ผมคิดว่าเป็นโชคดีสำหรับชีวิตผมกับการที่ได้พานพบคนดีๆที่อยู่หลากหลายสถานที่

ผมคิดว่านี่คือ "พรหมลิขิต" และผมได้เดินตามรอยนั้น

น่าแปลกใจที่ผมได้รู้จักคนที่อยู่ไกลโพ้น และรู้จักแบบใกล้ชิด สนิทสนม เป็นมิ่งมิตรราวรู้จักกันมาเนิ่นนาน

ผมเดินทางไป มหาสารคาม ด้วยความหวังส่วนหนึ่งคือ ไปพบเพื่อนของผมที่อยู่ที่นั่น ผมปรารถนาที่จะรูจักตัวตนอีกด้านเขา ด้วยการเข้าไปนั่งคุยใกล้ชิด

ผมอบอุ่นมากครับ จากที่ก้าวแรกเข้าไปใน มมส. ผมได้รับการต้อนรับอย่างดีจากมวลมิตร มมส. พี่หนิง อ.ดร.อรรณพ คุณวิชิต คุณแจ๊ค และเพื่อนรักของผมที่ลืมไม่ได้คือ คุณแผ่นดิน

เวลาคุณภาพที่ร่วมรับรู้มิตรภาพ พูดคุย ที่นั่นเวลารวดเร็วมาก แต่ที่ประทับตราตรึงใจ คือ ความเป็นตัวตนที่สัมผัสได้ไม่ต่างจากตัวตนในblog

คุณแผ่นดิน เป็นคนที่ผมนึกเอาไว้ในมโนภาพไม่ผิดเลย เป็นคนจริงจัง มีอารมณ์ที่อ่อนไหว  จริงใจและเด็ดเดี่ยว เป็นบุคคลที่เปี่ยมไปด้วยความสุขเมื่อได้พูดคุย และรู้จัก

ความรู้สึกดีๆที่พรั่งพรูออกมา เหมือนคลื่นที่จูนกันได้ในทันที มันทำให้ผมอบอุ่นและมั่นคงในมิตรภาพที่มอบให้

เหมือนเพื่อนที่ตามหามาแสนนาน ผมอยากพูดประโยคนี้ซ้ำๆ ครับ

ขอบคุณมิตรภาพจากคน มมส.ผ่านบันทึกนี้ครับ

แต่ก็เขินอายมากๆครับ เมื่อได้อ่านบันทึกนี้ ผมแวะเวียนมาหลายรอบกว่าจะเขียนได้ครับ

การโฆษณาเกินจริงของผลิตภัณฑ์ อาจส่งผลร้ายต่อผู้บริโภคได้นะครับผม (55555)

ขอบคุณจริงๆครับ