วันนี้ต้องขออนุญาตยกคนใกล้ตัวมาชมกันสักหน่อยแล้วละครับ

 

ลัดดา  หมัดเต๊ะ  เป็นชาวประโคนชัย  จังหวัดบุรีรัมย์   ลัดดา เธอเป็นคนที่มีพ่อ-แม่ 2 คน    หมายถึงว่า  พ่อ 2 คน  แม่ ก็ 2 คนครับ

คืออย่างนี้ครับ   ตอนที่แม่ (จริงๆ)  ของลัดดาอุ้มทองเธออยู่   มีญาติมาพูดว่าหากได้ลูกสาวอีกจะขอไปเลี้ยง  เพราะว่ายังไม่มีลูกเลย   แม่แกก็พูดรับปาก   ตอนนั้นก็ไม่ได้คิดจริงจังเท่าไร   แต่พอคลอดออกมาเป็นผู้หญิงอีก    เลยต้องยกให้ตามคำขอเขาไป   ลัดดาจึงต้องไปอยู่กับครอบครัวบุญธรรมตั้งแต่เป็นทารก    แต่ครอบครัวที่เธอใหม่ที่เธอไปอยู่ด้วยนั้น  ก็อยู่ไม่ห่างกันเท่าไหร่    เธอจึงมีความสัมพันธ์กับทั้ง 2 ครอบครัว

ครอบครัวใหม่ของเธอ ก็รักเธอเหมือนลูกแท้ๆ  ส่งเสียให้เรียนหนังสือจนจบมหาวิทยาลัย    หลังจากจบเธอได้ทำงานก็ส่งเสียเงินทองมาพ่อ-แม่  จนกระทั่งสมาชิกในครอบครัวใหม่  น้องสาว  - แม่  และพ่อค่อยๆ ล้มหายตายจากไปทีละคนในเวลาไม่ห่างกันนัก    โดยเฉพาะพ่อบุญธรรม   ตอนที่มีชีวิตอยู่ท่านเดียว   ลัดดา เธอต้องนั่งรถโดยสารประจำทางกลับบ้านที่ประโคนชัยบ่อยมาก   เพราะพ่อเริ่มเป็นอัมพฤก และเบาหวาน  อยู่บ้านคนเดียว  ช่วยเหลือตัวเองไม่ค่อยได้   เธอจะลาออกจากงานมาดูแลก็ไม่ได้   เพราะไม่รู้ว่าจะเอาเงินจากที่ไหนมาใช้จ่ายจุนเจือครอบครัว     มีเพื่อนบ้านคนหนึ่งที่มักคุ้นชอบมาขลุกอยู่ที่บ้านของเธอเป็นประจำ  เธอจึงใช้วิธีฝากให้เพื่อนบ้านคนนั้นช่วยดูแลในเวลาที่เธอต้องไปทำงานอยู่ที่จังหวัดอื่น   และให้เงินเล็กๆน้อยๆตอบแทนเขาบ้าง   เธอต้องคอยเทียวมา เทียวไป  แต่ละครั้งนั่งรถหลายชั่วโมง  กว่าสองร้อยกิโลเมตร  จนกระทั่ง  พ่อล้มป่วยหนักเข้าโรงพยาบาล  และเสียชีวิตในที่สุด     ซึ่งเธอก็ทำหน้าที่ลูกที่ดีจนนาทีสุดท้าย    ทุกครั้งที่ผมกลับบ้านกลับเธอ  ผมจะเห็นเธอจัดการเรื่องความสะอาดในบ้าน    ซักเสื้อผ้าของพ่อ  ล้างถ้วยชามรามไห  จัดหาน้ำดื่ม อาหารการกินเอามาตุน  เอามาเก็บ    อาบน้ำให้พ่อ  ตัดเล็บให้พ่อ  ปฏิบัติอย่างนี้ทุกครั้งที่กลับบ้าน  

เป็นความโชคดี ที่ครอบครัวบุญธรรมเอาเธอมาเลี้ยง   อย่างน้อยที่สุด  เธอก็มาดุแลแทบทุกอาทิตย์   หากไม่มีเธอใครจะมาดูดำ  ดูดี พ่อ ในยามบั้นปลายชีวิต   วัยชราที่ต้องอยู่กับโรคภัย  และสังขารที่ไร้เรี่ยวแรงแม้แต่จะช่วยเหลือตัวเอง

ธวัช  หมัดเต๊ะ/นำเสนอ