ผมแก่แล้ว ผู้สูงอายุมักจะเป็นฝ่ายถูกกอด แต่ไม่ว่าจะกอดอย่างไรล้วนประทับใจทั้งนั้น เพราะเป็นความปรารถนาดีระหว่างกัน ตามที่เคยเขียนไว้ในตอนเฮฮาศาสตร์ว่าผมถูกกอดจนน่วม วันนี้ขอย้อนรอยกอด

 

·        กอด บอกให้รู้ว่า ยังรักและห่วงใยเสมอ

·        กอด บอกให้รู้ว่า เมื่อมีความทุกข์ฉันพร้อมปลอบใจ

·        กอด บอกให้รู้ว่า เมื่อทำผิด พร้อมให้อภัย เริ่มต้นใหม่

·        กอด บอกให้รู้ว่า ดีใจในความสำเร็จ

·        กอด บอกให้รู้ว่า ตื่นเต้นที่ได้พบ

·        กอด บอกให้รู้ว่า คิดถึง คิดถึงมาก

·        กอด บอกให้รู้ว่า เรามีกันและกัน*                                                                  

  

เรื่องครอบครัวอบอุ่น ครอบครัวแข็งแรง บางที่เราก็ยกเอาทฤษฎีหรือวิธีการอะไรต่อมิอะไรมากมายมาอธิบาย กลายเป็นเส้นผมบังภูเขา อ้อมกอดเอยู่กับเรามาแต่อ้อนแต่ออก ตอนตัวแดงๆเราก็อบอุ่นอยู่ในอ้อมกอดของผู้ที่ให้กำเนิดและเลี้ยงดูเรา ต่อเมื่อโตขึ้นสายใยที่อบอุ่นกลับทอดยาวออกไปๆ จนละเลยและลืมเลือน

ถ้าไม่มีเรื่องต้องปลอบโยนก็ไม่โผเข้ากอดกันเสียที สมาชิกในครอบครัวกอดกันแทบนับครั้งได้ ทั้งนี้เพราะเราไม่ได้สร้างสัมพันธ์ด้วยอ้อมกอดให้เคยชิน ทั้งๆที่ทำได้ง่ายๆ มีอานุภาพทางใจลึกซึ้งยิ่งนัก ทุกอ้อมกอดจำได้มาจนกระทั่งถึงปัจจุบัน ถ้าให้ไล่เลียงจะไม่ลืมเลยแม้สักครั้งเดียว  เคยโผเข้ากอดในล็อบบี้โรงแรม ที่ทำงาน ที่บ้าน เป็นความรู้สึกดีๆที่มนุษย์สามารถถ่ายทอดให้กันได้  

 

กอดล่าสุด เป็นกอดของลูกสาวคนเล็ก ที่เธอเผลอทำอะไรตามอำเภอใจ เป็นความห่วงอาลัยจนน้ำตาชุ่มอก ปลอบโยนในอ้อมกอดอบอุ่นใจที่สุดเท่าที่มนุษย์จะให้กันได้ เสียดายที่เรากอดกันช้า และกอดกันน้อยไปหน่อย ถ้ากอดกันจนเป็นปกติ บางที่เรื่องร้ายๆอาจจะไม่บานปลายขยายผลให้กังวลถึงเพียงนี้ 

ผู้สูงอายุมักจะเป็นฝ่ายถูกกอด แต่ไม่ว่าจะกอดอย่างไรล้วนประทับใจทั้งนั้น เพราะเป็นความปรารถนาดีระหว่างกัน ตามที่เคยเขียนไว้ในตอนเฮฮาศาสตร์ว่าผมถูกกอดจนน่วม วันนี้ขอย้อนรอยกอด เอาภาพลูกสาวคนโตโผมากอดให้กำลังใจ ตามด้วยกอดของคุณน้า คุณลูก คุณหลาน กอดประสานไมตรีมีค่าล้ำน้ำใจ ถ้าตราบใดยังกอดกันไหวก็กอดให้กำลังใจกันต่อๆไปเถิดนะคนดี 

กอดเป็นความรู้สึกที่ดีไม่มีลืมเลือน ต่อยอดไปถึงสรรพสิ่งต่างๆ อยากให้ต้นไม้ สัตว์เลี้ยงอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข อะไรทำให้ได้ก็จะพยายามทำเต็มที่  ทุกค่ำคืนแผ่เมตตาฝากลมฝากฟ้าไปถึงสม่ำเสมอ แถมตัวเองยังนอนหลับฝันดี ฝันเป็นสี คงได้อิทธิพลจากทีวี  ที่สมัยนี้ไม่มีระบบขาวดำ เทคโนโลยีช่วยให้อะไรๆออกมาเป็นสี ช่วยให้ฝันพลอยมีสีสันไปด้วย 

ผมชอบเพลงที่นักศึกษาพยาบาลมาร้องที่นี่  ฟังครั้งใดก็ซึ้งใจกับเพลงที่เปล่งออกมาจากปากน้อยๆพยาบาลตัวจริง.. 

..เธอคือดอกไม้อยู่ในป่าเขา เธอคือสีขาวในโลกสีดำ..

กว่าจะถึงตะวันรุ่งสาง ผมมีเวลาเที่ยวฝันถึงคนโน้นคนนี้ ไล่เรียงไปจากเหนือจรดใต้ ลำดับภาพได้สวยงาม เหมือนภาพถ่ายของอาจารย์แป๋วยังไงยังงั้นเลยละครับ ไม่เชื่ออย่าลบหลู่ คืนนี้จะไปเข้าไปในฝันให้ดู อย่านอนละเมอก็แล้วกัน เดี๋ยวจะเพี้ยนเป็นฝันผวา ฮะฮะฮ้า!!

ครอบครัวกอดกันลีลาวดี*