ผมได้พบเพื่อนพี่น้องอโชก้าเฟลโลว์จำนวนมาก บางท่านเพิ่งพบปะเมื่อไม่นานมานี้ บางท่านไม่ได้พบกันมาหลายปี 

   หลังจากผมละสายตาจากเขาหลวง ก็พบกับพี่โอ๋ - ฉันทสิทธิ์ บุณยสาระนัย ยืนออกกำลังกายอยู่ข้างเต้นท์ ผมทราบทีหลังว่าเดิมพี่โอ๋จะตั้งเต้นท์ข้างลำธาร บริเวณเดียวกับก้อนหินขนาดใหญ่น้ำหนักหลายร้อย/พันกิโล แต่พอ พ่อหลวงจอนิ โอ่โดเชา ปราชญ์ชาวบ้านแห่งลุ่มน้ำวาง บอกที่ไปที่มาของก้อนหินเหล่านี้ว่ากลิ้งลงมาจากไหน พี่โอ๋ก็รีบย้ายที่กางเต้นท์แทบไม่ทัน

   ผมได้ร่วมงานกับพี่โอ๋บ้างเมื่อปีที่ผ่านมา หลังจากพูดคุยกับพี่โอ๋ได้สักพัก ผมได้ยินเสียงที่จำได้ถนัดหู เสียงเดินทางมาถึงก่อนเจ้าตัว ต้นเสียงคือพี่แฟ้บ – บุปผาทิพย์ แช่มนิล ผู้เดินทางมาพร้อมกับพี่อ้วน – จุไรรัตน์ สวัสดิภาพ ซึ่งเดินทางมาถึงก่อนหน้าผมราว ๕ ชั่วโมง ผมถึงที่นี่ ๖ โมงเช้า พี่แฟ้บและพี่อ้วนมาถึงราวเที่ยวคืน พี่แฟ้บเดินทางจากระยองมาขึ้นรถที่ชลบุรีเมื่อวานนี้ แล้วนั่งรถมาด้วยกัน

   พูดคุยกันพอหอมปากหอมคอ ผมขอตัวไปล้างหน้าล้างตา ก่อนเข้าห้องน้ำก็พบกับเบิ้ม – วีระพงษ์ กังวานนวกุล เบิ้มเป็นอโชก้าเฟลโลว์รุ่นพี่ผม และเป็นผู้เสนอชื่อให้ผมรับรางวัลคนหนึ่งด้วย ผมกับเบิ้มสนิทกันค่อนข้างมาก ราว ๔ เดือนก่อนหน้านี้ เราทั้งคู่ทำงานด้วยกันในองค์การมหาชนแห่งหนึ่ง ผมลาออกมาก่อนตามด้วยเบิ้ม เบิ้มเข้าทำงานในองค์การมหาชนอีกแห่งหนึ่งเพื่อขับเคลื่อนงานประชาสังคมของหน่วยงานนั้น ซึ่งเป็นความถนัดของเบิ้ม เราทักทายกันแบบไม่ตื่นเต้นนัก แม้ว่าจะมิได้ทำงานที่เดียวกัน แต่ผมกับเบิ้มก็เจอะเจอกันอยู่เรื่อย ๆ ไม่รวมถึงการสื่อสารพูดคุยกันทางโทรศัพท์และข้อความสั้น

   ออกจากห้องน้ำมาก็พบกับพี่สำรวย ผัดผล ซึ่งผมไม่ได้พบกับพี่สำรวยมานานหลายปี ทราบเพียงข่าวคราวผ่านคนรู้จักในเมืองน่านบ้าง ผ่านความเคลื่อนไหวจากสมาชิกใน G2K นี้บ้าง เมื่อหลายปีก่อนผมกับพี่สำรวยร่วมงานกันหลายวาระโอกาส ผมถามข่าวคราวคนรู้จักที่เมืองน่านผ่านพี่สำรวยหลายท่าน ไม่ว่าจะเป็น ท่านพระครูพิทักษ์นันทคุณ, พระครูสุจินนันทกิจ ที่ผมเคยร่วมงานด้วยเมื่อครั้งยังบวชเป็นพระอยู่

