สวัสดีครับ...

วันเด็กวันนี้น้องสบายก็ออกไปเที่ยวงานวันเด็กในตัวอำเภอ..เพราะว่าคุณพ่ออยู่เวร

ตกบ่ายคุณแม่ก็ชวนสบายทำความดีโดยการซื้อของขวัญมาแจกเด็กๆที่ป่วยในโรงพยาล

 

                 เรื่องราวที่เกิดขึ้นทำให้รู้สึกดีๆและได้เรียนรู้คนไกล้ตัวมากขึ้น  และได้ฝึกให้น้องสบายได้เห็นกระบวนการของการให้  ตั้งแต่การเตรียมของ  และการนำไปแบ่งปัน..

        ผมได้สอนลูกวัยสองขวบสั้นๆว่า

                  ลูกครับ  วันนี้เราจะไปทำความดีนะครับ..เราจะไปให้  การให้เป็นสิ่งที่ดี  ที่สำคัญนะครับลูก...  โตขึ้นลูกต้องรู้จักให้ และแบ่งปันคนอื่นนะครับ...

         แต่ปรากฏว่า  ตอนที่ไปแจกของ  ผมไม่มีโอกาสได้แจก  เพราะว่าพบคนไข้หยุดหายใจพอดีที่หอผู้ป่วย  จึงได้ช่วยขึ้นปั๊มทันที  ดีใจมากที่ผู้ป่วยฟื้นขึ้นมาและส่งต่อได้ทัน  ได้ข่าวว่าตอนนี้ปลอดภัยแล้ว....

 

    พอตกกลางคืนของวานนี้  คุณแม่บ้านก็มีความคิด ไอเดียที่สร้างสรรค์อีก  คือชวนเอาเสื้อผ้าไปมอบให้กับผู้ป่วยท่านหนึ่งที่มานอนโรงพยาบาลเป็น 10 วันแล้ว

      คือเจ้าหนูน้อยวัย 3 ขวบ  ที่ลำไส้อุดตันและต้องผ่าตัด  โดยท่านสมคบเมื่อหลายวันก่อน  และผมก็มีโอกาสได้ช่วย...ได้พยาธิไส้เดือน 122 ตัว วันหลังจะเอารูปมาฝากครับ...

      พอดีเห็นพ่อแม่มานอนไม่ได้เอาเสื้อผ้ามาด้วย... จึงค้นเสื้อผ้าที่บ้านซึ่งมีมากมายที่เราไม่ได้ใส่แล้ว  นำไปแบ่งปันครอบครัวนี้...

     คำหนึ่งที่ผมรู้สึกชื่นใขมากๆคือ..คนไกล้ตัวให้ข้อคิดว่า

           เราไม่ต้องไปแจกบนดอยไกลๆ  เพราะว่า  ตอนนี้เขาลงมา...เพื่อให้เราสามารถแบ่งปันให้ได้แล้ว 

             และเราก็เห็นจริงๆด้วยว่าเขาขาดในสิ่งที่ควรได้จริงๆ.....

  แล้วได้ได้ไปแจกของตอนค่ำคืน  (แต่วันนี้ไม่ต้องขึ้น CPR ครับ)

              แอบถามน้องสบายเลานๆว่า

          

  สบายครับ..บอกคุณตาสิครับว่าลูกไปไหนมาครับ...

         สบาย:   ปัย ทำควา-ม  ดี  มาค่า.....^_^

   

    ในหอผู้ป่วย  เป็นที่ที่เราจะได้ทำความดีหลากหลาย  เพราะว่าแม้ว่าจะทำปกติในงาน  คือการดูแล  รักษา  การสื่อสาร ให้ความรู้  ความเข้าใจ ในการป่วยแล้ว  ก็ยังมีอื่นๆอีกหลายอย่างมากครับ

       เช่นถ้ามีพระสงค์อาพาธ...ก็เป็นโอกาศที่ดีที่จะได้ถวายของใช้ขณะที่ท่านรักษาตัวในโรงพยาบาล....