เมื่อผมได้พบตัวจริงเสียงจริงของ “นักฝันผู้นำข่าวจากดินแดนอันไกลโพ้นในม่านหมอก” (จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร)

อ่อนโยนและอ่อนไหวอย่างเห็นได้ชัด แต่กลับมีพลังกล้าแกร่งอย่างไม่น่าเชื่อ !

ชีวิตช่างมีความมหัศจรรย์อยู่เสมอ    ในวันที่เรากำลังอ่อนล้าและโรยแรง    ต้องการแรงพลังหนุนส่งอย่างมากมายก่ายกอง  ชีวิตของเราก็มักได้พบกับความมหัศจรรย์นั้นอย่างไม่น่าเชื่อ     

14  พฤษภาคม ที่ผ่านมา  คือจังหวะชีวิตที่ผมได้พานพบกับมิ่งมิตรผู้แสนดีอย่าง คุณเอก  ( จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร )   อย่างไม่คาดหมาย

และผมก็เชื่อว่าหลายท่านก็มีความรู้สึกเดียวกันกับผม คือ  ปรารถนาที่จะพบพานตัวจริงหนุ่มนักฝันและนักสู้จากเมืองหมอกหนาวท่านนี้อยู่ไม่น้อยเช่นกัน

   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">วันนั้น..  ผมมีภารกิจอันระห่ำอย่างน่าชัง   ภาคเช้ามีบรรยายจนถึงเที่ยง  บ่ายโมงถึงห้าโมงเย็นจัดปฐมนิเทศสต๊าฟเชียร์  ปิดท้ายด้วยกิจกรรมเรียนล่วงหน้ายาวไปจนถึง 2  ทุ่มเลยทีเดียว</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>    <div style="text-align: center"></div>

วันทั้งวัน   ผมไม่ทราบเลยว่าคุณเอกมาสารคาม   มารู้เอาตอนห้าโมงเย็นโน่นเลย   และทันที่ที่รู้ข่าว  ก็ไม่ลังเลที่จะส่งเสียงผ่านคลื่นโทรศัพท์ไปทักทาย    

</span><p>   </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">คนอะไรไม่รู้… ตัวจริงเสียงจริง  น่ารัก น่าหยิกชะมัด ….</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">หนุ่มเหนือตัวไม่สูงใหญ่   บอบบางราวกับพระเอกลิเก  ผิวขาว  ท่าทีฉายถึงความเป็นมิตรภาพที่มีต่อผู้คนโดดเด่นอย่างเห็นได้ชัด</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">คนอะไรไม่รู้   นิ่งเหลือเกินเมื่อยามต้องเป็นผู้ฟัง  และ “ชัด - ฉาน”  อย่างน่าทึ่งเมื่อต้องเป็นผู้พูด ..</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">คนอะไรไม่รู้   อ่อนโยนและอ่อนไหวอย่างเห็นได้ชัด   แต่กลับมีพลังกล้าแกร่งอย่างไม่น่าเชื่อ !</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>      <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">นั่นเป็นแต่เพียงส่วนหนึ่งอันน้อยนิดที่ผมพานพบและสัมผัสตัวจริงเสียงแท้ของมิ่งมิตรท่านนี้ จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูรนักฝันผู้นำข่าวจากดินแดนอันไกลโพ้นในม่านหมอก  ซึ่งผม (ไม่ได้ขออนุญาตเจ้าตัว)  นำมา (นินทาคนดัง)  บอกกล่าวต่อผองมิตร ณ ที่นี่</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">สำหรับผมแล้ว   คุณเอก   คือแรงบันดาลใจ  (แรกเริ่ม)  ของการช่วยให้ตนเองได้ค้นพบและมั่นใจในวิถีการเขียนบันทึกในแบบฉบับของผมเอง  และคุณเอกเองก็หนุนส่งผมในบล็อกอย่างไม่น่าเชื่อ   และสิ่งเหล่านั้น  ก็ยังคงมีลมหายใจดำเนินไปอย่างไม่ขาดห้วง </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center">ผมเชื่อว่า ..  เราจะยังได้พบกันอีก !  </p><p style="text-align: center"></p>