   คุยกันพักใหญ่ พี่อ้วน – นิคม พุทธา ก็เดินมาบริเวณที่ผมยืนคุยกับพี่สำรวย เพื่อจะแบกน้ำดื่มไปให้บริการแก่มวลสมาชิกที่ศาลา ผมอาสาแบกน้ำให้พี่อ้วนด้วยความเต็มใจ พี่อ้วนเดินตาม เราพูดคุยกันในระหว่างนั้น พี่อ้วนผอมลง ร่างกายแข็งแกร่งกำยำมากขึ้น พี่อ้วนเป็นหนึ่งในผู้เสนอชื่อให้ผมรับรางวัลอโชก้าเฟลโลว์ ในช่วงที่ผมยังเป็นพระและทำงานอยู่ที่เชียงใหม่ ผมร่วมงานกับพี่อ้วนหลายครั้งคราว เป็นพี่ที่ผมนับถือมากคนหนึ่ง

   บนโต๊ะในศาลา พ่อหลวงจอนิ โอ่โดเชา กำลังพูดคุยอยู่กับ คุณสุนิตย์ เชรษฐา และ คุณหมอก้องเกียรติ เกษเพ็ชร์ พ่อหลวงจอนิ เป็นปราชญ์ชาวบ้านชาวปกาเกอะญอที่มีสติปัญญาแหลมคมเป็นอย่างยิ่ง ผมรู้จักและคุ้นเคยกับพ่อหลวงจอนิพอสมควร เนื่องจากเคยขึ้นไปกินนอนอยู่ที่หมู่บ้านหนองเต่าที่พ่อหลวงจอนิอยู่หลายครั้งคราว คราวละหลายวัน การเข้าหมู่บ้านแต่ละครั้งก็จะเข้าไปพูดคุยกับพ่อหลวงอยู่เสมอ

   สำหรับคุณสุนิตย์ เชรษฐา และ คุณหมอก้องเกียรติ เกษเพ็ชร เป็นสมาชิกอโชก้าปีล่าสุด ผมเพิ่งพบและรู้จักในการประชุมคราวนี้ และที่น่าทึ่งก็คือ ทั้งสองเป็นสมาชิก G2K ด้วย

   คนละด้านของศาลากับที่พ่อหลวงจอนินั่งอยู่ พี่บุญเรือง ภูแผ่นนา สาระวนกับการจำหน่ายผ้าทอของชาวปกาเกอะญอ เป็นของฝากฝีมือชาวบ้านในพื้นที่การทำงานของพี่ไพโรจน์ พรจงมั่น พี่บุญเรืองเป็น NGO ที่ทำงานด้านเอดส์ ปัจจุบันย้านฐานมาทำงานทื่ อ.ปาย จ.แม่ฮ่องสอน

   สำหรับพี่ไพโรจน์ ทันที่ที่ผมเห็นก็รีบโผเข้าหาและพูดคุยด้วยความดีใจ ผมเป็นผู้เสนอชื่อพี่ไพโรจน์ให้อโชก้าพิจารณาให้รางวัล ผมเคยร่วมงานกับพี่ไพโรจน์เมื่อสมัยผมยังเป็นพระ พี่ไพโรจน์เป็นชาวปกาเกอะญอ ทำงานในหมู่บ้านทุกชนเผ่าแถบจังหวัดแม่ฮ่องสอน มีความรู้เรื่องผ้าปกาเกอะญอระดับ “กูรู” ผมมีความตั้งใจจะเดินทางไปกับพี่ไพโรจน์เพื่อเก็บ/รวบรวมความรู้เรื่องผ้าปกาเกอะญอมานานแล้ว แต่ยังไม่ประสบผล

   ยังมิทันที่จะพูดคุยกับพี่ไพโรจน์จนหนำใจ พี่เอียด–สาทร สมพงศ์ ก็เดินเข้ามา ผมผละพี่ไพโรจน์เข้าหาพี่เอียดด้วยความระลึกถึง ผมไม่พบพี่เอียดมาราว ๒ ปี แม้มิได้ร่วมงานกันแต่ก็พบกันแล้วหลายครั้ง พี่เอียดเป็นสหายเข้าป่าและรอนแรมอยู่ทางแถบใต้ มีฝีไม้ลายมือจากการหัดเล่นไวโอลินด้วยตัวเอง ทุกครั้งที่มีการประชุมพี่เอียดจะติดไวโอลินคู่ใจไปด้วยทุกครั้ง เรื่องนึงที่ผมคุยกับพี่เอียดคือเรื่องการเดินป่าเขาเจ็ดยอด เนื่องจากพี่เอียดพำนักและทำงานอยู่ที่ จ.พัทลุง

 

 

รู้จักใครบ้างครับ...