หากอยู่ ณ จุดที่ไม่พร้อมหลายอย่าง ดูจะติดขัด ไม่พร้อม มีปัญหาไปทุกจุด คงต้องอาศัยหัวใจที่เข้มแข็งเท่านั้น

สำหรับคนอายุ 50 ปี กับความตั้งใจในเป้าหมายหลายอย่าง แม้จะหนัก แต่ไม่ใช่อุปสรรคสำคัญในการฟันฝ่าไปให้ถึงเป้าหมาย

แต่ใช่ว่า ทุกคนจะเป็นเช่นนั้น



สำหรับบุคคลในรูป ที่มีอายุเกือบ 50 ปี กับบทบาทหัวหน้าครอบครัว หัวหน้าฝ่าย
เมื่อ 5 ปีที่แล้ว มีความตั้งใจที่จะเรียนปริญญาโท สาธารณสุขศาสตร์ให้สำเร็จ
เรียนเพื่อความสำเร็จของชีวิต ตามความฝันที่หวังไว้
อาจจะแตกต่างจากหลายคน ที่เรียนต่อ เพื่อปรับวุฒิ

การเรียนที่ต้องแบ่งเวลาจากการทำงาน การดูแลครอบครัว ความรับผิดชอบด้านอื่นๆ
ทำให้ท่านพี่ หนักพอสมควร
เมื่อผ่านมาจนถึงจุดหนึ่ง ทำงานไม่ทัน ความรับผิดชอบเพิ่มขึ้น เนื่องจากตำแหน่งที่ปรับสูงขึ้น
เมื่อการมาเรียน การทำวิจัย กลายเป็นสิ่งที่ฉุดรั้ง แย่งเวลาความรับผิดชอบเรื่องอื่นๆไปอย่างมาก

ท่านพี่มีภาระต้องเดินทางไปร่วมประชุม งานสังคมมากมาย
เวลาว่างมีเพียงเวลาพักผ่อน นอนหลับ ดูแลครอบครัวบ้างเล็กน้อยเท่านั้น
ท่านพี่จึงตัดสินใจถอดใจ เพราะที่จริง ท่านไม่ได้ต้องการวุฒิการศึกษาไปปรับตำแหน่งแต่อย่างใด

เพื่อนๆน้องๆเห็นความตั้งใจ จึงติดต่อ ยุ ให้กำลังใจ และตามกลับมาสานฝันต่อ
 ท่านพี่ก็หวนกลับมา สักพักก็ถอดใจ อำลา
ผ่านไป 2 ปี บรรดาน้องๆ ตามตื้ออย่างหนัก จนท่านพี่กลับมาสานฝัน สอบปากเปล่า เพื่อที่จะได้เรียนจบปริญญาโทตามที่ตั้งใจไว้เมื่อ 5 ปีที่แล้ว


ณ จุดที่ไม่พร้อมหลายอย่าง
เมื่อบรรดาคนที่เรียนปริญญาโท เอก รับรู้เรื่องนี้ คงจะถอนใจ ส่ายหน้า
แต่หากมาอยู่ ณ จุดที่ไม่พร้อมหลายอย่าง ดูจะติดขัด ไม่พร้อม มีปัญหาไปทุกจุด
อาศัยหัวใจที่เข้มแข็งเท่านั้น

เหตุผลสำคัญที่ท่านพี่หวนกลับมาสานฝันใหม่ ทั้งๆที่ไม่จำเป็นต้องเสียเวลากลับมาสานฝันอีกแล้ว
เพราะคำว่า “มิตรภาพมั่นยืน” ที่ท่านพี่เคยกล่าวอยู่บ่อยๆ  ในระหว่างยกแก้วสุรา สังสรรค์ในระหว่างวันแห่งความพยายามในช่วงเรียน

เพราะความห่วงใย ความผูกพัน และความต้องการก้าวไปถึงเส้นชัยของเพื่อนร่วมรุ่นอีก 4 ท่าน
ที่ไม่ยอมทิ้งกัน

เท่านั้นเองครับ.........!!!!!