เมื่อวันที่ 25-26-27 พ.ค. ที่ผ่านมา ทางคณะผู้ทำงานวิจัยได้จัดประชุมเครือข่ายการทอ่งเที่ยวโดยชุมชนขึ้นอีกครั้ง โดยครั้งนี้เราเรียนเชิญกลุ่มผู้นำการท่องเที่ยวโดยชุมชน ของแต่ละภาคในประเทศไทย กันมาช่วยหารือ หาแนวทาง เพื่อนำแผนงานของเราให้ก้าวไปถึงฝั่ง
การไปประชุมในครั้งนี้ทางโครงการของเราไม่มีทางที่จะให้ทุกท่านได้พักโรงแรมสุดหรู มีแอร์สุดเย็น เพราะโครงการเราคือ การท่องเที่ยวโดยชุมชน ฉะนั้นทางทีมงานจึงจัดให้บรรดาผู้เข้าร่วมประชุมนั่น เข้าพักตามบ้านของชาวบ้านในชุมชน (HOME STAY) ซึ่งก็คือ ผู้ที่มาเยือนจะต้องเข้าไปพักร่วมกับเจ้าบ้านในชุมชน นั้น ๆ และทำกิจกรรม ทานอาหารร่วมกับเจ้าบ้าน นั่นเอง ซึ่งหลังจากรับประทานอาหารเย็นเสร็จ ทุกท่านจะแยกย้ายกันเอาสัมภาระไปเก็บ ก็มาถึงตอนประกาศรายชื่อแบ่งบุคคลเข้าบ้านพัก ในใจนึกขำเพราะดูท่าแต่ละท่านเหมือนเด็ก ๆ พอประกาศรายชื่อบ้านใครให้ยกมือขึ้น ลุกตามเจ้าบ้านของตัวเองไป 555 ดีใจที่ทำให้ทุกท่านเด็กอีกครั้งหนึ่ง แต่ที่น่าสนใจกว่านั้นคือ รถที่นำพาเราทุกคนไปส่งบ้านคือ รถแทร๊กเตอร์คันเล็ก ต่อตัวรถพวงที่นั่งเพิ่ม เราเองมีความรู้สึกว่า น่ารักดีเนอะเข้ามาแนวคิดอะไรแปลก ๆ ดี ดีกว่าจะเอารถยนต์รับส่ง
โดยตัวเรานั่นได้ไปพักที่บ้านคุณลุงจรูญและคุณป้าอำภา ทั้งสองท่านน่ารักมาก ออกมาตอนรับเราถึงหน้าบ้านด้วยรอยยิ้มที่สดใจ จริงใจ หนำวซ้ำยังบอกพวกเราอีกว่า ทำตัวตามสบายเหมือนเป็นหลายลุงนั่นแหละ ประโยคนี้มัดใจสุด ๆ เลยค่ะ คุณลุงจัดให้เราพักกันชั้นบนของบ้านซึ่งเป็นห้องโล่งโปร่งสบาย หลังจากนั่นคุณลุงก็ยกน้ำขึ้นมาให้รู้สึกเกรงใจสุด ๆ แล้วก็มานั่งคุยด้วยอยู่สักพัก จนได้ทราบว่าบ้านของคุณลุงนี้เป็นหลังแรกที่เริ่มการทำ Home Stay โดยอาชีพหลักของบ้านบางเจ้าฉ่าคือการจักสาน ถึงขั้นเป็นสินค้าส่งออกเลยนะนั่น น่าสนใจจริง ๆ ๆ สักพักเราก็ขอตัวคุณลุงเพื่อไปทำกิจกรรมของโครงการในภาคค่ำกันต่อ
กิจกรรมสำหรับภาคค่ำนี้ ไม่มีเรื่องอะไรที่หนักหนามากมาย เพียงแต่มีเรื่องให้กับไปนอนฝันแค่ 3-4 เรื่องเท่านั้นเอง เนอะ !!!! ทาง อ,ปอ ให้พวกเราทุกนแนะนำตัวเพื่อให้ได้รู้มักจี่ จำหน้าตาอัน สวย หล่อ กันได้ทุกคน ทั้งนี้ก็เพื่อสร้างความสัมพันธ์ของผู้ร่วมประชุมให้มีความเป็นกันเอง ซึ่งหลังจากมีการบ้านกันถ้วนหน้าแล้วก็แยกย้ายกันกลับไปพักผ่อนเพื่อเตรียมตัววันรุ่งขึ้น
