยอะไป แต่ไม่สู้พี่ครูอ้อยแน่นอน)
  • ฯลฯ

สิ่งที่ผ่านมา .. และพบพาน

  • พบเห็นเพื่อน กัลยาณมิตรที่แสนดี ต่างเพศ ต่างวัย ต่างสถานะ ต่างประสบการณ์
  • พบการใช้กลยุทธ์การเขียนบันทึกให้เข้าเป้าหมายที่ตนเองวางไว้ในทางการบริหาร ในหน่วยงานของตนเองก็มี
  • พบความห่วงใยที่ได้รับจาก "คนที่ไม่เคยเห็นหน้าค่าตา"
  • พบคนหาเหตุ แต่ไม่ต้องการผล
  • พบคนที่ไม่ชอบยอมรับความคิดเห็นของคนอื่น ดื้อแพร่ง ไม่ฟังใคร ก็มี เขียน แต่ ไม่ฟัง
  • พบคนมีอุดมการณ์แต่มีคนไม่เข้าใจ ทำให้พักการเขียนบันทึกไปโดยไม่มีกำหนด (อันนี้รู้สึกเป็นห่วง)
  • ฯลฯ

 

ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนเป็นการจำลองสภาพสังคมของ "โลกปัจจุบัน" ทั้งสิ้น เพียงแค่การติดต่อสื่อสารที่แตกต่างกันไป ความรู้สึกและจินตนาการที่ต้องคิดตามให้เข้าใจ บางครั้งก็คิดผิดเจตนาก็มี การไม่เห็นหน้าค่าตา การรับฟัง การไม่รับฟัง การทะเลาะเบาะแว้ง การประนีประนอม การยินยอม การไม่ยอม

ความสุข ความทุกข์ ความน่ารำคาญใจ ความเบื่อ ความเซ็ง ความไม่เข้าใจ เกิดขึ้นเหมือน ๆ กัน

ผมจะพยายามจะลองคิด "สิ่งที่ผ่านมา" สำหรับผมดูครับว่า ผมผ่าน ผมได้ ผมต้อง ผมไม่ต้อง อะไรมาบ้างแล้ว

ขอบคุณที่ติดตาม "การเกริ่นนำ" ครับ

ขอให้โลกนี้สวยงามครับ :)