เขียนบันทึกเกี่ยวกับพี่นาง ศิริพร อำไพพงษ์มาหลายตอน นึกว่า จะมีแต่นายบอนที่ทั้งมัน ทั้งม่วน อยู่คนเดียว

น้องปุ๊ ร่อนเมล์มาทักทายทันที

pu_nang
ชื่อเรื่อง: ศิลปินในดวงใจ  น้านาง ศิริพร  อำไพพงษ์

“….ชื่อปุ๊น่ะค่ะ  ปุ๊ชื่นชอบน้านางยังไม่นานเท่าไหร่หรอกค่ะ  เพิ่งชอบตอนอัลบั้มชุดที่ 7 อกหักเพราะฮักอ้าย  คุณบอนก็คงเป็นอีกคนหนึ่งที่รักน้านาง  เหมือนกันใช่ไหมค่ะ  คุณบอนเป็นคนจังหวัดกาฬสินธุ์  ปุ๊ก็เป็นคนกาฬสินธุ์เหมือนกันค่ะ  แต่ไม่ได้ไปดูน้านางแสดงเท่าไหร่ค่ะ  คงจะได้ไปดูแน่นอนที่งานกาชาดกาฬสินธุ์  วันที่ 5 มีนาคม 2547 นี้แหล่ะค่ะ  หวังว่าคงจะเจอคุณบอนที่หน้าเวทีหรือหลังเวที อาจจะได้ไปถ่ายรูปคู่กับน้านางด้วยกันก็ได้น่ะค่ะ  หวังว่าคงจะได้เจอกันน่ะค่ะ  ที่งานกาชาดกาฬสินธุ์น่ะค่ะ  “

ดีใจสุดๆเลยครับ  ได้เจอแฟนคลับของพี่นางตัวจริงจนได้ แถมยังเป็นคนบ้านเดียวกันอีกด้วย

<div align="center"> ”ปุ๊-กาฬสินธุ์”
</div><p>
ร่อนเมล์มาชวนกันแบบนี้ พลาดได้ไง ซึ่งนายบอนก็ตั้งใจว่า จะไปดูพี่นางที่งานกาชาดอยู่แล้ว….

น้องเก๋ เป็นอีกคนที่เมล์มา บอกว่า”…ไปยืนดู CD ที่ร้าน ซึ่งกำลังเปิด VCD เพลงชุดใหม่ของพี่นาง  ชอบเพลงที่ 2 เพราะโดนใจมากๆ เลยอยากขอให้เขียนบันทึกถึงเพลงนี้ด้วย…

อ๊ะ… ขอมาง่ายๆแบบนี้ ก็จัดให้เลยครับ

มีคนถามว่า ทำไมผู้สาวไทบ้านแต่งงานเร็วจัง ทีสาวๆในตัวเมือง ทำไมถึงครองตัวเป็นโสดกันเยอะนัก บางคนอายุมากยังไม่มีวี่แววกันเลย

เท่าที่นายบอนเห็นด้วยตา สาวไทบ้านหลายคน อยากจะมีคนจริงใจข้างกาย เลยเปิดโอกาสให้กับตัวเอง เพื่อให้พบกับคนที่จริงใจ …
… ความรู้สึกเหงาใจ มันว้าเหว่จริงๆ อย่างเพลง ““อยากมีบอดี้กอด”” ของพี่นางได้ร้องไว้นั่นแหละ…

เมื่อมีหนุ่มมาแสดงความจริงใจ พาไปเที่ยว ไปฟังหมอลำ ก็จะได้พิสูจน์ความจริงใจกันตั้งแต่ตอนนั้นเลย

เพลง กอดแล้วบ่แต่ง ในชุด เมือยามบ้าน ทั้งมัน ทั้งม่วน ภาค 2 ของพี่นาง ศิริพร อำไพพงษ์ เนื้อหาเล่าถึงช่วงเวลาในการเริ่มคบหาดูใจกัน ความรู้สึกจริงใจที่สาวได้มอบให้ ซึ่งหลายคนเคยรู้สึกแบบนี้…

