สมุดจดศัพท์ ที่ไม่มีวันลืม


แก้ไขการจำศัพท์จากสมุดจดศัพท์หรือเลือกที่จะไม่จดเลยดี

ในห้องเรียนแห่งหนึ่งกับการก้าวเข้ามาของอาจารย์ภาษาอังกฤษที่หอบดิกชันนารี่เล่มโต  มันเป็นชั่วโมงที่น่าเบื่อหน่ายของใครหลายคน แต่มันเป็นชั่วโมงที่เด็กชายสมชายตั้งใจมาก เพราะสมชายคือเด็กชายที่เรียนดีที่สุดในห้อง เขาเรียนได้เกรดสี่ทุกวิชา ยกเว้นวิชาภาษาอังกฤษ สมชายไม่เคยเรียนภาษาอังกฤษได้ เกรดสี่เลย มันก็แค่ได้สามบ้าง สองบ้างถ้าเขามีเวลาเตรียมตัวน้อย  ครูสมศรี เริ่มสอน  เด็กในห้องหลายคนเริ่มคุยกัน สมชายมองครูด้วยความตั้งใจฟัง เมื่อครูสมศรีหยุด และบอกให้นักเรียนทุกคนเอาสมุดขึ้นมาจดศัพท์  สมุดจดศัพท์ ที่ทุกคนถูกบังคับให้ จดคำศัพท์ความหมาย คำอ่าน พร้อมกับความคาดหวังว่าทุกคนจะจำศัพท์ในนั้นได้  สมุดที่มีคำใหม่ๆ เข้ามาทุกวันมากมาย  มีแต่สมชายเท่านั้นในห้องที่ท่องมัน  ส่วนคนอื่นๆ จดไปเพื่อมีส่งครู พร้อมกับทิ้งขว้างเมื่อเขากลับถึงบ้าน  สมุดที่ทุกคนใช้มันจำตอนสอบแล้วก็ลืมศัพท์หลังจากนั้น  สมุดที่ไม่เคยทำให้ศัพท์ ซึมซับเข้าไปในจิตใจของใครหลายคนได้เลย    เพราะศัพท์ที่นักเรียนจดลงไปมาจากคำบอกของครูสมศรี ( นักเรียนวันนี้ เธอต้องจำคำว่า

famous  decade celebration enormous extinguish perish violent execution) ทุกคำไม่มีความหมายผุดขึ้นกลางสมองของนักเรียน  กับการบอกศัพท์ที่เป็นเหมือนขบวนรถไฟ (เอาล่ะจดลงไป ) วันแล้ววันเล่าสมุดศัพท์เล่มที่สมชายบรรจงเขียน  ดูเหมือนสิ่งที่มีค่าสำหรับเขา แต่เขาไม่เคยจดจำความหมายของศัพท์เหล่านั้นได้อย่างแท้จริงเลย

มีประโยชน์หรือเปล่าถ้าจดแล้วจำไม่ได้ แล้วถ้าจดแล้วจดอย่างไรจะจำได้ หรือไม่ควรจะจดเลย

คำสำคัญ (Tags): #vocab books
หมายเลขบันทึก: 98189เขียนเมื่อ 24 พฤษภาคม 2007 06:29 น. ()แก้ไขเมื่อ 16 มิถุนายน 2012 12:14 น. ()สัญญาอนุญาต:


ความเห็น (5)

สวัสดี่ค่ะคุณน้อง.. ฉัตรชัย  

  • ครูอ้อยเคยเป็นเด็กที่จดคำศัพท์และท่องคำศัพท์มาทุกปี
  • จนมาเป็นครูสอนภาษาอังกฤษ  ครูอ้อยก็ให้จดคำศัพท์และพาท่องเมื่อมีเวลามากๆ
  • ปัจจุบันครูอ้อยเป็นหัวหน้ากลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาต่างประเทศ...ครูอ้อยก็เน้นให้ครูพานักเรียนจดคำศัพท์และท่องคำศัพท์ให้มากที่สุด...ด้วยวิธีการของหนังสือเล่มเล็ก   หรือ Pictionary
  • แต่ครูอ้อยก็จะบอกว่า..เมื่อตอนเป็นเด็ก..ไม่เคยเบื่อที่จะจดคำศัพท์หรือไม่เคยที่จะเบื่อท่องคำศัพท์ด้วย

ขอบคุณค่ะ..ที่ทำให้นึกถึงเวลาตื่นเต้นที่จะท่องคำศัพท์และจดจำมาจนถึงทุกวันนี้ค่ะ

สวัสดีครับพี่สิริพร

 

