ต้องปรับอารมณ์อย่างมาก ทั้งที่เหนื่อยมากๆ กับการทำงานหลายด้าน แต่ก็ต้องทำใจ ควบคุมอารมณ์
อากาศร้อนและเหนื่อยง่าย   เป็นกับครูที่อายุมากๆทุกคน  ประกอบกับนักเรียนดื้อด้วยนี่สิ  ยิ่งทำให้เราเหนื่อยมากยิ่งขึ้น 
เมื่อเห็นนักเรียนไม่ตั้งใจเรียน  ในคาบสุดท้ายของการเรียน  ทั้งครูและนักเรียน  ต่างก็เหนื่อยหน่ายต่อการเรียนการสอนกันมากๆเลย  
ครูอ้อยอนุญาตให้นักเรียนไปห้องน้ำ  ไปดื่มน้ำ  และทำธุรกิจส่วนตัวเป็นเวลา 5 นาทีก่อนจะเริ่มลงมือสอนกันอย่างจริงจัง  
นักเรียนก็เหนื่อย  สังเกตจาก  ไม่มีนักเรียนนำหนังสือเรียนวางไว้บนโต๊ะเลยสักคนเดียว  เหมือนไม่พร้อมที่จะเรียน 
แต่ครูอ้อยควบคุมอารมณ์....เขียนที่กระดาน   คำศัพท์ง่ายๆ  นักเรียนอ่านได้   และต่อเติมคำศัพท์ง่ายๆนี้ให้ยากขึ้น  นักเรียนเริ่มสนใจ  และต่อคำศัพท์นั้นได้อีก  
ครูอ้อยหาคำศัพท์ให้นักเรียนได้ต่อเติม  จนนักเรียนเพลิน  แล้วจึงดึงเข้าสู่บทเรียนด้วยการใช้คำพูดที่น่ารัก....เช่น...ครูคิดถึงหนังสือของนักเรียนจังเลย  ลองหยิบให้ครูดูสิคะว่า..ยังอยู่ครบหรือเปล่า  
จากนั้นพาอ่านตามทีละบรรทัด  ร้องเพลง  แสดงท่าทาง  ถาม  ให้นักเรียนยกตัวอย่าง....
ถึงแม้ว่านักเรียนจะยกตัวอย่าง..หยาบคาย   ก็ทำเป็นไม่รู้เรื่อง   เช่น  What can we do with our hands?  นักเรียนจะตอบด้วยคำตอบที่ไม่น่ารัก...แต่ก็นับว่า...นักเรียนตอบได้อย่างถูกต้องด้วย  
อารมณ์ดี   สอนดี  นักเรียนจึงมีการโต้ตอบที่ดี  อย่างน้อยที่สุด  นักเรียนก็กลับบ้านด้วยอารมณ์แจ่มใส  และไปเล่าให้พ่อแม่ฟังว่า....ครูใจดีจัง