เช้าวันที่สองตื่นขึ้นมากันด้วยความงั่วเงียเล็กน้อย ทยอยกันทำภารกิจส่วน และสิ่งที่สร้างความประทับใจอีกอย่างคือ ทางคุณลุงและคุณป้า ได้จัดเตรียม กาแฟ โอวัลติน ปาท๋องโก๋ ไว้ให้เรียบร้อย (สงสัยพวกเราจะตื่นสาย อิอิอิ) ยังไม่หมดค่ะ ท่านยังเตรียมอาหารเช้ามื้อโอชาไว้อีกมากมาย นั่งจุกกันไปตาม ๆ กัน
กิจกรรมภาคเช้าวันแรก เราให้ทุกท่านแบ่งกลุ่มออกเป็นแต่ละภาคเพื่อให้มีการปรึกษาหารือ รวบรวมฐานข้อมูล และวางแผนการทำงาน เพื่อนำมาเสนอกันในช่วงบ้าน แต่ละภาคแยกย้ายกันไปตามจุดต่าง ๆ บ้างในศาลาวัด ห้องเล่นเด็ก ใต้ร่มไม่ ใต้ศาลา ว่ากันไป ตามแต่ต้องการ โดยแต่ละภาคนั่นต่างออกความเห็น แนวคิด กันกระจาย จนผู้จดแทบตามไม่ทัน สนุกสนานเฮฮา โดยเฉพาะภาคใต้นี้ ส่งเสียงเฮฮากันสุด ๆ ๆ เพราะนาน ๆ จะได้มารวมตัวกันซักที ไม่ว่าจะ พี่พงษา พี่กร พี่หนุ่ย พี่แคลอรีบลา ๆ ส่วนภาคกลางออกแนววิชาการ ภาคเหนือตัวเย็น ภาคอีสานซุ่มเงียบ ปรึกษากันด้วยสำเนียงภาคเพื่อป้องกันภาคอื่นลอกเรียนแบบ (สงสารพี่ภาก่ะน้องนกจัง) 555
ในช่วงบ่ายถึงเวลาที่แต่ละภาคจะต้องออกมาสรุปการ หารือ วางแผน กันในช่วงเช้า เริ่มแรกที่ภาคกลาง พี่จุ๋มเราฉายเดี่ยว แจ๋ว ๆ ๆ มีฐานข้อมูลมาโชว์ มีโมบายการแบ่งโซนจังหวัด โอ้ว ยอดเยี่ยม ต่อด้วยภาคอีสานท่านอาจารย์ไผ่น้อยเป็นผู้นำเสนอ โอ้โห้ หลักการเพียบ วางแผนกำหนกการเคลื่อนงานลงพื้นที่ประชุมกับกลุ่มชุมชม โดยแบ่งเป็นโซน อีสานเหนือ กลาง ใต้ โอ๊ะว้าว น่าสนใจ ผู้ร่วมประชุมฮากันตลอดการนำเสนอ ไม่รู้เพราะตัวผู้นำเสนอ รึเปล่า อิอิอิ มาถึงภาคเหนือเจ้า อาจารย์สาวหวานของทีมเราออกมานำเสนอแผนการเคลื่อนงานด้วยสไตล์ น่ารัก น้ำเสียงหวาน ชวนให้ผู้เข้าร่วมสงบนิ่งตั้งใจฟังกันมาก แถมปิดท้ายด้วยกลอนอันเชียบคม สุดท้ายที่ภาคใต้ ฮาสนั่นที่สุดตั้งแต่การแยกกันออกไปบรรยาย ในที่สุดอาจารย์หนุ่ยตัวเล็ก ๆ ของหนูก็เป็นผู้ชนะได้นำเสนอก่อน หลังจากนั้นโอ้โห้ เมามันส์กันมาก เพราะทางทีมใต้ตั้งคำเฉพาะขึ้นมาว่า เราจะไม่ใช้ CBT แต่เราจะใช้ กทท. ดชช. แทน แหมลำเลิศจริง ๆ และจุดเด่นของภาคต้อยู่ตรงที่ มีการวางเครือข่ายการท่องเที่ยวโดยชุมชน แบบรูปแบบ Banana Model สุดหรู เจ๋งค่ะ เด๋วจะนำภาพมาให้ชมกันนะค่ะ