P

ขอบคุณครับที่เล่าประสบการณ์ของพี่และเป็นตัวอย่างที่ดีนะครับ เรียนภาษาต้องรู้สึกสนุกที่ได้จำ จริงๆ ที่จริงสมุดคำศัพท์นั้นมีค่ามาก ถ้าได้บันทึกประสบการณ์ ศัพท์ ที่เราเรียนไปใหม่ๆด้วยความสนุกสนาน แต่มันจะไม่มีค่าเลย ถ้าต้องจำศัพท์ที่เราเหมือนถูกบังคับให้จำ  บางทีอยากให้นักเรียนกับครูร่วมกันแสดงความคิดเห็นว่าคำไหนเราควรจะจำเพราะใช้บ่อย เป็นศัพท์เกี่ยวกับไวยกรณ์ที่ใช้บ่อย หรือไม่จำ เช่นเพราะยากเกินไป หรือความถี่ที่ใช้น้อยเกินไป  สมุดศัพท์ผมจะจดน้อยมาก เพราะส่วนมากผมจะใช้การอ่านแล้วจำจากเจอคำนั้นบ่อยๆ ถ้าคำนี้เจอไม่บ่อยก็จะจดลงไปบ้างครับถ้าคิดว่ามันสำคัญ ขอบคุณอีกครั้งครับที่ร่วมแสดงความคิดเห็น

สวัสดีค่ะ

  • ใช่เลยค่ะ  รู้สึกเหมือนย้อนอดีตไปว่า....เอ....มันเหมือนตอนที่เราเรียนมาตั้งแต่เด็กๆ เลยเนอะ 
  • แต่พอโตขึ้นมากลับรู้สึกอยากขอบคุณครู อาจารย์เหล่านั้นค่ะ  ที่ทำให้รู้ศัพท์เยอะมากพอที่จะอ่านเรื่องอะไรๆ ในภาษาอังกฤษแล้วเข้าใจ  เพราะมีศัพท์ที่เราเจอมาตั้งแต่เด็กๆ นี่คะ
  • พอมาถึงตอนเป็นครูสอนภาษาอังกฤษเองก็แอบเอาวิธีการให้นร. จดบันทึกคำศัพท์มาใช้นะคะ  แต่ก็แตกต่างไปนิดนึง  ตรงที่ตัวเด็กเองเค้าจะเป็นคนกำหนดคำศัพท์ที่เค้าอยากจะจดเอง  ท่องเอง  เพราะคนๆ นึงอาจจะจำ รู้ คำศัพท์ที่แตกต่างกัน (ประสบการณ์เดิมที่แตกต่าง) เลยให้อิสระทางความคิดเค้าน่ะค่ะ  แล้วมาฝากไว้ที่ธนาคารศัพท์กับครู  โดยห้ามถอนค่ะ  ( เค้าจะมาท่องสะสมศัพท์เอาเองค่ะ  มาตอนไหนก็ได้ เวลาราชการแล้วกัน )  ปีการศึกษานี้ยอดคำศัพท์ในธนาคารยังไม่พุ่งเลยค่ะ  เพราะเด็กยังใหม่ๆ อยู่

สวัสดีครับ

 

P

การเรียนรู้ผมเห็นว่าปัญหาส่วนมากคือการมีโอกาสทบทวนของเด็ก การทบทวนด้วยตัวเองคือการเอาความรู้ของคุณครูมาเข้าใจในคำพูดหรือความหมายของเขา จุดนี้หลาย class ได้พลาดไปทำให้ เหมือนตักน้ำใส่ตุ่มรั่ว จุดประสงค์ของสมุดคำศัพท์คือสิ่งนี้ ถ้าอาจารย์ให้เด็กเดาความหมายของศัพท์อาจได้ความหมายที่คล้ายๆกันแต่อาจแตกต่างกันเล็กน้อย เช่น discuss  ถก  เถียง ใช้เหตุผล  คุยกันหาทางออก หรืออภิปราย  ให้เด็กจำความหมายที่เด็กรับรู้เกี่ยวกับศัพท์คำนั้นจะทำให้เด็กจำได้ดีกว่า ความหมายที่ครูบอกว่ามันแปลว่าอย่างนี้นะ ผมชอบไอเดีย ธนาคารคำศัพท์ของอาจารย์มาก แต่ยังเชื่อในหลักการเรียงลำดับความสำคัญของศัพท์ เพราะบางทีศัพท์บางตัวเด็กจะได้รู้เพียงครั้งนี้ครั้งเดียวแล้วอีกหลายปี เขาถึงจะได้เจออีก ความคิดผมอาจารย์อาจจะต้องกำหนด ขอบเขตความสำคัญของศัพท์ อาจจะบอกว่า ศัพท์ตัวนี้มีค่า ห้าร้อยบาท(ถ้าใช้บ่อย เช่น although such as ศัพท์ตัวนี้มีค่าห้าบาท เช่น  แล้วน่าจะมีรางวัลล่อใจหน่อย นะครับ ฝากเงินยังได้ดอกเลย ฝากศัพท์น่าจะได้ใบประกาศหรือรางวัลดินสอสักโหลหนึ่ง 55

ผมมีประสบการณ์การเรียนภาษาจีน จดหมดทุกคำ แต่เชื่อไหมครับจำไม่ค่อยได้  ที่จำคำศัพท์ได้มันมาจากการพูดและเขียนเรียงความมากกว่า เลยคิดว่าปัญหาน่ามาจากศัพท์เหล่านั้น มันไม่ได้เรียนรู้จากประสบการณ์ที่ (meaningful) ไม่รู้คำไทยใช้อะไร 

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี