บันทึกชีวิต
               ตอนนี้ก็ห้าทุ่มกว่า ๆ  แล้วล่ะ ...     รู้สึกว่าก่อนนอนถ้าไม่ได้ขีด ๆ  เขียน ๆ  อะไรลงในบล็อกสักหน่อยแล้วอาจจะถึงขั้นนอนไม่หลับ เราเข้ามาสัมผัสชีวิตในบล็อกได้ประมาณ 3-4 วันก็ชักติดใจแล้วล่ะ  เพราะปกติแล้วเราชอบเขียนบันทึกเอามาก ๆ   พักหลังงานเยอะขึ้นก็เริ่มห่างหายจากสมุดบันทึกมากขึ้น   แต่พอได้มาเขียนบล็อกก็เลยรู้สึกว่าได้กลับมาเขียนบันทึกอีกครั้ง   แต่ครั้งนี้ไม่ได้บันทึกลงแผ่นกระดาษก็เท่านั้นเอง  

“พ่อ”  เป็นคนแนะนำให้เราเริ่มต้นเขียนบันทึกมาตั้งแต่เราเรียน  ป.ตรี  ที่ทับแก้ว   พ่อบอกว่า  “คนเราไม่สามารถจำทุกอย่างที่ผ่านเข้ามาในชีวิตได้  การจดบันทึกจะเป็นเสมือนเครื่องเตือนสติและทำให้เราไม่ลืมอดีตว่า... เราผ่านอะไรมาบ้าง   เรื่องราวเหล่านั้นคือ  ...บทเรียนชีวิตที่ไม่สามารถหาได้จากตำราเล่มใดในโลก ...” เวลากลับบ้านที่นรา    เราก็มักจะหยิบสมุดบันทึกสมัยวัยสะรุ่นมานั่งอ่าน  ... อ่านแล้วก็นึกขำตัวเองกับบางเรื่องราวที่ผ่าน ๆ  มาว่าอะไรมันจะขนาดนั้น ... ความรู้สึกเสียใจกับบางเรื่องราวในวัยเรียนกลายเป็นเรื่องเล็กถึงเล็กมากในชีวิตตอนนี้ ...  ความไม่เข้าใจ  หรือ   หาคำตอบไม่ได้ในบางเรื่องก็กลับมาชัดเจนขึ้นและ  “เวลา”  ได้ให้คำตอบเหล่านั้นอย่างหมดเปลือก  ( ส่วนตอนนี้ก็กำลังจะปอกเปลือก  banana  model  ไม่รู้ว่าข้างในจะมีอะไรซุกซ่อนอยู่บ้าง ??? )

                กลับสู่ปัจจุบัน...                 พรุ่งนี้เราจะหอบโน้ตบุ๊คไปจดบันทึกและนั่งทำงานที่ริมทะเลสวนสน   รับรองว่าจะไปเก็บบรรยากาศของการไปพานักศึกษาไปอบรมผู้นำมาฝากให้อ่านกันเล่น ๆ   เวลา  2  คืน   3  วัน  ที่สวนสนกับนักศึกษาร่วม  50  คนเป็นส่วนหนึ่งของงานที่ต้องไปเตรียมความพร้อมก่อนที่จะเปิดเทอมใหม่วันที่  4  มิ.ย. นี้                  สิ่งที่ลืมไม่ได้เลยก็คือต้องหอบงานไปทำด้วย  มีอยู่  2  อย่างที่หนีบไปด้วยก็คือ  สารนิพนธ์นักศึกษาต่อเนื่อง  ( นครปฐม ) 2  กลุ่ม    แล้วก็เอกสารเรื่อง  KM  ที่ฝนฝากไว้ในอ้อมใจ   ตั้งใจว่าจะเอาไปนั่งอ่านริมทะเล  ...ไม่รู้ว่าจะบรรยากาศชายทะเลจะช่วยเปิดสมองให้โล่งขึ้นหรือว่า   คลื่นลมทะเลจะพัดพาเอาสมาธิเรากระเจิดกระเจิงลงทะเลไปก็ไม่รู้   แต่คิดว่ากลับมาแล้วความคิดอาจจะตกผลึกมากขึ้นนะ...ฝน... นะ                นึกขึ้นได้ว่าเกือบลืมทำอะไรไปอีกอย่างก่อนไปทำงานริมทะเล   เรายังไม่ได้ส่งเมล์ไปกระตุ้นเตือนเครือข่ายที่น่ารักของเราว่า  ...ขณะนี้ถึงเวลาส่งข้อมูล cbt  ภาคใต้แล้วนะจ๊ะ  ...พี่พงศา กับ น้องแอ้ ...                ไว้กลับจากทะเลแล้วจะมา  .. เล่าสู่กันฟัง... ใหม่            Bye  and  c  u  on  Wednesday