ปกติงานของผมจะปรากฏให้ผมเห็นก่อนหน้าประมาณสองอาทิตย์ครับ คือ ถ้าผมเอาปฏิทินมาดูงานในอีกสองอาทิตย์ข้างหน้าจะพบว่ามันเต็มแล้ว ส่วนในอาทิตย์ที่สามจะว่างทุกวัน แต่พอเวลาเคลื่อนไปอีกหนึ่งสัปดาห์ วันว่างของในอาทิตย์ที่สามก็จะเต็มหมดแล้วอีกเช่นกัน แต่ตอนนี้มันเต็มทุกสัปดาห์โดยอัตโนมัตแล้วครับด้วยงานประจำหรืองานหลักที่จำต้องทำ

สำหรับสัปดาห์นี้ อาการสาหัสครับ เต็มซ้อนเต็ม สุดท้ายจึงต้องเลือกวิธีการเลื่อนออกไปอย่างไม่มีกำหนดสำหรับงานที่ผมเป็นเจ้าภาพ ส่วนงานที่คนอื่นเชิญก็ต้องรับครับ เพราะกลัวเขาจะเสียงาน ต้องยอมรับครับ ตอนนี้เจ้าหน้าที่ฝ่ายวิชาการคณะ อาจทำหน้าจ๋อยๆ บ่อยๆ ครับ เพราะการเลื่อนงานในสัปดาห์นี้ทำให้เสียระบบไปเยอะครับ เช่น ไปสั่งทำป้ายทำอะไรเรียบร้อยแล้ว ก็ต้องเลื่อนอีก (ต้องไปเขียนแก้ไขป้ายใหม่อีก)  เฉพาะสองชั่วโมงที่ผ่านมา ต้องโทรไปยกเลิกอีกหนึ่งงานสำคัญ จนเจ้าภาพเขาพูดเตือนว่า อาจารย์ต้องรีบหาวันใหม่ให้เร็วนะ ไม่งั้นจะทำงานลำบาก เพราะทีมงานที่เป็นชาวบ้านจะหมดไฟเสียก่อน (ผมเพิ่งจุดไฟให้ชาวบ้านติดเมื่อสามสัปดาห์ก่อนนี้เองครับ)

และอีกรายการหนึ่ง ศิษย์เก่าของมหาวิทยาลัยโทรมาบอกว่า ให้ผมไปบรรยายที่หาดใหญ่ (เมื่ออาทิตย์ก่อนโทรมาให้ไปสตูลก็ปฏิเสธไปรอบหนึ่งแล้ว) ปฏิเสธยังงัยแก่ก็ไม่ยอม แถมย้ำมาอีกว่า อาจารย์ต้องทำเพื่อมหาวิทยาลัยนะครับ งานนี้สำคัญมากสำหรับมหาวิทยาลัยในการเข้าถึงหน่วงานในระดับชุมชน

เอาอีกแล้ว แล้วผมจะเอาวันไหนไปทำให้เนี๊ยะ ก็ที่ทำอยู่ตอนนี้ก็งานมหาวิทยาลัยทั้งนั้นเลย

ตอนนี้ต้องยอมรับครับว่า กำลังกระอักกับงานจริงๆ เมื่อวานภรรยาสุดทีรักถามว่า เดือนนี้จะมีวันหยุดไหม? ผมตอบภรรยาของผมไปว่า รอบนี้คงต้องทนไปทั้งปีการศึกษานะเมียรัก แฮะ แฮะ เพราะทุกวันคือวันทำงานไปแล้ว

คาดว่าตั้งแต่เดือนมิ.ย. นี้เฉพาะงานหลัก(งานประจำ) อันได้แก่ การสอน การวิจัย (ยังไม่รวมวันบริหาร) ก็อยู่ประมาณ 6 วันแล้วครับ ถ้าต้องรับงานประเภทที่คนเชิญระบุว่าเพื่อมหาวิทยาลัยอีก ผมคงลำบากมากทีเดียว

สาขาวิชามอบหมายให้ผมหาอาจารย์ใหม่มาสอนในวิชาของผมอีกหนึ่งคน ผมรับสมัครไปเป็นเดือนแล้วครับ ยังไม่มีเลย สุดท้ายวันนี้ผมก็เลยถือโอกาสที่กลับไปที่มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ บ้านเก่าของผม แวะไปเยี่ยมอาจารย์จิระพันธ์ เดมะ หัวหน้าภาควิชาเทคโนโลยีการศึกษา ถามท่านว่า มีใครพอจะไปเป็นอาจารย์ที่มหาวิทยาลัยอิสลามยะลาบ้าง ท่านก็พยายามค้นหา จนสุดท้ายท่านบอกว่า ยากหน่อย ไม่มีเลยตอนนี้

ผมจึงต้องใช้มาตรการน่ารักกับท่านครับ โดยการเชิญท่านมาเป็นอาจารย์พิเศษให้ผมหน่อย ขอบคุณอัลเลาะห์ (الحمدلله) ท่านรับปากว่าจะมาช่วย 1 วัน ยังดีกว่าไม่มีใครช่วยผม และผมก็คิดแล้วว่าท่านจะต้องรับปากช่วยผม อย่างน้อยในฐานะที่ผมเป็นศิษย์รักของท่านคนหนึ่ง (แฮะ แฮะ)

ตอนนี้ถ้ายังไม่ได้อาจารย์ใหม่ ก็คงต้องหาอาจารย์พิเศษอีกหนึ่งท่าน ร่วมแล้วอาจารย์พิเศษต้องสองท่านครับ จึงจะทำให้ผมมีเวลายืดเส้นยืดสายกับเขาได้บ้าง แต่ให้ดีต้องอาจารย์ประจำเลย ใครมีติดต่อมาได้นะครับ (คุณสมบัติไม่มากครับ จบปริญญาโท ทางด้านเทคโนโลยีการศึกษา และมีคุณธรรมจริยธรรมอันสามารถเป็นแบบอย่างให้กับนักศึกษาได้ก็โอเคแล้วครับ) ออ. เรื่องการเป็นแบบอย่างด้านคุณธรรมจริยธรรมเป็นเรื่องสำคัญนะครับ เพราะเราต้องการสร้างครูที่มีคุณธรรมและจริยธรรม ดังนั้นถ้าตัวผลิตแรกไม่สามารถเป็นแบบให้ ตัวแบบที่สองก็ไม่มี ผลผลิตก็ไม่มีเหมือนกันครับ

ถึงแม้ผมจะยุ่งมากๆๆๆ ในช่วงนี้ แต่ยังดีที่ยังมีเวลาเขียนบล็อกครับ

ขอแก้ไขเพิ่มเติมอีกนิดหนึ่งครับ อีกประมาณวันที่ 29 ผมก็จะรู้ว่ามีภาระงานเพิ่มอีกอย่างหนึ่งหรือเปล่า และในวันที่ 7 มิ.ย. ก็จะรู้ว่ามีงานเพิ่มอีกสามอย่างหรือเปล่า โอ๋ โอ๋ แล้วจะเอาเวลาไหนไปเคลียร์วิจัยที่ค้างมาสองสามปีแล้วเนี๊ยะ