หลายวันก่อนผมได้ประมวลความเดือดร้อนที่ได้รับจากการพิจารณากำหนดตำแหน่งของหน่วยงานแห่งหนึ่ง ที่ระบุว่า "เป็นผู้ไม่มีคุณสมบัติ และหลักเกณฑ์ ตามที่หน่วยงานนั้นกำหนด" โดยเรื่องดังกล่าวเกิดประมาณ พ.ศ.2547 แต่มีการดำเนินงานขอทบทวนการพิจารณาภายในสายบังคับบัญชาแล้ว แต่หน่วยงานนั้นใช้ความเงียบ สยบความเคลื่อนไหวของกลุ่มคนผู้ได้รับความเดือดร้อน
เมื่อหนทางในสายงานปกติไม่มีความเคลื่อนไหวใด ๆ เกิดขึ้น ผมจึงได้ใช้กระบวนการร้องเรียน รวม 2 ครั้ง และตามด้วยการร้องทุกข์ 1 ครั้ง ติดตามผลการร้องทุกข์อีก 1 ครั้ง ท้ายที่สุดสถานการณ์ทุกอย่างไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ผมจึงประมวลข้อมูลความเดือดร้อนของตนเอง บอกเล่าความเป็นมาของเรื่องราวต่าง ๆ ลำดับการดำเนินการ ตามด้วยข้อเท็จจริงและหลักฐานต่าง ๆ ยื่นคำร้องต่อศาลปกครอง (คำฟ้อง สามารถดูได้จากเวบไซด์ของศาลปกครอง) เจ้าหน้าที่ได้ให้คำแนะนำที่น่าจะเป็นประโยชน์ต่อผู้ได้รับความเดือดร้อนจากคำสั่งทางปกครอง ว่าเมื่อได้ดำเนินการตามวิธีการบรรเทาความเดือดร้อนที่พึงกระทำ จนถึงที่สุดแล้ว สามารถนับเวลาจากการดำเนินงานอุทธรณ์ / ร้องทุกข์ หลังจากการส่งเรื่องนั้น ๆ ต่อไปอีก 90 วัน วันที่ 91 หากยังไม่มีการดำเนินการใด ๆ หรือไม่พอใจการวินิจฉัยต่อกรณีดังกล่าว เจ้าตัวผู้ได้รับความเดือดร้อน สามารถที่จะยื่นคำฟ้องเรื่องดังกล่าว ให้ศาลปกครองช่วยพิจารณาให้ความเป็นธรรมต่อความเดือดร้อนที่เราได้รับได้ทันที
นี่เป็นอีกหนทางหนึ่งที่อาจเกิดการเยียวยาความเดือดร้อน ความทุกข์ที่เราได้รับได้ แทนที่จะนิ่งเฉย ยอมรับสภาพนั้น ๆ อย่างยาวนานต่อไป