ตอนนี้ที่ลงในวารสารสายใยพยา-ธิจะยาวพอๆกับตอนแรก คิดว่าแบ่งเป็นวรรคสั้นๆน่าจะดีกับคนอ่านกว่านะคะ
สองวันแรกในออสเตรเลีย <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 8.25pt" class="MsoNormal">วันแรกที่ไปถึงเป็นวันพฤหัส ทาง AusAIDจัดคนมารับเป็นนักศึกษา UWA ชาวสิงคโปร์ และจองที่พักเป็นหอพักของมหาวิทยาลัยซึ่งอยู่ตรงข้ามกับบริเวณ main campus ไว้ให้ วันรุ่งขึ้นทาง ผู้แทน AusAID (เขาเรียกตำแหน่งว่า liaison officer -คำว่า liaison อ่านว่า ลิเอซอน มาจากภาษาฝรั่งเศส) ก็นัดไปพบเพื่อลงทะเบียน ทำบัตรนักศึกษา เปิดบัญชีธนาคาร ให้รายละเอียดโปรแกรมการอบรมช่วงก่อนมหาวิทยาลัยจะเปิด ซึ่งทำให้เราได้เห็นว่ามหาวิทยาลัยออกจะกว้างขวาง แต่ไม่ค่อยเห็นนักศึกษาเลย ขนาดของ main campus ก็ประมาณสักหนึ่งในสามของมอ.เรา วันแรกก็ได้ประทับใจกับความขยันเดินของคนในมหาวิทยาลัยนี้ เพราะผู้แทน AusAID ตอนนั้น ชื่อคุณ Keith Chambers ซึ่งเกษียณแล้ว แต่ทาง AusAId ขอให้มาช่วยช่วงนั้น เพราะ liaison คนเดิมที่ทำอยู่โดนรัฐบาลประเมินว่า ดูแลนักเรียนไม่เคร่งครัด คุณ Keith อายุค่อนข้างมาก แถมมีปัญหากับเข่า ทำให้ขาสองข้างรับน้ำหนักได้ไม่เท่ากัน แต่ก็ยังพาเราเดินไปทั่วบริเวณ เดินข้ามสนามบอลขนาดใหญ่ไปตึกสโมสรนักศึกษาซึ่งเป็นที่ตั้งของธนาคารอีกด้วย เรียกว่าการเดินคือชีวิตประจำวันของนักศึกษาและอาจารย์ที่นี่เลย ถ้าไม่งั้นก็ขี่จักรยานซึ่งก็จะเห็นได้ทั่วไปเหมือนกัน รวมทั้งมีที่จอดจักรยานจัดไว้ให้กระจายอยู่ทั่วไปทุกตึกด้วย</p><p>เริ่มชีวิตการเรียนต่างแดนด้วยความโชคดี</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 8.25pt" class="MsoNormal">ด้วยความโชคดีที่ไปด้วยทุน AusAID ซึ่งมีผู้ดูแลประจำอยู่ที่มหาวิทยาลัย คอยช่วยตระเตรียมการต่างๆไว้ให้ พวกเรา International postgraduate student ซึ่งถูกกำหนดโดยทางรัฐบาลออสเตรเลียให้มาก่อนเวลาที่มหาวิทยาลัยจะเปิด 2 อาทิตย์เพื่อเข้าอบรมหลักสูตรพิเศษ ขื่อ Introductory Academic Skills เป็นการเตรียมตัวให้เราสามารถปรับตัวเข้ากับวิถีชีวิตและระบบการเรียนของเขา เรื่องที่เรียนครอบคลุมตั้งแต่การปรับตัวต่อความแตกต่างทางวัฒนธรรมไปจนถึงวิธีการ present งาน ในรุ่นที่ไปมีกันทั้งหมด 6 คน เป็นคนที่มาเรียนในระดับ PhD คนเดียวจากอินโดนีเซีย นอกนั้นมาเรียน Master degree มีจากเนปาลเรียน Animal science, อินโดนีเซียเรียนจิตวิทยา คนจีนเรียน Linguistic คนเวียตนามมาเรียน Businessตลอดเวลา 2 อาทิตย์ที่เรียนอยู่ด้วยกัน ทำให้พวกเราได้มีโอกาสพูดคุยแลกเปลี่ยนเรื่องราว