ช่วงเย็นทางหมู่บ้านจัดการแสดง ให้พวกเรา อบอุ่นมาก ๆ ให้เด็ก ๆ มารำ ให้คุณยายมาขับร้องเพลงอวยพร เพลงกล่อม และที่ด็กสุดคือ การร้องเพลง ก.ไก่ ถึง ฮ. ฉบับแรก ๆ ๆ ๆ
การแสดงจบลงพร้อม ๆ กับทุกท่านรับประทานอาหารเย็นเสร็จเรียบร้อย ก็มาดำเนินการกิจกรรมกันต่อ โดยทางคณะผู้ทำงานได้จัดทำ หลักยุทธศสตร์ของโครงการไว้ 11 ข้อ โดยในที่นี้จะคัดสรรออกมาเพียง 5 ข้อ เพื่อเป็นแนวยึดหลัก แต่ 6 ข้อที่เหลือเราก็มิได้ลบไปเพียงแต่เอามาเป็นประเด็นรอง โดยการที่จะเลือกสรรหาข้อยุทธศาสตร์ออกมาได้นั่นก็โกลาหล วุ่นวายกันน่าดู เพราะเราแจกสติกเกอร์ ท่าน ละ 5 ดวง ออกไปติดตามข้อต่าง ๆ ที่ท่านพึงพอใจ โดยการควบคุมของ กกต. กระนั้นก็ยังมีการทุจริต เกิดขึ้น มีผู้ฉีกสติกเกอร์ออกเป็นสองส่วนเพื่อเพิ่มคะแนนเสียง แหมมมมม ซนจริง ๆ ๆ หลังจากนับคะแนนเป็นที่เรียบร้อย ก็ทำการสรุปการทำกิจกรรมในว้นนี้ก่อนที่จะแยกย้ายกันไปพักผ่อน
เช้าวันสุดท้าย ยุทธศาสตร์ทั้ง 11 ข้อ มาแบ่งออกเป็น 5 กลุ่มเพื่อให้ไปหารือ วางแผนการเคลื่อนของโครงการ แล้วนำมาเสนอ โดยกลุ่มของพี่กบ นี้นำเสนอน่ารักจิง ๆ มีการวาดรูปกุ๊กไก่ กับ ไข่ แล้วนำการทอ่งเที่ยวโดยชุมชน กับ Home Stay อะไรเกอดก่อนกัน คม จริง ๆ ๆ ครับท่านเพื่อจะได้นำมาใช้เป็นข้อสรุปและการกำหนดแนวทางการเคลื่อนตัวของโครงการต่อไป และแล้วก็มาถึงการกล่าวสรุปของท่านอาจารย์ ปอ ผู้เป็นหัวหน้าโครงการ ก่อนทำการรับประทานอาหาร และแยกย้ายกันกลับ
ขอบพระคุณทุกท่านที่ให้ความร่วมมือร่วมใจ
เห็นผลของงานแล้วหายเหนื่อย สู้ ๆ ๆ ๆ
BUMBIM
อ่านดู ก็รู้เลยว่าสำนวนหนูแจนแน่ๆเลย เก็บรายละเอียดบรรยากาศดีมากนะจ๊ะ แต่อย่าลืมทำรายงานให้ได้รายละเอียดดีแบบนี้นะจ๊ะ (ถ้าคนไม่ได้ไปอ่านแล้วเดหมือนอยู่ในเหตุการณ์เลย) 555
สำนวนยังน่าอ่านเหมือนเดิมนะเนี่ย เก็บบรรยากาศไว้ครบถ้วนในภาษาเขียน แต่จะว่าไปคิดถึงสมัยที่ทำวิจัยที่บ้านพุเข็มกับ อ.ปอ จัง
อยู่ดีๆ ก็หาเจอเฉยเลยเจ้