 

   คุ้นเคย - สนิทแน่น

</span><p align="center">แน่นแฟ้นและแสนรัก</p><p align="center">มิตรภาพเอ่ยคำทัก</p><p align="center">สบตา  ประจักษ์ใจ</p><p align="center">เหมือนเพื่อนที่ตามหามาแสนนาน</p><p align="center">พบพาน แบ่งปัน ความฝันใฝ่</p><p align="center">โลกกว้าง  หนทางไกล</p><p align="center">เพื่อน คือ ความยิ่งใหญ่ของชีวิต  </p><p align="center"> </p><p align="center"> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center" class="MsoNormal" align="center"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center" class="MsoNormal" align="center"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center" class="MsoNormal" align="center"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center" class="MsoNormal" align="center"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center" class="MsoNormal" align="center"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center" class="MsoNormal" align="center"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center" class="MsoNormal" align="center">หมายเหตุแห่งยุคสมัย  เหมือนเพื่อนที่ตามหามาแสนนาน  (ถ้อยคำของคุณเอก จากบันทึก มิตรภาพที่เติมเต็ม...ช่วงเวลาที่มีสุขกับ Blogger มมส.)</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center" class="MsoNormal" align="center"></p> 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน pandin



ความเห็น (14)

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะ

รุ้จักตัวจริงเสียงจริงกันแล้ว น่าดีใจแทนค่ะ

เขียนเมื่อ 
สวัสดีครับ
P

ตัวจริงเสียงจริง  เป็นคนอัธยมศัยดีมาก ...  และมีมุมมองชีวิตที่น่าสนใจเกินวัยเลยทีเดียว

เหมือนเพื่อนที่ตามหามาแสนนาน

ขอบพระคุณครับ

เขียนเมื่อ 
ดีใจด้วยค่ะ
...ในที่สุด เพื่อนรักที่พลัดพรากจากกันมาแสนนาน ก็หวลกลับมาพบกันอีกครั้งหนึ่ง ฮือๆ...ซึ้งจัง (^-----^)
...

"...หนุ่มเหนือตัวไม่สูงใหญ่   บอบบางราวกับพระเอกลิเก  ผิวขาว  ท่าทีฉายถึงความเป็นมิตรภาพที่มีต่อผู้คนโดดเด่นอย่างเห็นได้ชัด.."

 

..เป็นคำบรรยายที่มองเห็นภาพได้ชัดเจนทีเดียว

*****

ขอแซวหน่อนนะคะ...ว่าผู้มาเยือน  ตัวเล็ก แต่เจ้าบ้านสองคนที่ขนาบข้าง  ดู...มีอันจะกินจังเลยค่ะ

.

พี่ว่า...อาหารอีสาน  แถวๆ มมส. คงอร่อยมากแน่ๆ เลย 

เขียนเมื่อ 

สวัสดีครับ สมาชิกชมรมคนชอบกินหน่อไม้

P

ผมนึกอยู่แล้วว่า  ต้องมีใครสักคน   ทักแซวในเรื่องนี้เป็นแน่

นั่นแหละครับที่มหาสารคามน้ำท่าอุดมสมบูรณ์เป็นนัก  แต่คุณเอกอยู่ในเมืองหมอกสวยปลูกผักกินบ่อยครั้ง  หุ่นเหิ่นเลยเพียวลมดูอย่างน่าอิจฉา...

แถว ๆ มมส .. อาหารการกินมีให้เลือกอย่างมากมายจริง ๆ นะครับ  โดยเฉพาะตลาดน้อยนั้นต้องถือได้ว่า "มหกรรมของกิน"  จริง ๆ

ขอบคุณมากครับ

ผมคิดว่าเป็นโชคดีสำหรับชีวิตผมกับการที่ได้พานพบคนดีๆที่อยู่หลากหลายสถานที่

ผมคิดว่านี่คือ "พรหมลิขิต" และผมได้เดินตามรอยนั้น

น่าแปลกใจที่ผมได้รู้จักคนที่อยู่ไกลโพ้น และรู้จักแบบใกล้ชิด สนิทสนม เป็นมิ่งมิตรราวรู้จักกันมาเนิ่นนาน

