แม้จะรู้ว่างานโรงเรียนเป็นงานเหนื่อย งานหนัก แต่พวกเราก็รักที่จะทำ  

 

 โรงเรียนเพลินพัฒนาก่อตั้งขึ้นจากจิตอาสาที่ต้องการจะพัฒนา และแก้ปัญหาสังคมไทยด้วยการศึกษา

 

ยุทธศาสตร์ของเราคือ การสร้างห้องเรียนที่เอื้อให้เด็กมีโอกาสสร้างความรู้เอง  ครูและบุคลากรที่แวดล้อมเด็กอยู่ทำงานร่วมกันในบรรยากาศของการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ระหว่างกัน  ผู้ปกครองของเด็กๆก็ได้ร่วมเรียนรู้ไปกับเรา และขยายตัวกลายเป็นเครือข่ายที่เข้มแข็ง เป็นฐานทุนทางสังคมให้กับทุกคน  

 

 ถ้าเราสามารถก่อการเรียนรู้ขึ้นในองค์กรได้ โรงเรียนจะไม่ใช่สถานศึกษาที่ผลิตนักเรียนได้ปีละร้อยกว่าคน แต่จะกลายเป็นชุมชนที่ดึงดูดคนที่คนที่มีความสนใจในเรื่องการพัฒนาคน และพัฒนาตน เข้ามาหากัน  เกิดเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ที่ทุกคนมาร่วมกันแลกเปลี่ยนเรียนรู้ และพัฒนาซึ่งกันและกัน ด้วยประสบการณ์ที่ทุกคนมีอยู่

 

เพียงทุกคนเปิดใจให้ “พร้อมที่จะให้” และ”ใฝ่ที่จะรับ” และร่วมกันสร้างโอกาสให้เด็กเข้าสู่กระบวนการของการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ให้ได้ เด็กๆเรียนรู้ที่จะเป็นอย่างที่เราเป็น พวกเขาไม่ได้เป็นอย่างที่เราสอน  เด็กๆ เรียนรู้ที่จะเป็น “บุคคลเรียนรู้” ได้ก็ด้วยการเรียนรู้จากเรา

 

การเรียนรู้ในแบบซึมซับนี้ เป็นกระบวนการเรียนรู้ที่ลึกลงไปถึงตัวชีวิต ห้องเรียนในรูปแบบนี้ต้องการครูมาสร้างแรงจูงใจ ปลุกให้ผู้เรียนมีความกระตือรือร้น เข้าสู่กระบวนการเรียนรู้ที่จัดไว้ให้ผู้เรียนได้สร้างความรู้เองได้อย่างมีสมาธิ จนเกิดเป็นปัญญา  

  

เป้าหมายในการสร้างนักเรียน

  • มีพฤติกรรมที่พึงประสงค์
  • มีแรงบันดาลใจในการเรียนรู้ สนุกที่จะเรียน มีทักษะการคิด
  • เรียนรู้อย่างเข้าใจ และประยุกต์ใช้ได้จริง
  • มีความสามารถในการแข่งขัน เพื่อให้ได้โอกาสที่จะเรียนในเรื่องที่อยากเรียน  ทำในสิ่งที่อยากทำได้
  • ค้นพบศักยภาพของตน พัฒนาไปในทางที่ตนมีความสนใจได้อย่างเต็มที่

 ภาพฝันในอนาคต

  • นักเรียนเพลินพัฒนากลายเป็นผู้ประกอบการธุรกิจขนาดกลาง หรือขนาดย่อมที่

        ๑. เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม

        ๒. มีลักษณะเป็นธรรมาภิบาล

        ๓. มีลักษณะ win-win

        ๔. มีความหลากหลาย

        ๕. มีลักษณะเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ 

ที่เป็นแรงขับเคลื่อนให้สังคมเกิดการเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีขึ้น ไม่ว่าเขาจะเกี่ยวข้องอยู่กับเรื่องใดก็ตาม

งานที่เราทำเป็นงานที่ต้องการทั้งเวลาและความมุ่งมั่น  เสบียงที่จำเป็นสำหรับทุกคนก็คือ ความสุขจากการได้แลกเปลี่ยนเรียนรู้ และความตระหนักในคุณค่าของงานที่เรากำลังทำอยู่นั่นเอง