ระบบผลงานทางวิชาการของมหาวิทยาลัยไทยยังมีจุดอ่อน     ยังยอมรับเฉพาะผลงานทางวิชาการที่มีการตีพิมพ์แบบนับ impact factor เป็นหลัก     ละเลยผลงานวิชาการที่มี social impact หรือ application impact

         มีแต่คนบ่น แต่ไม่มีใครคิดระบบ หรือวิธีประเมินคุณภาพ หรือผลกระทบของผลงานทางวิชาการเชิงประยุกต์

         ที่ มอ. มีทีม ศ. (๑๑) นพ. ดร. วีระศักดิ์ จงสู่วิวัฒน์วงศ์ คิดกันไว้บ้างแล้ว     ผมไม่ทราบว่าทาง มอ. เอาไปใช้กันแค่ไหน

         ผมได้เรียน ศ. (คลินิก) นพ. ธีรวัฒน์ กุลทนันทน์  คณบดีคณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล ว่าอยากให้ทางศิริราชเป็นผู้นำคิดเรื่องนี้ โดยร่วมมือกับ อ. หมอวีระศักดิ์ ที่ มอ.    ยิ่งมีทีมจากรามา ร่วมคิดด้วยยิ่งดี     คิดแล้วเอามาจัดสัมมนาหรือ workshop เพื่อพัฒนาระบบประเมินคุณภาพผลงานทางวิชาการเชิงประยุกต์  ที่เข้มข้น และแม่นยำ     แล้วสภามหาวิทยาลัยก็พิจารณาอนุมัติการเอาไปใช้   หลังจากนั้นก็มีการวิจัยติดตามผล ว่าระบบผลงานทางวิชาการเชิงประยุกต์นี้ก่อคุณประโยชน์แก่การสร้างสรรค์ทางวิชาการเพิ่มขึ้นหรือไม่     สมควรพัฒนาระบบต่อเนื่องอย่างไรบ้าง

วิจารณ์ พานิช
๓ ก.พ. ๕๑