นกผีห่ามันเอาโรคห่ามากิ๋นเป็ดกิ๋นไก่ต๋ายเสี้ยงเป๋นเล้าๆ

ปลายหน้าหนาวย่างสู่หน้าร้อนเสียงนกร้อง  ปี๊บ...ปี๊บ..ๆๆๆๆๆๆๆๆ  ผุ้คนล้านนาได้ยินต้องรีบทำความสะอาดเล้าเป็ดไก่ให้สะอาดพร้อมกับใช้ก๋งสะติ๊ก(หนังสะติ๊ก)ยิงไล่ให้มันไปไกลๆเพราะมันเป็นนกที่นำความหายนะมาสู่สัตว์เลี้ยง

ตำนานเล่าว่าอดีตนานเท่าไรก็ไม่ทราบก็ราวๆเมื่อพระเจ้าขาคู้นั่นแหละลูกจ้างเลี้ยงเป็ดเรียกเป็ดปี๊บ..ๆๆๆๆ  ทุกวันๆ ต่อมาเป็ดบางตัวหายไป  ทำให้นายจ้างด่าว่าให้ลูกจ้างตามหาเป็ดจนได้  ลูกจ้างผู้ซื่อสัตย์ร้องเรียกเป็ดปี๊บ..ปี๊บๆๆๆๆ  เพื่อให้เป็ดกลับมา วันแล้ววันเล่าก็ไม่ได้เป็ดคืนจนลูกจ้างผู้ซื่อสัตย์สิ้นชีวิตไปวิญญาณกลายเป็นผีนกปี๊บ  ร้องเรียกหาเป็ดปี๊บๆๆๆๆ....อยู่ร่ำไป นกชนิดนี้มักย้ายถิ่นที่อยู่เสมอ หากย่างเข้าหน้าแล้งจึงกลับมาอาศัยในท้องถิ่นล้านนา ร้องปี๊บๆๆๆๆจนเป็นที่สังเกตของผู้คนว่าหากนกนี้มาเมื่อใดก็เข้าหน้าร้อนและเกิดโรคห่า ผู้คนจึงเรียกมันว่านกผีโรคห่าจนกระทั่งปัจจุบัน    ดีว่าสมัยก่อนไม่มีโรคไข้หวัดนกเผลอๆนกปี๊บอาจได้ฉายาว่านกผีไข้หวัดนกอีกชื่อหนึ่ง......เท่าที่สืบค้นพบว่านกปี๊บคนล้านนาคือนกอีวาบตั๊กแตนในภาษาไทยกลาง  ก็ไม่ทราบว่าทางภาคกลางเจอโรคห่าหรือโรคไข้หวัดนกจากนกอีวาบตั๊กแตนหรือเปล่า  แต่ที่แน่ๆก็ได้เรียนรู้ชื่อนกทั้งภาษาล้านนาและภาษาไทยกลางว่า..นกปี๊บก็คือนกอีวาบตั๊กแตน......เน้อ...จะบอกหื้อ