”น้องโดนพี่กอด โดนพี่กอด เมื่อคืนฟังลำ เดือนคล้อยต่ำ กลับจากฟังลำด้วยกันสองคน พี่จูงมือน้องมาที่ศาลาข้างทางรถยนต์ นั่งคุยกันอยู่สองคน น้องก็โดนพี่กอดฟรี ฟรี

แก้ตัวด้วยคำซึ้งใจ พร้อมกับให้ถ้อยคำสัญญา รำพันต่างๆนานา เมื่อพร้อมจะมาขอแต่งทันที ขอเพียงได้กอด เพียงได้กอดจั๊กหน่อยคืนนี้ หลงไว้วางใจพี่ เลยเสียทีโดนพี่กอดเต็มๆ

(ลำ) เต็มใจให่แขนพี่ชายซ้อนใส่ ย้อนความหลงเชื่ออ้าย เชื่ออ้าย จนหมายมื้อแต่งงาน กอดมื้อนั้น มื้อใหม่ บ่ มาหา ซูนของมีราคา แล้วเพิ่นป๋า บ่มาใกล้

โอ้ ว่าใจพี่เอ๋ย หัวใจลืมง่ายจริงหนอ กอดแล้วให้รอ ให้รอไม่มาขอแต่ง เนื้อเนียนน้องนาง ทุกอย่าง ที่แพง แพง แพง  ได้กอดฟรีแล้วลืมคำว่าแต่ง นี่แสดงว่าจะแกล้งทำลาย…..”

ผู้สาวไทบ้านนั้น น่ารักหลายคน หนุ่มไทบ้านก็อยากที่จะรู้จักทั้งหมด แต่ก็คงจะยากเหมือนกัน เมื่อเจอคนใหม่ก็อยากที่จะทำความรู้จักคนใหม่ๆด้วย เลยต้องลืมคนเก่าๆไปบ้าง  สาวไทบ้านเห็นลีลาท่าทางที่เปลี่ยนไปของหนุ่มแล้วก้ได้แต่เจ็บใจ….

เฮ้อ งั้นต้องร้องเพลงของพี่นางให้หายเจ็บใจไปเลย

“…. (ลำ) เสียทีได้งมงายกับพี่ เชื่ออีหลีจั่งได้ จั่งได้ ยอมอ้ายสู่แนว กอดน้องแล้วจั่งแม่นเพิ่นทำเฉย ทำทรงเป็นเลย เลย ป่าน..บ่ เคยแท้น้ออ้าย…

ไหล่พี่ก็ได้ชม เรือนผมพี่ก็ได้บาย   ไหล่พี่ก็ได้ชม เรือนผมพี่ก็ได้บาย
ไม่รักหรือจะยอมง่ายๆ ไม่รักหรือจะยอมง่ายๆ ดูหรือใจอ้าย บ่มาใยดี

(ลำ) เสียฟรีจ้อยของแพงล้ำค่า คืนได๋ดาวแจ่มฟ้า แจ่มฟ้าน้ำตาย้อยอยู่ บ่ เซา  คึดฮอดเจ้าผู้เคยป่อนมือบาย กอดแล้วลืมน้อชาย ซางเอ็ดเป็น …แท้น้ออ้าย  เออ……”

-
</p><p> </p><p> </p><p>เรื่องที่เกี่ยวข้อง

“อยากมีบอดี้กอด” จับบรรยากาศม่วนๆจากงานผ้าป่าสามัคคีของ ศิริพร อำไพพงษ์ ..ยามเมือบ้าน ทั้งมันทั้งม่วน ภาค 2</p><h2 class="r">ทำไมคนอีสานหลายวัย จึงชอบบทเพลงของ ศิริพร อำไพพงษ์</h2>โบว์รักสีดำ หรือ โลโซโบว์รัก กันแน่

<div class="picture">
</div> <div class="title"> ที่สุดแห่งความช้ำใจของคนอกหัก ที่สุดแห่งการเปรียบเปรยในแบบลูกทุ่ง “ล้างจานในงานแต่ง” </div><p> </p>