เข้าใจดีเหลือเกินว่า...ทำไมคนบางคนหรือคนหลายๆคนจึงเลือกใช้ชีวิตที่เหลืออยู่ในทางที่ผิด ทั้งๆที่...ยังมีทางเลือกที่ดีกว่า.....แต่เลือกไม่ได้ เรื่องแบบนี้ สาหัสมาก หากเกิดขึ้นกับใคร ไม่อาจจะหาทางออกได้ นอกจากจะเลือกทาง...ที่คนอื่นไม่คาดคิด...นั่นคือ..ตัดช่องน้อยแต่พอตัว แต่หลายๆคนตัดสินใจไม่ได้ เพราะครอบครัว..... ครูอ้อย......พูดอะไรมาตั้งนาน.....ไม่เห็นจะเข้าใจเลย ครูอ้อยหมายถึง.....การตัดสินใจกับการเลือกเดินทาง เมื่อมายืนอยู่ตรงทางเลือก ...... ระหว่าง การปฏิบัติที่มีแต่ฐานและร่องรอยของความแค้น กับการก้มหน้าก้มตาปฏิบัติงานไปแบบไม่อนาทร ฐานของความแค้นของคน 2 คนระหว่าง..... เจ้านายชายกับลูกน้องหญิง... ที่ไม่น่าจะต่อรับขับสู้กันได้เลย ไม่สมดุลย์กันในทางสถานะ และสภาวะ แต่เรื่องนี้มันเกิดมาเป็นเวลาเกือบจะ 2 ปีแล้ว ... ความไม่เข้าใจกัน ความถือดี และถือว่า....เป็นเจ้านาย กับอีกฝ่าย...ที่เป็นลูกน้องหญิง ทำงานดี ก้มหน้าก้มตาทำงานไปทั้งที่ถูกข่มเหง...ถูกหลอกใช้สารพัน แต่ส่วนดีไม่มีเลย...เมื่ออยู่ลับหลัง วันนี้ .....ลูกน้องหญิงคนนั้น...เดินหิ้วกระเป๋ากลับบ้าน โดยไม่สนใจใคร เพราะว่า...กลับเย็นมาหลายวันแล้ว.. .เลิกทุ่มเทกับงานของเจ้านายเสียที มีอีกหลายคนที่ มีความสามารถทำงานได้ดี ไม่มีเธอ...ก็คงทำงานต่อไปได้..... ปล่อยให้เรื่องของความแค้นนั้น...ยังคงดำเนินต่อไป.....แบบไม่มีวันสิ้นสุด... เมื่อเป็นตัวของตัวเอง.....ยืนอยู่บนขาของตัวเอง ด้วยความสามารถพอตัว ใครจะมาล้มได้.... ก็ขอลองดูสักตั้ง...ว่าความถูกต้องจะพ่ายแพ้แก่ผู้ที่..ไม่ได้ตั้งอยู่ในความดีและถูกต้อง.....ได้อย่างไร ความแค้นนี้...ก็รู้อยู่ว่าไม่ดี แต่...จำเป็นต้องเลือกตามหัวใจที่เรียกร้อง......
มาเป็นกำลังใจให้สู้ไม่ถอย และอย่ายอมแพ้ครับ
แน่นอนคุณจ๊อด...Mr_Jod
ครูอ้อย..ไม่เคยยอมแพ้ ถึงแม้ว่า...จะคนเดียว..ก็ตาม