พักนี้เป็นอะไรก็ไม่รู้   หันซ้ายก็ได้ยินเสียงบ่นเรื่องปวดขา พอหันขวาก็ได้ยินเสียงบ่นเรื่องปวดคอ   ไม่หันไปทางไหนยังได้ยินเสียงไอแค๊กๆ ของใครบางคน
เอ...ทำไมคนรอบๆ ตัวเรามีปัญหาสุขภาพกันมากขึ้นนะ  หรือว่า...พออายุมากขึ้น  โรคก็เลยรุมเร้าเป็นธรรมดา    บางคนไปหาหมอบ่อยมากขึ้น เราคุยกันเรื่องปัญหาสุขภาพกันบ่อยๆ อย่างเช่น...
สาวคนแรก  อายุ 45 up. เธอบ่นว่าปวดเท้ามาก ปวดจนเดินแทบไม่ได้  เธอบ่นเรื่องนี้มาเป็นปีจนกระทั่งทนไม่ไหวเลยตัดสินใจไปหาหมอ  หลังจากตรวจจนครบวงจรแล้ว  ได้ยามากินหลายขนาน  นอกจากนั้นเธอคนนี้ยังมีภาระกิจต้องลดน้ำหนัก (ที่ปล่อยให้เกินพิกัดมานาน) อีกหลาย กก.   และต้องออกกำลังกายมากขึ้น  (จากที่เมื่อก่อน  นาน..น๊าน  ที)  พวกเราคุยกันว่า  นี่ถ้าหมั่นออกกำลังกายตั้งแต่แรกก็คงไม่เป็นแบบนี้    แต่...เรื่องไม่ได้เป็นอย่างที่เราคิดเสมอไป  มาดูอีกคนหนึ่ง
.
สาวคนที่สอง   อายุน้อยลงมาอีกจี๊ดหนึ่ง   คนนี้ออกกำลังกายเป็นประจำ  ดูเป็นคนสุขภาพดี หน้าตาผิวพรรณแจ่มใส  รูปร่างพอดี ไม่มีส่วนเกิน  แต่เธอมีปัญหาเรื่องปวดคอ  บอกว่าปวดมานานแล้ว  จนกระทั่งเมื่อเร็วๆนี้ ไปตรวจ  หมอบอกว่าแคลเซี่ยมส่วนเกินเกาะกระดูกแถวๆ ต้นคอ  ซึ่งก็ต้องดูแลรักษากันต่อไป  
สาวคนแรกเธอให้ความเห็นว่า "สมัยที่อายุ 30 กว่า ๆ ไม่ค่อยรู้สึกอะไร  เจ็บป่วยอะไรก็หายเร็วมาก พออายุ 45 up รู้สึก ความเจ็บป่วยมันมาเร็วแต่อยู่นาน กราฟของความสึกหรอพุ่งปรี๊ดๆ ในขณะที่  การซ่อมแซมส่วนที่สึกหรออยู่ในช่วงขาลง"
ส่วนคนที่สองบอกว่า " เพิ่งเข้าใจว่าทำไมคนสูงวัยมักจะใส่ใจสุขภาพมากกว่าคนหนุ่มสาว  ก็เพราะพออายุมากขึ้น  แม้เราคิดว่าดูแลสุขภาพอย่างดีแล้ว  แต่ก็ยังไม่พอ  ไม่พอที่จะต่อสู้กับความสึกหรอของร่างกาย  นี่ถ้าไม่ออกกำลังกาย  มันคงเป็นมากกว่านี้  "
การแก้ปัญหาเรื่องนี้มีหลายอย่าง คุณคนแรกเธอออกกำลังกายด้วยการรำพลอง  ทุกเช้าวันเสาร์อาทิตย์  ลดอาหารหวานๆ มันๆ เปลี่ยนเป็นกินผักมากขึ้น ส่วนคุณคนที่สอง  จากที่ออกกำลังกายอยู่แล้ว  คาดว่าคงจะออกมากขึ้น  และเน้นการบริหารเฉพาะที่  ส่วนอาหารนั้นจากที่ระวังเรื่องนี้อยู่แล้ว  ตอนนี้ระวังมากกว่าเดิม  วันๆ เห็นกินแต่ผักและผัก
เห็นตัวอย่างดีๆ  แบบนี้แล้วเพื่อนๆ เลยตื่นตัวตามไปด้วย  ตอนนี้เมนูยอดฮิตของพวกเราเลยกลายเป็น "ข้าวยำ-พิเศษผัก"   แรกๆ ก็ไม่อยากกิน  เพราะคล้ายๆ ว่าจะไม่ค่อยอยู่ท้อง   แต่กินไปกินมาก็..ดีเหมือนกันแฮะ  เบาท้องดี