ผมเดินทางไป มหาสารคาม ด้วยความหวังส่วนหนึ่งคือ ไปพบเพื่อนของผมที่อยู่ที่นั่น ผมปรารถนาที่จะรูจักตัวตนอีกด้านเขา ด้วยการเข้าไปนั่งคุยใกล้ชิด

ผมอบอุ่นมากครับ จากที่ก้าวแรกเข้าไปใน มมส. ผมได้รับการต้อนรับอย่างดีจากมวลมิตร มมส. พี่หนิง อ.ดร.อรรณพ คุณวิชิต คุณแจ๊ค และเพื่อนรักของผมที่ลืมไม่ได้คือ คุณแผ่นดิน

เวลาคุณภาพที่ร่วมรับรู้มิตรภาพ พูดคุย ที่นั่นเวลารวดเร็วมาก แต่ที่ประทับตราตรึงใจ คือ ความเป็นตัวตนที่สัมผัสได้ไม่ต่างจากตัวตนในblog

คุณแผ่นดิน เป็นคนที่ผมนึกเอาไว้ในมโนภาพไม่ผิดเลย เป็นคนจริงจัง มีอารมณ์ที่อ่อนไหว  จริงใจและเด็ดเดี่ยว เป็นบุคคลที่เปี่ยมไปด้วยความสุขเมื่อได้พูดคุย และรู้จัก

ความรู้สึกดีๆที่พรั่งพรูออกมา เหมือนคลื่นที่จูนกันได้ในทันที มันทำให้ผมอบอุ่นและมั่นคงในมิตรภาพที่มอบให้

เหมือนเพื่อนที่ตามหามาแสนนาน ผมอยากพูดประโยคนี้ซ้ำๆ ครับ

ขอบคุณมิตรภาพจากคน มมส.ผ่านบันทึกนี้ครับ

แต่ก็เขินอายมากๆครับ เมื่อได้อ่านบันทึกนี้ ผมแวะเวียนมาหลายรอบกว่าจะเขียนได้ครับ

การโฆษณาเกินจริงของผลิตภัณฑ์ อาจส่งผลร้ายต่อผู้บริโภคได้นะครับผม (55555)

ขอบคุณจริงๆครับ

เขียนเมื่อ 
  • มาร่วมหนับหนุนฅนกันเองครับ....ตลาดน้อย...มีของให้เลือกบริโภคเพิ่มขึ้นทุกวัน....555
  • ผมก็เป็นขาประจำครับ
  • และอยากจะบอกว่า มหาสารคาม เมืองที่คนมีความสุขที่สุดในประเทศไทย นะครับ
  • ทราบแล้วอย่าลืมแวะกันมานะครับ....ไม่ได้โม้...555
เขียนเมื่อ 

สวัสดีครับ  คุณเอก

P

บันทึกของผมไม่มีการโฆษณาเกินจริง...  ทุกอักษร จริงด้วยความจริง   อย่างน้อยก็เป็นความจริงจากความรู้สึกของผม

เวลาคุณภาพสั้น ๆ  กับคนคุณภาพ  ยิ่งใหญ่และควรค่าต่อการจดจำเสมอ   และยิ่งเกิดขึ้นกับ "เพื่อนที่ตามหามาแสนนาน"  เช่นนี้ก็ยิ่งมีคุณค่าและความหมาย

ขอบคุณจริง ๆ  เช่นกัน,  ครับ...

ตามมาซึมซับความรู้สึกดี ๆ ผ่านทางบันทึกนี้ค่ะ  รอเพียงสักวัน  ทางหาดใหญ่ คงได้มีโอกาสสัมผัสความรู้สึกแบบนี้บ้างค่ะ

ยิ้ม ๆค่ะ

เขียนเมื่อ 
สวัสดีครับ อ.แพนด้า
P

ขอบพระคุณท่านอาจารย์มากที่กรุณาแวะมาทักทายและช่วยการันตีว่าผมไม่ได้โม้........