ได้ช่วยเหลือกันเพราะต่างก็ใหม่ต่อที่นี่ ทำให้เราต่างก็มีเพื่อนต่างคณะไปโดยปริยาย และทำให้ได้มีโอกาสพบกับพี่คนไทย 2 คนที่เรียนปริญญาเอกอยู่ Agriculture ตอนนั้นที่ UWA มีนักเรียนไทยระดับปริญญาเอกอยู่เพียง 3 คน อีกคนอยู่คณะวิศวะฯ ทำให้เราได้รู้จัก และมีการพบปะกันด้วยการเล่นกีฬาแบดมินตันที่ UWA ทุกวันเสาร์ ได้พบคนอื่นๆที่ส่วนมากเรียนอยู่ที่มหาวิทยาลัย Curtin ซึ่งเป็นสาขากายภาพบำบัด และ คณิตศาสตร์และสถิติ</p><p></p><hr> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 8.25pt" class="MsoNormal">มาต่อเติมรายละเอียดว่า ตอนที่ไปถึงนั้นเป็นเวลาปิดเทอมอยู่ ทำให้ไม่ค่อยเห็นนักศึกษา แล้วก็ไม่รู้มาก่อนว่าบ้านเมืองเค้าหลัง 5 โมงก็ไม่มีร้านรวงอะไรเปิดกันแล้ว จะหาซื้ออะไรยากมาก ถึงได้นึกได้ว่าทำไมพระเอกสิงคโปร์ถึงพาไปซื้อขนมปังกับเสบียงมาตุนไว้ให้ และคุณ Keith ก็รีบจัดการเปิดบัญชี ทำหลักฐานอะไรให้เรียบร้อยในวันศุกร์ เพราะเสาร์อาทิตย์นั้น เหงาสุดๆเลยค่ะ ไม่มีใครเลย </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 8.25pt" class="MsoNormal">สำหรับคุณ Keith นั้น ช่วงที่ตัวเราเรียนต่อเอก ท่านก็ไปผ่าตัดเปลี่ยนหัวเข่าแล้วก็กลับไปเรียนต่อที่ UWA ด้วยเช่นกัน(ได้พบเจอคนออสซี่ที่กลับมาเรียนมหาวิทยาลัยอีกครั้งตอนเกษียณแล้วหลายๆคนทีเดียวค่ะ น่าประทับใจบ้านเขาที่เปิดโอกาสให้กับคนเสมอทุกเพศทุกวัย ทุกสถานภาพ)</p><p></p>
สวัสดีค่ะ พี่โอ๋
อ่านเพลินมากค่ะ ชีวิตเร้าใจมาก แต่ก็โชคดีมากที่ได้อยู่ร่วมกับครอบครัวพร้อมหน้า
แอมแปร์จะตามอ่านต่ออย่างตั้งใจนะคะ : )
สงสัยอยู่แล้ว ทำไม ถึง เก่งจัง แม่ก็เก่ง ลูกเก่ง ;)
ดีใจด้วยจริง ๆ ครับ
pomdent
ขอบคุณน้องแอมแปร์ค่ะ ที่มาให้กำลังใจ ได้รู้ว่าคนอ่านถูกใจ (กลัวว่าจะยาวเกิน...) แล้วก็ทำให้มีกำลังใจเอามาลงต่อค่ะ ตอนนี้เขียนลงในวารสารสายใยพยา-ธิ ถึงตอนที่ 9 เข้าไปแล้วค่ะ ยิ่งเขียนยิ่งมีเรื่องเล่าจบไม่ลง ไม่รู้คนอ่านเบื่อหรืออ่านจนชินไปแล้วหรือเปล่า แต่ยังไงคนเขียนก็สนุกและอยากเขียนค่ะ ในนี้ดีด้วยตรงที่นึกอะไรเพิ่มเติมก็มาหยอดใส่ได้ค่ะ
คิดถึงคุณ pomdent จังค่ะ ยังไม่เคยลืมว่าเป็นแขกคนแรกของบันทึกพี่โอ๋นะคะ ประทับใจทั้งตัวหนังสือและตัวจริงๆที่ได้พบค่ะ
<table border="0" width="100%" class="plain"><tbody><tr class="plain">
</tr></tbody></table>
สวัสดีค่ะ
เริ่มชีวิตการเรียนต่างแดนด้วยความโชคดี
</span></font></strong></span><p> ได้อ่านแล้ว ก็รู้สึกดีไปด้วยค่ะ</p><p>อ่านเพลินเลย พอเหมาะไม่ยาวไป สำหรับหนี่งตอนค่ะ</p>