ในทุกชุมชนจะมีทรัพย์สินที่เป็นสิ่งที่มนุษย์สร้างขึ้นมิใช่น้อย เช่น ถนนหนทาง พืชสวนไร่นา เครื่องมือเครื่องใช้ เครื่องจักรกล สระน้ำ ไฟฟ้า อาคาร บ้านช่อง ศาลา สวนสาธารณะ ยวดยานพาหนะ ฯลฯ เป็นต้น
ทรัพย์สินเหล่านี้ หากไม่วิเคราะห์ให้เห็นความคุ้มค่า และนำมาใช้ประโยชน์ให้เต็มศักยภาพแล้ว จะเรียกชุมชนชุมชนเข้มแข็งไม่ได้ แต่จะเป็นชุมชนฟุ่มเฟือย สุลุ่ยสุร่ายแทน ซึ่งจะเห็นได้ง่ายๆจากการที่บ้านเรือนเป็นส่วนมากจะมีจักรเย็บผ้า แต่ไม่ได้ใช้
เพียงตั้งเอาไว้ประดับบ้าน หรือเป็นโต๊ะตั้งของ จนเก่าโทรมไปเอง นอกจากนั้นการใช้ยวดยานพาหนะอย่างไม่คุ้มค่า ไม่เต็มศักยภาพของมัน ก็เป็นความอ่อนแอ ไร้ประสิทธิภาพของการบริโภค หรือเรียกว่าเป็นภาวะ “ขาดทุนแฝง” มีอยู่ในชุมชนอย่างมากมาย หากจะนำความเสียหายในด้านนี้ทุกอย่างมารวมกัน เชื่อว่าจะเป็น “ความสูญเสียอย่างมหาศาล” เลยทีเดียว ฉะนั้นทุกๆบ้านอันเป็นองค์ประกอบพื้นฐานของชุมชน
ต้องเอาเรื่องนี้มาคิดวิเคราะห์ให้เห็นความจริง และใช้ทุกสิ่งทุกอย่างให้คุ้มค่า ตามหน้าที่ของมันให้ได้ และชุมชนก็จะสามารถจเข้มแข็งขึ้นได้ด้วย