ดีใจมากที่ค่ำคืนนั้น อ.แพนด้า เป็นผู้หลักผู้ใหญ่ในนามบล็อกเกอร์ มมส  ร่วมพบปะพ่อหนุ่มเมืองเหนือคนดังนั้นอย่างอบอุ่นและเป็นกันเอง

ขอบพระคุณอาจารย์มากครับ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีครับ  พี่แป๊ด

P

ผมเชื่ออย่างเหลือเกินว่าไม่นาน  ทางหาดใหญ่คงได้พบเจอกับคุณเอกเป็นแน่  และคงได้สัมผัสกับมิตรภาพเหล่านี้เช่นกัน

แล้วจะรอฟังข่าวคราวนะครับ

เขียนเมื่อ 
  • คุณเอกน่ารักค่ะ มาให้คำรับรอง
  • สงสัยอย่างหนึ่งค่ะว่า ... พบคุณเอก คุณแผ่นดินเขินรึปล่าวค่ะ ...แต่ดูท่าทางแล้วคงมีความดีใจมากว่าความเขิน...ยิ้ม ยิ้ม
เขียนเมื่อ 

สวัสดีครับ อ.แป๋ว

ผมเจอคุณเอกแล้วไม่ค่อยเขินนัก   หรืออาจจะเป็นผู้ชายด้วยกันหรือเปล่าก็ไม่แน่ใจ   แต่ที่สำคัญคือ  ดีใจ...ครับ

ขอบพระคุณ อ.แป๋วมากครับที่แวะมาทักทาย

สวัสดีอีกครั้งครับ

ขอขอบคุณทุกท่านที่ให้เกียรติครับ ซึ่งล้วนแล้วแต่คนกันเอง และโฆษณาเกินจริงครับ :)

ด้วยภาระงานทำให้มได้มีโอกาสเดินทางไปบ่อยๆในแต่ละภาค ดีใจครับที่ได้เจอมวลมิตร

ไปขอนแก่น ได้พบ พี่แป๋ว คุณน้อง คุณออต และแฟนพี่บู้ท แต่ก็ยังไม่ได้พบหลายๆท่านที่คาดว่าจะเจอ กำลังคิดว่า เฮฮาศาสตร์ที่บ้านคุณพ่อ น่าจะเจอกันครบมากขึ้นครับ

ไป มมส. นี่ทีมงามเข้มแข็ง โดยเฉพาะพี่ หนิงที่น่ารัก ดูแล เทคแคร์ดีมากครับ ประทับใจ อ.แพนด้า(ดร.อรรณพ)  คุณวิชิต คุณแจ๊ค และเพื่อนรักของผมท่านนี้ครับคุณแผ่นดิน

ที่ใต้ อีกไม่นานก็จะได้ไปเยือนครับ ผมยังติดใจหลายอย่างที่นั่น และไปครั้งนี้ได้ไปเยือนพี่ๆที่หาดใหญ่ ที่สงขลาครับ

หากท่านมีโอกาสได้มาเยี่ยมเยือนเมืองเหนือ โดยเฉพาะบ้านผม "เมืองปาย" แม่ฮ่องสอน บอกกล่าวผมบ้างนะครับ ผมทำงานประสานประเด็นการท่องเที่ยว ผมมีข้อมูล และมีเครือข่ายการท่องเที่ยวเพื่อการติดต่อที่สะดวกสบาย ทั่วภาคเหนือครับ

 

 

 

เขียนเมื่อ 
คุณเอกครับ 
P

ผมว่าแล้วเชียว,  ท่านใดเข้ามาสู่บันทึกนี้ต้องเอ่ยชมคุณเอกอยู่อย่างไม่เว้นวาย   และพลอยทำให้คุณเอกรู้สึกร้อน ๆ หนาว ๆ  จนทนไม่ได้ที่จะต้องแวะเข้ามา  "ออกตัว"  ว่า  "ไม่จริ๊ง ไม่จริง...โฆษณาเกินจริง"  ประมาณนี้

เถอะครับ...  คนกันเอง พูดความจริง กันทั้งนั้นเลย นา...